γιά τά μεγάλα.

Μόνο γιά τα μικρά

τ’ ασήμαντα

τά καθημερινά.

Αλλά αν ένας αγάπησε

δέν πειράζει.

ΑΥΤΟ ΣΟΥ ΑΡΚΕΙ.

***************

Ζ. Λαδά-Βαρβαρέσου

Έργο: Χωρισμός, 1896, Edvard Munch

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 24/7/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Ζ.Λαδά-Βαρβαρέσου: ΜΙΚΡΟΙ ΣΤΙΧΟΙ appeared first on Odusseia.

μέσα στα πρώτα καθήκοντα,

η προσκύνηση•

η εκζήτηση τής ευχής κ τής ευλογίας•

αφ’ενός τού Προστάτη Κεφαλληνίας κ Αληθινού Άρχοντα της, Αγίου μας Γερασίμου•

αφ’ετέρου -για όσους τον νοιώθουμε επίσης Άγιο-

τού Μακαριστού Επισκόπου Κεφαλληνίας Πατρός μας Γερασίμου Φωκά,

τού -πνευματικώ τω τρόπω- Αληθούς Πνευματικού Τέκνου τού Αγίου μας Γερασίμου,

πράγμα που αναντίρρητα το έδειξε και το σφράγισε με τη ζωή του.

Στο πρόσφατο αφιέρωμα που τού έκανε, τού Πατρός Γερασίμου Φωκά, στον ραδιοφωνικό σταθμό τής Πειραϊκής Εκκλησίας ο δημοσιογράφος κύριος Επαμεινώνδας Σκοπετέας,

σε δύο μάλιστα εκπομπές, φανερώθηκε η πνευματική εμβέλεια τού Πατρός Γερασίμου,

που αρχίζει να εκτείνεται, όχι μόνον εντός Κεφαλληνίας και Ελλάδος, αλλά στον Κόσμο.

Είναι για τούς ίδιους λόγους που το όνομα του βρίσκεται σε πρόσφατο βιβλίο, αφιερωμένο σε υποψηφίους να αγιοκαταταχθούν ανθρώπους, όπως τον Πατέρα Φώτιο τον Λαυρεώτη τής Λέσβου ή τον Πατέρα Σεραφείμ Δημόπουλο τής Λάρισσας, αμφοτέρων Ιερομονάχων.

Τα σημάδια αθανασίας κ αγιότητας που μάς δίνει ο Πατήρ Γεράσιμος Φωκάς, και που υπάρχουν άνθρωποι που τα ομολογούν…

-πολλές φορές, άνθρωποι χαρακτηριζόμενοι “άσχετοι”, από τούς “επαγγελματίες” θρησκευόμενους- 

…και σε διάφορα σημεία τού κόσμου•

ακόμα βεβαίως, σημάδια, και περιστατικά, και γεγονότα που καταγράφονται, στην ιστοσελίδα μας “Ο π.Γεράσιμος Φωκάς όπως τον ζούμε”,

τής οποίας είχα την τιμή τα μέλη της να αποδεχθούν την αναστάσιμη ονοματοδοσία

“όπως τον ζούμε” που πρότεινα• ιστοσελίδα απ’την οποία παίρνουν και άλλες ιστοσελίδες ή καταθέτουν και οι ίδιες υλικό για τον Πατέρα Γεράσιμο Φωκά που έχουν στην διάθεση τους•

περιστατικά αναστάσιμα τής ζωντανής παρουσίας τού Πατρός μας Γερασίμου Φωκά, που μάς αναγκάζουν αβίαστα να σταθούμε μπροστά στον τάφο έχοντας μέσ’την ψυχή μας,

το συγκλονιστικό -αγαπημένο τού Αγίου Πατρός Παϊσίου- ποίημα

τού Γεωργίου Δροσίνη, με τίτλο :

“Τι λοιπόν;”

Τί λοιπόν; Τῆς ζωῆς μας τὸ σύνορο

Θὰ τὸ δείχνει ἕνα ὀρθὸ κυπαρίσσι;

Κι ἀπὸ ὅ,τι εἴδαμε, ἀκούσαμε, ἀγγίξαμε

Τάφου γῆ θὰ μᾶς ἔχει χωρίσει;

Ὅ,τι  ἀγγίζουμε,  ἀκοῦμε   καὶ βλέπουμε

Τοῦτο μόνο ζωή μας τὸ λέμε;

Κι αὐτὸ τρέμουμε μήπως τὸ χάσουμε

Καὶ χαμένο στοὺς τάφους τὸ κλαῖμε;

Σ’ ὅ,τι ἀγγίζουμε,  ἀκοῦμε   καὶ βλέπουμε

Τῆς ζωῆς μας ὁ κόσμος τελειώνει;

Τίποτε ἄλλο; Στερνό μας ἀπόρριμα

Τὸ κορμὶ ποὺ σκορπιέται καὶ λιώνει;

Κάτι ἀνέγγιχτο ἀνήκουστο ἀθώρητο

Μήπως κάτω ἀπ’ τοὺς τάφους ἀνθίζει;

Κι ὅ,τι μέσα μας κρύβεται ἀγνώριστο

Μήπως πέρα ἀπ’ τὸ θάνατο ἀρχίζει;

Μήπως ὅ,τι θαρροῦμε βασίλεμα

Γλυκοχάραμα αὐγῆς εἶναι πέρα

Κι ἀντὶ νὰ ‘ρθει μιὰ νύχτ’ ἀξημέρωτη

Ξημερώνει μιὰ ἀβράδιαστη μέρα;

Μήπως εἶναι ἡ ἀλήθεια στὸ θάνατο

Κι ἡ ζωὴ μήπως κρύβει τὴν πλάνη;

Ὅ,τι λέμε πὼς ζεῖ μήπως πέθανε

Κι εἶναι ἀθάνατο ὅ,τι ἔχει πεθάνει;

Γεώργιος Κακής Κωνσταντινάτος

Σιβυλλικό υστερόγραφο :

Ο Ήλιος,

αύριο το πρωί,

για να εκτελέσει την ευεργετική τροχειά του πάνω στη γη,

είναι μάλλον απίθανο,

λαμβάνοντας υπ’όψιν όσους

δεν πιστεύουν στην ύπαρξη του,

αύριο να μην βγει…

και το αύριο να μην ξημερωθεί…

Γεώργιος Κακής Κωνσταντινάτος

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 24/7/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Γεώργιος Κακής Κωνσταντινάτος: Φθάνοντας στο Νησί appeared first on Odusseia.

Το βιβλίο αυτό αναφέρεται στα μετασεισμικά οικιστικά και πολεοδομικά θέματα του Αργοστολιού, δηλαδή με στην πρόσφατη «χτισμένη ιστορία» της πόλης, για την οποία δεν υπήρξε καμιά άμεση και ουσιαστική ενασχόληση από ειδικούς, εκτός από τις επαγγελματικές μελέτες που ανατέθηκαν από δημόσιους φορείς. Υπάρχει ένα βιβλιογραφικό κενό που επιχειρεί να καλύψει μερικώς το πόνημα αυτό  το οποίο μπορεί να  αποτελέσει  χρήσιμη γνώση για κάθε πολίτη και χρήστη αυτής της πόλης.         

Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει τέλη Αυγούστου (28-8-1926) στην Κοργιαλένειο βιβλιοθήκη Αργοστολίου.  Ομιλητές : η Δώρα Μαρκάτου τ. καθηγήτρια παν. Ιωαννίνων και ο Ηλίας Τουμασάτος  Δρ. Ιστορίας, εκπαιδευτικός και συγγραφέας.

Συντονιστής ο Βασίλης Τσελέντης ομ. Καθηγητής παν. Πειραιά.

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 23/7/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Εκδόθηκε πρόσφατα το βιβλίο του Ηλία Μπεριάτου appeared first on Odusseia.

Υπάρχουν πράγματι χρήματα στην ελληνική οικονομία; Και αν υπάρχουν, σε ποια χέρια βρίσκονται;

Η απάντηση δεν μπορεί να δοθεί ούτε με συνθήματα ούτε με πολιτικές αντιπαραθέσεις. Μπορεί να δοθεί μόνο μέσα από τα στοιχεία.

Τα επίσημα δεδομένα της Τράπεζας της Ελλάδος μάς επιτρέπουν σήμερα να προσεγγίσουμε το ερώτημα με τρόπο αντικειμενικό. Και τα συμπεράσματα έχουν ιδιαίτερη σημασία, διότι αναδεικνύουν όχι μόνο το μέγεθος του παραγόμενου πλούτου, αλλά κυρίως τον τρόπο με τον οποίο αυτός κατανέμεται στην ελληνική κοινωνία.

Κάθε οικονομία μπορεί να περιγραφεί με δύο διαφορετικούς τρόπους.

Ο πρώτος αφορά τη δημιουργία του πλούτου.

Ο δεύτερος αφορά την κατανομή του.

Η οικονομική πολιτική, εύλογα, δίνει έμφαση στον πρώτο. Η κοινωνία, όμως, βιώνει καθημερινά τις συνέπειες του δεύτερου.

Η ελληνική οικονομία παρουσιάζει τα τελευταία χρόνια αξιοσημείωτη βελτίωση σε μια σειρά από μακροοικονομικούς δείκτες. Η ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας, οι υψηλότεροι ρυθμοί ανάπτυξης σε σχέση με τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, η μείωση της ανεργίας και η δημοσιονομική εξυγίανση αποτελούν πραγματικές και σημαντικές εξελίξεις.

Η ύπαρξη, όμως, θετικών μακροοικονομικών επιδόσεων δεν συνεπάγεται αυτομάτως και ανάλογη βελτίωση της οικονομικής ευημερίας των περισσότερων πολιτών. Η οικονομική επιστήμη έχει επανειλημμένως δείξει ότι μεταξύ ανάπτυξης και κοινωνικής ευημερίας παρεμβάλλεται ένας κρίσιμος παράγοντας: η κατανομή του εισοδήματος και του πλούτου.

Στην περίπτωση της Ελλάδας, τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος για την κατανομή των τραπεζικών καταθέσεων παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Περίπου το 71% των καταθετών διαθέτουν καταθέσεις από 0 (μηδέν) έως 1.000 ευρώ, ενώ σχεδόν το 98% διατηρεί υπόλοιπα έως 50.000 ευρώ. Στον αντίποδα, μόλις το 0,8% των καταθετών συγκεντρώνει καταθέσεις ύψους περίπου 137 δισεκατομμυρίων ευρώ. Δηλαδή, το σύνολο σχεδόν του χρήματος στην Ελλάδα το κατέχει μόλις το 0,8% των καταθετών

Τα στοιχεία αυτά αποτελούν, έναν ιδιαίτερα αξιόπιστο δείκτη της ρευστότητας και της οικονομικής ανθεκτικότητας των πολιτών. Και υπό αυτή την έννοια είναι εξαιρετικά αποκαλυπτικά.

Η συντριπτική πλειονότητα των ελληνικών νοικοκυριών διαθέτει περιορισμένα ταμειακά διαθέσιμα. Αυτό σημαίνει ότι η δυνατότητα απορρόφησης απρόβλεπτων οικονομικών κραδασμών είναι ελάχιστη, η αποταμίευση ασθενής και η δυνατότητα χρηματοδότησης μελλοντικών επενδύσεων, όπως η απόκτηση κατοικίας, η δημιουργία επιχείρησης ή η χρηματοδότηση σπουδών, σημαντικά περιορισμένη.

Η οικονομική θεωρία αντιμετωπίζει την αποταμίευση όχι ως απλή συσσώρευση χρημάτων αλλά ως μηχανισμό δημιουργίας μελλοντικού εισοδήματος. Η χαμηλή αποταμίευση περιορίζει τις επενδύσεις, αυξάνει την εξάρτηση από τον τραπεζικό δανεισμό και καθιστά την οικονομία περισσότερο ευάλωτη στις διακυμάνσεις του οικονομικού κύκλου.

Το πρόβλημα γίνεται εντονότερο όταν συνδυάζεται με επίμονες πληθωριστικές πιέσεις. Η πρόσφατη ενεργειακή κρίση και οι μεγάλες αυξήσεις στις τιμές βασικών αγαθών περιόρισαν αισθητά την αγοραστική δύναμη των πραγματικών εισοδημάτων. Η ονομαστική αύξηση των μισθών δεν στάθηκε αρκετή, για να αντισταθμίσει τη μείωση της πραγματικής αγοραστικής δύναμης. Το αποτέλεσμα ήταν η περαιτέρω αποδυνάμωση της δυνατότητας αποταμίευσης μεγάλου μέρους των νοικοκυριών.

Η κατάσταση αυτή συνδέεται άμεσα με μια ακόμη διαρθρωτική αδυναμία της ελληνικής οικονομίας: τη διαρροή ανθρώπινου κεφαλαίου. Η μετανάστευση εκατοντάδων χιλιάδων νέων επιστημόνων κατά την τελευταία δεκαπενταετία δεν αποτελεί μόνο απώλεια εργατικού δυναμικού. Συνιστά απώλεια γνώσης, παραγωγικότητας, φορολογικής βάσης και καινοτομικής ικανότητας. Επιπλέον, επιβαρύνει το ήδη δυσμενές δημογραφικό ισοζύγιο της χώρας, καθώς αφορά κυρίως άτομα της πλέον παραγωγικής και αναπαραγωγικής ηλικίας.

Οι μεγάλες οικονομικές σχολές σκέψης συγκλίνουν σε ένα κοινό συμπέρασμα. Από τον Keynes έως τον Stiglitz και από τον Kuznets έως τον Piketty, η υπερβολική συγκέντρωση του πλούτου δεν θεωρείται μόνο κοινωνικό πρόβλημα αλλά και αναπτυξιακό εμπόδιο. Όταν η οικονομική μεγέθυνση δεν συνοδεύεται από επαρκή διάχυση των εισοδημάτων, η συνολική ζήτηση αποδυναμώνεται, οι παραγωγικές επενδύσεις περιορίζονται και η κοινωνική κινητικότητα μειώνεται.

Η πραγματική πρόκληση της οικονομίας, δεν αφορά πλέον αποκλειστικά τη δημοσιονομική ισορροπία. Αφορά την ποιότητα της ανάπτυξης.

Η ανάπτυξη καθίσταται βιώσιμη όταν μετατρέπεται σε αύξηση της παραγωγικότητας, των πραγματικών εισοδημάτων, της αποταμίευσης και της επενδυτικής δυνατότητας των νοικοκυριών. Καθίσταται βιώσιμη όταν ενισχύει τη μεσαία τάξη, δημιουργεί ευκαιρίες για τους νέους και περιορίζει τα κίνητρα οικονομικής μετανάστευσης.

Η οικονομία δεν μπορεί να αξιολογείται αποκλειστικά από το ύψος του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος. Ούτε από την πορεία των χρηματοπιστωτικών δεικτών. Η τελική της αξιολόγηση πραγματοποιείται στο επίπεδο του νοικοκυριού. Εκεί όπου κρίνεται εάν μια οικογένεια μπορεί να αποταμιεύσει, να αποκτήσει κατοικία, να επενδύσει στην εκπαίδευση των παιδιών της και να σχεδιάσει με ασφάλεια το μέλλον της.

Η Ελλάδα δεν στερείται πλούτου.

Το κρίσιμο οικονομικό ερώτημα είναι κατά πόσο ο πλούτος αυτός διαχέεται στην κοινωνία με τρόπο που να ενισχύει τη συνολική αναπτυξιακή δυναμική της χώρας.

Αυτό είναι και το πραγματικό διακύβευμα της επόμενης δεκαετίας.

Δρ. Γαβριήλ Μανωλάτος

Καθηγητής Διεθνούς Οικονομίας και Ανάπτυξης

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 23/7/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ… Αλλά σε ποια χέρια; appeared first on Odusseia.

Δεν είναι μόνο οι υγειονομικοί υπάλληλοι, οι εκπαιδευτικοί, οι δικαστικοί, οι γυναίκες και άνδρες των σωμάτων ασφάλειας, που αδυνατούν να βρουν σπίτι για να μείνουν.

Ακόμη και οι νεώτεροι συμπολίτες μας, που δεν έχουν την τύχη να έχουν ένα σπίτι, που  είχαν προβλέψει να φτιάξουν οι γονείς τους ( τότε ακόμα που υπήρχαν οι δυνατότητες ), δυσκολεύονται αφάνταστα να βρουν.. κι αν μάλιστα έχουν ή θέλουν να φτιάξουν οικογένεια..τότε θα πρέπει να έχουν να διαθέσουν 800 – 1000 Ε, τον μήνα για να στεγαστούν.

Κάποτε στην χώρα μας, μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού είχε ιδιόκτητο σπίτι .

Τώρα όμως, που ίσως δεν έχει αλλάξει το ποσοστό ιδιοκτησίας, έχει αλλάξει η χρήση των σπιτιών. Πολλά μάλιστα για οικονομικούς λόγους αλλά και λόγους παλαιότητας, παραμένουν κλειστά.

  Ειδικά με την ανάπτυξη του τουρισμού, και την διάθεση των σπιτιών για βραχυχρόνια μίσθωση, εμείς οι γηγενείς, μόνιμοι ή και δημόσιοι υπάλληλοι που τοποθετούνται στις Υπηρεσίες μας, που θέλουμε ή πρέπει να μείνουμε σε αυτές τις περιοχές ζούμε ένα δυσεπίλυτο πρόβλημα.

Σίγουρα η μειωμένη προσφορά σπιτιών για ολοχρονική μίσθωση και η έλλειψη λαϊκής και υπαλληλικής κατοικίας , φοιτητικών εστιών και διαμερισμάτων, δημιουργούν την τεράστια αυτή έλλειψη και εξ αυτού την μεγάλη άνοδο των ενοικίων .

Εδώ λοιπόν είναι η επιτακτική και άμεση ανάγκη ουσιαστικής παρέμβασης της πολιτείας .

Πρέπει να κατασκευαστούν κατοικίες και να δοθούν σε εργαζόμενους , με χαμηλότοκα δάνεια και οικονομικά κριτήρια , κάτι που έχει εφαρμοστεί στην χώρα μας στο παρελθόν . Επίσης να κατασκευαστούν κατοικίες για υπαλλήλους , που θα τοποθετούνται στο νησί . Φυσικά αυτά δεν μπορούν να γίνουν από τους τοπικούς , περιφερειακούς και δημοτικούς υπεύθυνους . ΟΜΩΣ χρέος τους είναι να τα ζητήσουν , να τα απαιτήσουν και να τα διεκδικήσουν  !!

Αυτό σημαίνει αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας , που τόσα χρόνια παραμένει άχρηστη και πολλές φορές οι χώροι αυτοί είναι προκλητικά επικίνδυνοι και εστίες πολλαπλών μολύνσεων .

Κλασσικό και βροντερό παράδειγμα είναι ο χώρος του παλιού Νοσοκομείου , ακριβώς πάνω από την Κεντρικά πλατεία , και τα επίσης κεντρικά , πάνω από το Ξενία και το Δημοτικό Κολυμβητήριο , παλιά ‘Υπαλληλικά’ ( φωτό ) .

Πρόκειται για εγκαταλελειμμένες ξύλινες κατοικίες ,  που έχουν ξεχαρβαλωθεί , χορταριάσει και    αποτελούν  εστίες κινδύνων , ακόμη και πυρκαγιάς ! Και τότε Αλλοίμονο !!

Μέσα σε όλα αυτά , παρήγορο είναι ότι το Ιόνιο Πανεπιστήμιο δρομολόγησε την αξιοποίηση τη μεγάλης έκτασης που διαθέτει στα Λυκιαρδοπουλάτα , για την κατασκευή διαμερισμάτων που θα διατεθούν σε εκπαιδευτικούς και φοιτητές . Ελπίζω να τρέξουν γρήγορα οι διαδικασίες , και να μην είναι ένα ακόμη ΘΑ…

Ας ενώσουμε λοιπόν τις φωνές μας και να ζητήσουμε από τους αρμόδιους , από την υπεύθυνη πολιτεία, να δοθεί λύση στο στεγαστικό πρόβλημα των Ελλήνων , ειδικά στις περιοχές σαν την Κεφαλονιά.

ΛΥΣΕΙΣ ΥΠΑΧΟΥΝ ! ΘΕΛΗΣΗ , ΑΠΟΦΑΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΠΟΊΗΣΗ ΧΡΕΙΆΖΕΤΑΙ !

Καλός και προσοδοφόρος ο τουρισμός , αλλά βρε αδελφέ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ ΚΙ ΕΜΕΙΣ !!!

ΡΩΣΣΕΤΟΣ ΛΟΥΖΗΣ / 20.7.26

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 21/7/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post ΡΩΣΣΕΤΟΣ ΛΟΥΖΗΣ: ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΜΑΣ και όχι μόνο! appeared first on Odusseia.

ισχύει όχι μόνον για την σκηνή, μα και για την ζωή•

τη μεγάλη ζωή•

και αυτή είναι η κύρια οδηγία που δίνω στους ηθοποιούς μου :

Θα παίξουμε, αυτό που δεν θα ερμηνεύσουμε.

Αυτός που έδωσε τη ζωή είναι ανερμήνευτος,

και η δημιουργία του ανερμήνευτη κι αυτή•

και όσα και να ανακαλύψουμε, Αυτός, κρατάει μιάν ακόμα έκπληξη, μιά ατελεύτητη ακόμα σειρά εκπλήξεων.

Αναλώνεται η επιστήμη, ιδιαίτερα ημερών μας… (που δεν υπάρχει πόρισμα της, που στο παρελθόν να μην έχει υποστηριχθεί το αντίθετο του)

…με αλαζονεία και έπαρση, να κατακτήσει τη γνώση•

 ενώ έχει γίνει ήδη κατανοητό από αληθινά σοφούς επιστήμονες πως όσο μεγαλώνει η γνώση τόσο μεγαλώνει η άγνοια•

 και μ’αυτήν την συνθήκη εις γνώσιν τους μπαίνουν στον επιστημονικό στίβο.

Αναλώνονται με συστήματα και τεχνικές, στον θεατρικό στίβο παγκοσμίως

-εξορίζοντας συνήθως την συγκίνηση- να δουν και να αναλύσουν τούς χαρακτήρες, τούς ρόλους που θα ερμηνεύσει ένας ηθοποιός.

Τούς βάζουν πάνω σε επιστημονικό θεατρικό ανατομικό κρεββάτι, και ξεκινούν να ανακαλύψουν τον ρόλο…

 …Μάς θυμίζει αυτό την Γερμανική Θεολογική Σχολή, που πριν καμμιά δεκαπενταριά χρόνια, ανατέμνοντας τον Ιησού Χριστό σε Θεολογικό επιστημονικό κρεββάτι Προκρούστη, κατέληξε, με “υπευθυνότητα”, στο λογικό και χωματένιο συμπέρασμα πως ο Χριστός δεν αναστήθηκε και πως η λεγομένη Ανάσταση του είναι συμβολική… : Θλιβερή κατάληξη τού ουμανισμού, που δεν είναι θεανθρωπισμός, και δεν πάει πέρα από το χώμα τη φθορά και τον θάνατο.

Έτσι και οι ρόλοι τής χωρίς ψυχή έρευνας και αλαζονικής ανατομίας, δεν ανασταίνονται, και δεν παρασταίνονται, ποτέ.

 Κι οι πραγματικοί ηθοποιοί αναπτύσσουν μιά διπλή ιδιότητα : Αφ’ενός την προσποίηση “κατανόησης” προς τον σκηνοθέτη αν αυτός αρλουμπολογεί, και πρακτικά δεν ξέρει να ανοίξει τον ηθοποιό κ να τον βοηθήσει• αφ’ετέρου την ανάπτυξη τού δικού τους εσωτερικού προσωπικού τρόπου, με τον οποίο τα βγάζουν πέρα πάνω στη σκηνή.

Φυσικά και υπάρχει και η έρευνα, και η ανάλυση, και η σύνθεση, και οι τεχνικές, και η γνώση, και οι γνώσεις ανθρωπολογίας για το πώς λειτουργεί η φωνή και το ανθρώπινο σώμα…

(πριν ασχοληθεί κανείς με την ενσάρκωση ανθρωπίνων χαρακτήρων, που είναι μιά ιερή διαδικασία, μιά που οι χαρακτήρες αυτοί φέρουν μέσα τους τα έλκη τής Ανθρωπότητας, θά’πρεπε να παρακολουθεί τον πρώτο χρόνο τής ιατρικής σχολής, όπως και να πηγαίνει για ένα χρόνο σε μοναστήρι, για να μάθει, πριν μιλήσει, την σιωπή, την εσωτερικότητα, την ακρίβεια, και την τελετουργία)

… αλλά δεν μπορούν όλα αυτά που προαναφέραμε, η έρευνα και η γνώση, να υπερκαλύπτουν, να μπαζώνουν, τον ζωντανό, τον αυθεντικό, τον πηγαίο τρόπο, που έπαιζαν κάποτε τα παιδιά στις γειτονιές, και μέσα απ’τα παιχνίδια τους ενσάρκωναν βασιλιάδες, κορόϊδα, ή γάτες και ποντίκια.

Γι’αυτό και η δεύτερη μεγάλη οδηγία που δίνω στους ηθοποιούς μου, είναι η : Θα παίξουμε σαν παιδιά• που είναι ουσιαστικά η προέκταση τής πρώτης : Θα παίξουμε αυτό που δεν θα ερμηνεύσουμε.

Ανερμήνευτοι λοιπόν οι ηθοποιοί, ως άνθρωποι δημιουργήματα τού ανερμήνευτου Θεού• ανερμήνευτοι και οι ανθρώπινοι χαρακτήρες των θεατρικών έργων•

 γι’αυτό και μέσα από όλη την έρευνα και την μελέτη μας, σαν απόσταγμα, αυτό που θα παρουσιάσουμε στη σκηνή ή στη σκηνή τής ζωής, είναι, να ζήσουμε, να παίξουμε, αυτό που δε θα ερμηνεύσουμε.

Γι’αυτό και προτιμώ να εισάγω τούς ηθοποιούς μου στον ρόλο, εκτός άλλων τρόπων, ζωγραφίζοντας τους τον ρόλο.

Μερικές φορές μάλιστα, μόνον ζωγραφίζοντας τους τον :

 ~Να η μορφή τού ρόλου … δες τον … τι σού βγάζει … πως περνάει μέσα σου … πως περπατάει … πως μιλάει … τι σκέπτεται … τι έφαγε …

 Είναι μιά πολύ γόνιμη διαδικασία• αποφεύγοντας λόγια περιττά, που δύσκολα γίνονται και κατανοητά. Τού τον ζωγραφίζεις τού ηθοποιού τον ρόλο!

Στο παρελθόν είχα κάνει και μιά μικρή έκθεση με ζωγραφιές μου από ρόλους.

 Γιατί τις ζωγραφιές τις κρατάω. Είναι σα να λέω τού ηθοποιού, πως κάπου, στο ερμάρι τού δημιουργού, είναι φυλαγμένη όλη η ζωή σου… αυτήν για την οποία δε μπόρεσες ν’ακούσεις όσο χρειαζόταν τον Αλεξανδρινό ποιητή στο “Όσο μπορείς” να σού λέει…

«Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου, μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.

Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την, γυρίζοντας συχνά κι εκθέτοντάς την στων σχέσεων και των συναναστροφών την καθημερινήν ανοησία, ως που να γίνει σα μια ξένη (η ζωή σου) φορτική.»

Κι αν ο θνητός δημιουργός νοιάζεται για τα πλάσματα του (που τού τα αλώνουνε) πόσο περισσότερο ο Αθάνατος• ο Θεός των θαυμασίων και των θαυμάτων.

Ω και καθόλου δεν ανησυχώ πως οι άθεοι φίλοι μου δεν με καταλαβαίνουν. Μιά που κάθε άθεος πιστεύει όχι σε μικρά, μα σε πολύ μεγάλα θαύματα, όπως το απέδειξε ένας αστροφυσικός σε άθεο φίλο του, που όταν ένα πρωί τον επισκέφθηκε τού έδειξε ένα τέλεια συναρμοσμένο σε σφαίρα τέχνημα, να αποτυπώνει τρισδιάστατα το σύστημα τού Σύμπαντος, με τούς πλανήτες και τις τροχειές τους υλοποιημένες από συρματόσχοινα, καί όλα αυτά ταυτόχρονα αρμονικά να γυρνάνε.

~«Δες τι βρήκα σήμερα το πρωί πάνω στο γραφείο μου ! Όλο αυτό έγινε μόνο του χθές το βράδυ !»

~«Άντε βρε…! Πώς θα μπορούσε…;» είπε ο άθεος

~«Εδώ βρε σύ πιστεύεις πως ολόκληρο το σύμπαν έγινε μόνο του, και για ένα μικρό του ασήμαντο τέχνημα, δυσκολεύεσαι να πιστέψεις το ίδιο ;» απήντησε ο αληθινός επιστήμονας

Αν… ανερμήνευτοι… οι τρόποι, κι οι ιδιοτροπίες, οι ασυνέχειες, κι οι αντιφάσεις ενός ανθρώπου… είναι γιατί ο πραγματικός του δρόμος είναι η θέωση … κι όλα τα παραπάνω, ήχοι και θόρυβοι, ενός αόρατου εργαστηρίου, πάνω στο σμίλεμα, αυτής τής διαδικασίας : Από κάμπια να βγει πεταλούδα.

Προεικόνιση τής θέωσης, είναι κατά ένα τρόπο η θέαση τού σκηνικού ανθρώπου πάνω στη σκηνή, μιά περίβλεπτη από όλους δημόσια έκθεση-εξομολόγηση του, σώματος και τού πνεύματος.

Θεός, εκτός των άλλων, σημαίνει και αυτόν που θεάται από όλους. Τηρουμένων των αβυσσαλέων αναλογιών, ο σκηνικός άνθρωπος το πετυχαίνει αυτό επί σκηνής• στέκεται σαν μικρός θεός.

 Δεν τού μένει, παρά ορθώνοντας το κεφάλι του στον Ουρανό, σκύβοντας το παράλληλα, όσο χρειασθεί στη γή, να βρει στούς εγγεγραμμένους -και πάνω και κάτω- κώδικες τής Ορθοδοξίας, την πληροφορία, πως σκοπός τής ζωής τού Ανθρώπου, είναι το να γίνει θεός κατά χάριν• να τού χαρίσει δηλαδή τη θέωση, Αυτός που είναι Θεός από την φύση Του.

Η γνώση πως στον κάθε άνθρωπο -μοιραία, στον κάθε ρόλο- συντελείται μιά τόσο βαθειά ανατομία, κάνει τον Πατέρα Γεράσιμο Φωκά, με αληθινό σεβασμό προς τον κάθε άνθρωπο και τον δρόμο του, να μην ήθελε και να μην είχε “αντιπροσώπους”, αποκλειστικότητες και “μερικές φιλίες”•

 “Μερικές φιλίες” είναι ένας όρος που εισάγει ο Μέγας Βασίλειος, και που σημαίνει να αγαπάς κάποιον περισσότερο από έναν άλλο• αυτό λέγεται “μερική φιλία” -που όλοι την κάνουμε- και όχι ολοκληρωτική, φιλία και αγάπη πρός όλους, όπως θα έπρεπε κανείς έτσι να λειτουργεί•

ακριβώς όπως ένας πραγματικός ηθοποιός, ερμηνεύει για τούς πάντες, όλους όσους βρίσκονται από κάτω και τον παρακολουθούν, ακόμα και για όσους δεν βρίσκονται εκεί•

 η παράσταση φθάνει και σ’αυτούς, καθώς με υπερβατικό αλλά και πραγματικό, τρόπο απλώνεται σ’όλη την πόλη…

-έχουμε μιλήσει σε άλλο κείμενο μας γιά το πώς γίνεται αυτό, και μάλιστα επιστημονικά-

…καί ή ευεργετεί… ή αφήνει πνευματικούς μώλωπες στην πόλη, που τούς βρίσκει μπροστά της, ακόμα κι αν ποτέ δεν είδαν οι άνθρωποι της, την επισυμβαίνουσα παράσταση.

Τίποτα μέσα στη ζωή δεν είναι απλό. Το ίδιο και στη σκηνή.

 Οι σκηνικοί τραγικοί νόμοι και η επιρροή τους, ισχύουν από το πρώτο βήμα μέσα στη σκηνική θάλασσα.

Στην κωμωδία -που δεν είναι, παρά η άλλη πλευρά τής τραγωδίας- το ίδιο.

Οι ανθρώπινοι χαρακτήρες, όπως και ο δικός μας, πάνω στην παγκόσμια σκηνή τής υφηλίου, είναι τόσο σύνθετοι, ώστε να ισχύει γι’αυτούς τόσο πολύ, το λαϊκό, αν δεν μπορείς να το πεις, ζωγραφισέ το.

Ανερμήνευτος εσύ… ανερμήνευτος κι ο άλλος… ότι έχεις να πεις ζωγράφισε τού το… (κι η ζωγραφική, μιά προσευχή τής ψυχής μέσα στη νύχτα τού κόσμου, είναι) κι έχει ο Θεός…! Ο ανερμήνευτος…!

Γεώργιος Κακής Κωνσταντινάτος

Υστερόγραφο

Τα πιό πάνω, είναι υλικό μου από θεατρικό σεμινάριο* που είχα πραγματοποιήσει το 2016 στον εικαστικό χώρο τής Μαρίνας Στελλάτου.

Αφορμή για να ξανά-αναφερθώ και πάλι σ’αυτό το υλικό, το σχεδίασμα μου αυτό που βγήκε από τα χέρια μου και επισυνάπτω

(το κείμενο ακολούθησε… κάθε φορά ότι έχουμε να πούμε το λέμε με καινούργιο τρόπο),

και είναι σχεδίασμα για τον ρόλο ενός ηθοποιού μου, που έφυγε για πάνω, με καρφιτσωμένο στα κουρασμένα ρούχα του,

το “Όσο μπορείς” τού Καβάφη .

Αφορμή ακόμη, και σκηνικοί φίλοι μου, ετών και νέοι, από την Κεφαλλωνιά, που μού ζήτησαν να ξαναπώ δυό λόγια από καρδιάς, γι’αυτό το μεγάλο θέμα :

Πως είτε στη ζωή, είτε στη σκηνή, θα παίξουμε, αυτό που δεν θα ερμηνεύσουμε• και η ζωή μας, και το παίξιμο μας, για νά’χει αληθινό αντίκρυσμα, θα πρέπει να παραμείνει μυστήριο.

Είναι κάτι πολύ περισσότερο οι άνθρωποι από τις ετικέτες που τούς βάζουν ή έχουν βάλει οι ίδιοι στον εαυτό τους• κι αυτό θα φανεί .

Γιατί ότι και να κάνουμε, θα αρκέσει μιά μέρα, έναν μόνο κύμα τού Μεγάλου Ωκεανού, ν’απλωθεί στην άμμο τής καρδιάς μας, να σβήσει οτιδήποτε περιττό πάνω σ’αυτήν και να γράψει πάνω της, σαν για πρώτη φορά.

…Καλό θέρος !

*Το θεατρικό μου σεμινάριο, θεωρητικό κ διαδραστικό, θα επαναληφθή κάποια στιγμή. Ευχαριστώ όλους όσους μου το ζητάνε.

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 20/7/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Γεώργιος Κακής Κωνσταντινάτος: Θα παίξουμε, αυτό που δεν θα ερμηνεύσουμε appeared first on Odusseia.

Η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ προχωρά σε σημαντική αυστηροποίηση του πλαισίου χορήγησης θεωρήσεων εισόδου (βίζας) για ξένους φοιτητές, συμμετέχοντες σε προγράμματα πολιτιστικών ανταλλαγών και ξένους δημοσιογράφους, σύμφωνα με επίσημη κυβερνητική ανακοίνωση που δημοσιοποιήθηκε την Πέμπτη.

Ο νέος τελικός κανονισμός του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ (Department of Homeland Security – DHS) καθιερώνει συγκεκριμένη χρονική διάρκεια ισχύος για τις θεωρήσεις τύπου F, που αφορούν διεθνείς φοιτητές, τις θεωρήσεις J, οι οποίες επιτρέπουν σε συμμετέχοντες σε προγράμματα πολιτιστικών ανταλλαγών να εργάζονται στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και τις θεωρήσεις I, που προορίζονται για εκπροσώπους των μέσων ενημέρωσης.

Μέχρι σήμερα, οι συγκεκριμένες κατηγορίες θεωρήσεων ίσχυαν για όσο διαρκούσε το εκπαιδευτικό πρόγραμμα, το πρόγραμμα ανταλλαγής ή η επαγγελματική απασχόληση στις ΗΠΑ. Με τη νέα ρύθμιση, αυτό αλλάζει. Ο κανονισμός θα τεθεί σε ισχύ 60 ημέρες μετά τη δημοσίευσή του στο Ομοσπονδιακό Μητρώο (Federal Register), υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα υπάρξει παρέμβαση ή αναθεώρηση από το Κογκρέσο.

Η απόφαση εντάσσεται στο ευρύτερο σχέδιο περιορισμού της μετανάστευσης που ξεκίνησε ο Ρεπουμπλικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων του τον Ιανουάριο του 2025. Η νέα πολιτική αναμένεται να δημιουργήσει επιπλέον εμπόδια για τους αλλοδαπούς φοιτητές, τους συμμετέχοντες σε προγράμματα ανταλλαγών και τους ξένους δημοσιογράφους που επιθυμούν να παραμείνουν στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Τα τελευταία χρόνια, η κυβέρνηση Τραμπ έχει εντείνει τον έλεγχο ακόμη και στη νόμιμη μετανάστευση. Στο πλαίσιο αυτό έχει προχωρήσει στην ανάκληση φοιτητικών θεωρήσεων και καρτών μόνιμης διαμονής (green cards) πανεπιστημιακών φοιτητών, επικαλούμενη τις ιδεολογικές τους απόψεις, ενώ έχει αφαιρέσει και το νόμιμο καθεστώς παραμονής από εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες.

Σύμφωνα με τον νέο κανονισμό, οι θεωρήσεις F και J δεν θα μπορούν πλέον να υπερβαίνουν τα τέσσερα έτη. Ακόμη μεγαλύτερες αλλαγές προβλέπονται για τους δημοσιογράφους. Οι θεωρήσεις I, οι οποίες μέχρι σήμερα μπορούσαν να έχουν πολυετή διάρκεια, θα περιορίζονται πλέον σε έως 240 ημέρες, ενώ για τους Κινέζους υπηκόους το ανώτατο όριο θα είναι μόλις 90 ημέρες.

Το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας διευκρινίζει ότι οι κάτοχοι των συγκεκριμένων θεωρήσεων θα εξακολουθούν να έχουν τη δυνατότητα να υποβάλουν αίτηση για παράταση της παραμονής τους. Στην ανακοίνωσή του, το DHS αιτιολογεί την απόφαση επικαλούμενο τη σημαντική αύξηση του αριθμού των θεωρήσεων που εκδίδονται κάθε χρόνο. Όπως επισημαίνεται, το 2024 καταγράφηκαν περισσότερες από 1,8 εκατομμύρια εισδοχές κατόχων φοιτητικών θεωρήσεων, αριθμός αυξημένος κατά περισσότερο από 11% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος.

Παράλληλα, κατά το οικονομικό έτος 2024, το οποίο ξεκίνησε την 1η Οκτωβρίου 2023, οι Ηνωμένες Πολιτείες χορήγησαν θεωρήσεις εισόδου σε περισσότερους από 500.000 συμμετέχοντες σε προγράμματα ανταλλαγών, καθώς και σε 37.300 εκπροσώπους μέσων ενημέρωσης.

Σύμφωνα με το Υπουργείο, η τόσο μεγάλη αύξηση του αριθμού αυτών των επισκεπτών δυσχεραίνει την ικανότητα των αμερικανικών αρχών να παρακολουθούν και να εποπτεύουν αποτελεσματικά τους μη μετανάστες όσο διαμένουν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το DHS αναφέρει ακόμη ότι διαθέτει πολλά παραδείγματα φοιτητών και συμμετεχόντων σε προγράμματα ανταλλαγών που παρέμειναν στις ΗΠΑ για δεκαετίες αξιοποιώντας το ισχύον καθεστώς των θεωρήσεών τους.

Με βάση τον νέο κανονισμό, όσοι επιθυμούν να παραμείνουν στις Ηνωμένες Πολιτείες πέραν της καθορισμένης χρονικής διάρκειας της άδειας παραμονής τους θα πρέπει είτε να υποβάλουν αίτηση παράτασης στο Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας είτε να αναχωρήσουν από τη χώρα και να επανέλθουν, αποκτώντας εκ νέου άδεια εισόδου μέσω νέας διαδικασίας επανεισδοχής.

ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 15/7/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Αλλαγές στις βίζες στις ΗΠΑ: Περιορισμοί για φοιτητές, δημοσιογράφους και προγράμματα ανταλλαγών appeared first on Odusseia.

Δεν παραλείπει να θίξει τα προβλήματα των πολιτών που προσφεύγουν στα δικαστήρια και αντί οι υποθέσεις τους να επιλύονται σε τέτοιο χρόνο που η όποια απόφαση της Δικαιοσύνης να έχει νόημα, φτάνει στο σημείο να συνεχίζουν τις δίκες οι κληρονόμοι.

Ο Αντώνης Αργυρός στις γραμμές του βιβλίου του («εκδόσεις οσελότος») εντοπίζει τον αληθινό ρόλο των εφαρμοστών του δικαίου, δικαστών και δικηγόρων, αλλά καταγράφει και την ανάγκη για εμπιστοσύνη στους θεσμούς και την προστασία της κοινωνικής συνοχής.

«Δεν μπορεί να υπάρξει Δικαιοσύνη χωρίς διαφάνεια και εγγυήσεις, χωρίς εμπιστοσύνη σε αυτήν» σημειώνει ο συγγραφέας, ενώ ο αναγνώστης θα βρει μερικές (και πικρές) αλήθειες, για τις οποίες ενδεχομένως απορεί, ή για άλλες που αισθάνεται πως τον καθιστούν πολίτη δεύτερης κατηγορίας.

Ακόμη, ο συγγραφέας καταγράφει μερικές πρακτικές ιδέες και προτάσεις περί των προϋποθέσεων και των μέσων για να καταστεί ο τόπος μας δικαιότερος, κοντά στον καθημερινό άνθρωπο, αλλά και καλύτερος.

Ο Αντώνης Αργυρός, βαθύς γνώστης της νομικής επιστήμης, θεωρίας και πράξης, στο πέρασμα του χρόνου δεν αρκέστηκε μόνο στη δικηγορία, αλλά ασχολήθηκε έντονα και με τα δρώμενα στον πολιτικό χώρο.

Ο συγγραφέας και στα έξι κεφάλαια του βιβλίου του λάξευσε τις λέξεις και το κείμενο έτσι ώστε να είναι κατανοητό σε όλους τους αναγνώστες, ανεξάρτητα αν έχουν νομικές γνώσεις ή όχι.

Στις σελίδες του βιβλίου επιχειρείται η καταγραφή των δυσλειτουργιών της Δικαιοσύνης, οι οποίες προκαλούν μια ασφυκτική κατάσταση, που σε συνδυασμό με την πολυνομία και την κακονομία οδηγούν σε αδιέξοδα

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 17/7/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post «Η Δικαιοσύνη με τα μάτια ενός δικηγόρου» το νέο βιβλίο του Α. Αργυρού που συρρικνώνει την δικηγορική διαδρομή 50 ετών appeared first on Odusseia.

Απόφαση σήμερα, αναδίπλωση αύριο. Απειλή το πρωί, διαπραγμάτευση το βράδυ. Θριαμβευτική ανακοίνωση μιας νέας πολιτικής και, πριν ακόμη προλάβει να εφαρμοστεί, αναζήτηση τρόπου εγκατάλειψής της.

Απόλυτη σύγχυση.

Πώς αλλιώς να κρίνει κανείς τις αποφάσεις που λαμβάνει ο Ντόναλντ Τραμπ στον πόλεμο του Κόλπου; Η ανακοίνωση της επιβολής τέλους 20% στα διερχόμενα φορτία από τα Στενά του Ορμούζ παρουσιάστηκε ως μια ακόμη αποφασιστική κίνηση ισχύος. Όμως μέσα σε λίγες ώρες, μπροστά στις διεθνείς αντιδράσεις και στις επιφυλάξεις ακόμη και στενών συνεργατών του, η απόφαση εγκαταλείφθηκε.

Η απειλή μετατρέπετε σε διάλογο. Η βεβαιότητα σε υποχώρηση. Η «αποφασιστική κίνηση» σε ένα ακόμη οπισθογύρισμα. Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η ουσία του φαινομένου. Δεν πρόκειται απλώς για αλλαγές πολιτικής. Η πολιτική προϋποθέτει την προσαρμογή στις νέες συνθήκες. Αυτό που παρατηρείται είναι κάτι διαφορετικό: μια διαρκής σύγκρουση ανάμεσα σε σκέψεις, παρορμήσεις και επιλογές που συχνά αλληλοαναιρούνται. Σαν να διεξάγεται μέσα στο ίδιο το κέντρο λήψης των αποφάσεων μια αδιάκοπη μάχη. Η αρχική εξαγγελία συγκρούεται με την πραγματικότητα. Η απειλή συγκρούεται με την ανάγκη συμβιβασμού. Η επιθυμία για επίδειξη ισχύος συγκρούεται με το κόστος της εφαρμογής. Μια εσωτερική θύελλα.

Μια πραγματική «Τρικυμία εν κρανίω».

Η έκφραση αυτή, που περιγράφει τη σύγχυση των σκέψεων, δεν αποτελεί εδώ απλώς έναν εύστοχο τίτλο. Αποτελεί την εικόνα μιας πολιτικής μεθόδου, όπου η αβεβαιότητα δεν εμφανίζεται ως εξαίρεση, αλλά ως μόνιμο χαρακτηριστικό.

Από τη Βενεζουέλα μέχρι την Κούβα και το Μεξικό, το ίδιο μοτίβο επαναλαμβάνεται. Οι αντίπαλοι παρουσιάζονται ως απειλές που πρέπει να αντιμετωπιστούν με σκληρότητα, αλλά την ίδια στιγμή αναζητούνται μαζί τους συμφωνίες και συμβιβασμοί. Οι κυρώσεις εξαγγέλλονται με ένταση και στη συνέχεια περιορίζονται ή τροποποιούνται.

Ανάλογη εικόνα και με τον Καναδά, έναν από τους στενότερους συμμάχους των Ηνωμένων Πολιτειών. Η χώρα που για δεκαετίες θεωρούνταν φυσικός εταίρος βρέθηκε ξαφνικά στο επίκεντρο εμπορικών αντιπαραθέσεων και σκληρής ρητορικής, ακόμα και προσάρτησης.

Πιο χαρακτηριστική υπήρξε η υπόθεση της Γροιλανδίας. Η δημόσια συζήτηση για την απόκτησή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες προκάλεσε διεθνή έκπληξη και αμηχανία, καθώς εισήγαγε στη σχέση με συμμάχους μια λογική που θύμιζε περισσότερο παλαιότερες εποχές γεωπολιτικών διεκδικήσεων.

Στο ΝΑΤΟ, η εικόνα παρέμεινε αντιφατική. Από τη μία η αμφισβήτηση της χρησιμότητας της Συμμαχίας και από την άλλη η απαίτηση για ενίσχυσή της. Από τη μία η κριτική προς τους Ευρωπαίους συμμάχους και από την άλλη η ανάγκη κοινής αντιμετώπισης των διεθνών απειλών.

Στη Μέση Ανατολή, η αστάθεια γίνεται ακόμη πιο έντονη. Γάζα, Λίβανος, Ιράν και ολόκληρη η περιοχή μετατρέπονται σε πεδίο συνεχών μεταβολών. Οι εκκλήσεις για ειρήνη συνυπάρχουν με προειδοποιήσεις σύγκρουσης. Οι προσπάθειες διαπραγμάτευσης διαδέχονται νέες απειλές.

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι αυτή η απρόβλεπτη πολιτική αποτελεί συνειδητή στρατηγική. Ότι η αβεβαιότητα μπορεί να λειτουργήσει ως μέσο πίεσης απέναντι στους αντιπάλους. Όμως υπάρχει μια κρίσιμη διαφορά ανάμεσα στην τακτική του αιφνιδιασμού και στη μόνιμη κατάσταση αβεβαιότητας. Γιατί η διεθνής πολιτική δεν είναι ένα παιχνίδι εντυπώσεων. Οι αποφάσεις μιας υπερδύναμης επηρεάζουν οικονομίες, αγορές, ενεργειακές ισορροπίες και, τελικά, τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων.

Η ισχύς μιας χώρας δεν μετριέται μόνο από την ικανότητά της να απειλεί. Μετριέται και από την αξιοπιστία της. Από το αν οι σύμμαχοι μπορούν να εμπιστευθούν τις δεσμεύσεις της και αν οι αντίπαλοι μπορούν να κατανοήσουν τη στρατηγική της. Όταν όμως κάθε απόφαση αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο της άμεσης ανατροπής της, όταν κάθε δήλωση γεννά την αμφιβολία για την επόμενη, τότε η πολιτική παύει να εκπέμπει ισχύ και αρχίζει να εκπέμπει αβεβαιότητα.

Οι λαοί δεν κυβερνώνται με στιγμιαίες εκρήξεις, με δηλώσεις της στιγμής και με διαρκείς αυτοσχεδιασμούς. Οι μεγάλες κρίσεις απαιτούν ψυχραιμία, συνέπεια και στρατηγικό ορίζοντα.

Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη αντίφαση: μια χώρα με τεράστια δύναμη να εμφανίζεται πολλές φορές σαν να αναζητά η ίδια την πορεία της μέσα στην ομίχλη.

Όταν οι σκέψεις συγκρούονται πριν γίνουν αποφάσεις, όταν οι απειλές μετατρέπονται σε υποχωρήσεις και οι διακηρύξεις σε αναδιπλώσεις, τότε δεν έχουμε απλώς πολιτική αστάθεια.

Έχουμε αυτό που οι αρχαίοι Έλληνες θα περιέγραφαν με μια φράση που παραμένει διαχρονικά επίκαιρη: ΤΡΙΚΥΜΙΑ ΕΝ ΚΡΑΝΙΩ.

Δρ. Γαβριήλ Μανωλάτος

Καθηγητής Διεθνούς Οικονομίας και Ανάπτυξης

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 15/7/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Γαβριήλ Μανωλάτος: ΤΡΙΚΥΜΙΑ ΕΝ ΚΡΑΝΙΩ appeared first on Odusseia.

Από αυτά τα 6 περίπου χιλιόμετρα, τα μισά είναι ο Γύρος της λιμνοθάλασσας του Κουτάβου, μια απόσταση που διανύει ο μισός πληθυσμός της ενδοχώρας του νησιού, αλλά εξυπηρετεί και την σύνδεση με την Σάμη ( λιμάνι ), Πύλαρο, Βόρεια Κεφαλλονιά, αλλά και Ληξούρι.

Σε αυτό το τμήμα, από την μια μεριά είναι η Λιμνοθάλασσα, και από την άλλη ένα πολύ επικλινές πρανές, με πευκοδάσος.

Λοιπόν σε αυτή την πλευρά, ακριβώς επάνω από τα διερχόμενα οχήματα, ……κρέμονται βράχοι που μπορεί να αποκολληθούν και να κατρακυλήσουν. Επίσης δεκάδες ξερά και κομμένα πεύκα, που εύκολα μπορούν να βρεθούν στην μέση του δρόμου, πάνω στα διερχόμενα οχήματα ( εδώ είναι που χρειάζεσαι τύχη ).

Μετά από πολλά χρόνια έγινε ο ηλεκτροφωτισμός του δρόμου, Έλα όμως που ποτέ δεν λειτουργούν σωστά ! Από τον πρώτο κόμβο ακόμα, άλλα τμήματα δεν ανάβουν, άλλα ανάβουν από το.. πρωί, πολλές καμένες λάμπες, σπασμένοι στύλοι.

Το δίκτυο είναι πλήρως αποσυντονισμένο, και έχουμε αναμμένα φώτα την ημέρα και σκοτάδι την νύχτα !

Και φτάνουμε στα Φανάρια του Πετρία !

Είναι μια διασταύρωση που από την μορφολογία του εδάφους στο σημείο αυτό είναι πολύ δύσκολο το πέρασμά της ! Η λειτουργία και η ρύθμιση των φαναριών της είναι, χρόνια τώρα, περιπετειώδης. Συχνά δεν λειτουργούν !Οι μεγάλες κλίσεις αναγκάζουν τα βαριά οχήματα να μην υπακούουν στα φανάρια και γίνεται μεγάλο μπέρδεμα…! Πολλοί οδηγοί ΔΕΝ υπακούουν και περνάνε με απαγορευτικό ( κόκκινο φανάρι !) Αλλοίμονο και συναντηθούν με αυτούς που κατεβαίνουν.

Δύο παρατηρήσεις μόνο ακόμα.

–           Οι αισθητήρες εδάφους, που διευκολύνουν την ρύθμιση των οχημάτων δεν λειτουργούν κανονικά, για να δίνουν πρόσθετη προτεραιότητα όπου υπάρχει αυξημένη κίνηση.

–           Τα φανάρια παύουν να λειτουργούν, και μένει να λειτουργεί μόνο το κίτρινο φανάρι, που αναβοσβήνει, μετά τις 11 το βράδυ, όλες τις εποχές, ακόμη κι αν το καλοκαίρι 11:00 η ώρα η κίνηση είναι μεγάλη ! Μήπως το καλοκαίρι να πήγαινε αργότερα;;;

Αφού περάσουμε τα φανάρια, με όλη την δυσκολία λόγω της μεγάλης κλίσης, βρισκόμαστε σε ένα ανηφορικό στενό δρόμο, με στροφές, χωρίς ορατότητα, ψηλά χόρτα στις άκρες και ΚΥΡΙΩΣ ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΓΡΑΜΜΙΣΗ ΣΤΗΝ ΜΕΣΗ !! Αποτέλεσμα να συναντιούνται τα αυτοκίνητα στην μέση του οδοστρώματος, μούρη με μούρη, στις στροφές, και μη έχοντας ορατότητα, να υπάρχει μεγάλος κίνδυνος ατυχήματος, αφού κινούνται με ταχύτητα, μη περιμένοντας ή μη γνωρίζοντας ότι ο δρόμος είναι διπλής κατεύθυνσης.

Ή λοιπόν πρέπει να γίνει διαγράμμιση στην μέση και στις άκρες του δρόμου, ή τουλάχιστον να τοποθετηθούν στην μέση του δρόμου τα γνωστά καρφωτά φωσφορίζοντα ‘καρφιά’, έτσι ώστε οι μη γνωρίζοντες να βλέπουν ότι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ !

Ή μήπως πρέπει να μονοδρομηθεί, και να επιτρέπετε στα επιβατηγά η άνοδος ΜΟΝΟ από την δρόμο της Αγ. Βαρβάρας, όπως τα μεγάλα οχήματα, και από την Νότια άλλη πλευρά ΜΟΝΟ η κάθοδος.???

Αφού περάσουμε αυτό το κομμάτι τα πράγματα ισιώνουν.

Αλήθεια, με κείνες τις τρύπες και τις μπέτινες υποδοχές, για να τοποθετηθούν αυτοφορτιζόμενα ηλιακά φανάρια, στις άκρες του δρόμου, τι θα γίνει ??? Θα μπουν κάποτε ?

Ας μην γράψω για την σήμανση των δρόμων, τις πινακίδες σήμανσης, κλπ.

Αλήθεια είναι ότι έμπλεξα πολλούς αρμόδιους με όλα αυτά. Είμαι σίγουρος ότι γνωρίζουν αυτά τα προβλήματα, αλλά όλα αυτά τα χρόνια δεν έχω δει αποτέλεσμα, ούτε καν την πρόθεση για την επίλυση μερικών έστω από αυτά. Ας τα βρούνε επιτέλους …οι υπηρεσίες μεταξύ τους, ‘περί αρμοδιοτήτων’,για να γίνει κάτι!

Εμείς οι απλοί πολίτες, επισημαίνουμε, προτείνουμε και απαιτούμε η πολιτεία να εκπληρώσει το Ύψιστο καθήκον της, ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΏΝ!.

Είμαι σίγουρος ότι τα ίδια συμβαίνουν σε όλο το νησί και όχι μόνο. Ας επισημάνουν και να προτείνουν κι άλλες κι άλλοι… Ίσως έτσι μας προσέξουν.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ

ΡΩΣΣΕΤΟΣ ΛΟΥΖΗΣ

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 30/6/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Ρωσέτος Λούζης: ‘Σαν πας στον πηγαιμό για …τα Ραζάτα’ Να εύχεσαι να φτάσεις ασφαλής και να’ χεις τύχη! appeared first on Odusseia.