ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ Ι.

Τρέμουν διάσπαρτοι αρμοί

στην σεισμική φορά της γης.

Στο κάτοπτρο της μνήμης

τα χνώτα των εγκάτων της.

 ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ ΙΙ.

Μέρα μνημόσυνης Αγάπης

σκόρπισα άνθια στα πωριά

και άλειψα τα κάγκελα

με συλλαβές οδύνης.

******

Κώστας Ευαγγελάτος

Φωτογραφία: Η Χρυσομοίρα Ευαγγελάτου μπροστά στα ερείπια του σπιτιού της στην Ανάληψη Αργοστολίου

www.rodopicollection.blogspot.com

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 12/8/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Κώστας Ευαγγελάτος: Ημέρα Μνήμης appeared first on Odusseia.

Διότι τό πνεύμα χρειάζεται τήν τροφή του αλλιώς μαραζώνει, γίνεται ασθενικό.

Θυμούμαστε με συγκίνηση τα μυθιστορήματα του Σκωτσεζου γιατρού Τζοτζεφ Κρονιν που διαβάζαμε νέοι. Νομίζαμε ότι ζούσαμε μέσα στούς Πύργους του Εδιμβούργου. Όταν πήγα στο Εδιμβούργο τα θυμήθηκα όλα.

Να θυμηθώ τον Ερνεστ Χεμινγουαιη; Τον Ξενόπουλο; Τό περιοδικό Ελληνόπουλο και τόσα άλλα.

Και ύστερα ήλθε η εποχη των Βραζιλιάνικων και Μεξικάνικων και Ελληνικών. Σύν το ιντερντ. Σχέδον όλοι σταματήσαμε να διαβάζουμε βιβλία καί πέσαμε μέ τα μούτρα σε αυτά. Λεω ολοι αλλά αρκετοί έμειναν στήν γοητεία του τυπωμένου χαρτιού.

Τό πνεύμα αντιστάθηκε στην ελαφροτητα τής tv, στη χαώδη μάζα του ιντερνετ. Το πνεύμα ζητά πάντα τήν δική του τροφή. Καί τώρα ηλθε η εποχή που γυρίζουμε και πάλι  στά βιβλία, στην ανάγνωση.

Εκδίδονται καθημερινά πολλά βιβλία πεζά, ποίηση. Εγκαταλείπουμε τά σήριάλ και αποζητούμε το βιβλίο. Το βιβλίο πάντα ήταν σύντροφος.

Δεν υπάρχουν καλά και  κακά βιβλία Ολα κατι προσφέρουν. Μόνο ένα πρόβλημα. Πολλά τά εκδιδόμενα λίγα τα διαβαζόμενα.

Δέν είμαστε εκεινος ο λαός που καθόμαστε στο τραινο, στο λεωφορείο μέ το βιβλίο ή την εφημερίδα στό χέρι.

Πιο πολλοι γράφουν αλλά δεν διαβάζουν Με χαρά διαβάσαμε οτι ετοιμάζεται νά κυκλοφορησει μεταφρασμένο Ο ΔΙΚΤΩΡ ΖΙΒΑΝΚΟ του Moρίς Παστερνάκ.

Μας θύμησε αλλη εποχή λατρείας

Τής ανάγνωσης μυθιστορημάτων. Ομως ξαναήλθε.

Η μυρωδιά του τυπωμένου χαρτιού θά είναι πάντοτε μαγική!

Ζολιώ Λαδά Βαρβαρέσου

Συμβολαιογράφος

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 9/8/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Ζ.Λαδά-Βαρβαρέσου: ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΤΡΟΦΗΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ appeared first on Odusseia.

Ανήκει από παλιά στην Κουντογουράτικη οικογένεια  Μεταξά, όπου και το διατηρεί επάξια με πολλή φροντίδα και μέριμνα, εξυπηρετώντας τους πιστούς και ιδίως τους  κατοίκους της Θηναίας. Τα τωρινά χρόνια μεριμνά και φροντίζει για την κάθε λεπτομέρεια του χώρου και  του πανηγυριού, η ανιψιά του Νίκου Μεταξά, η Βένια Φασόη και ο σύντροφός της Φώτης Σωτηρόπουλο.

Όσο δύναμαι κι εγώ, πηγαίνω προσκυνητής την ημέρα  της Μεταμόρφωσης του  Σωτήρος Χριστού μας. Τούτα τα χρόνια, ο ιερέας Χαράλαμπος Τζάνες και ο ψάλτης Παναγής Κοψαχείλης, κι άλλοι που ψάλλουν,  δίνουν το παρόν τους λειτουργικά με την παρουσία πολλών πιστών.

 Όμως, θυμήθηκα τον μακαριστό παπα- Σωτήρη Μαρκάτο, που όταν ιερουργούσε, ζούσε κυριολεκτικά με δέος τις στιγμές της Θείας Λειτουργίας.  Για πολλά χρόνια ο παπα – Σωτήρης λειτουργούσε την ιερά πανήγυρη  στο ξωκλήσι  του Σωτήρα, της Θηνιάς, καλεσμένος του Νίκου του Μεταξά, ο οποίος και φρόντιζε  με πολλή υπομονή και περίσσια αγάπη αυτόν τον εκκλησιαστικό οικογενειακό χώρο και το πανηγύρι του.

Ο  Νίκος Μεταξάς αναλάμβανε τη μεταφορά του παπα- Σωτήρη από το Ληξούρι στο Σωτήρα, με το πλοιάριό του, μια μεγάλη βάρκα που την έλεγε «Τζανιόσα». Σε κάποιο πανηγύρι, χρόνια πίσω αρκετά, δεκαετία του ’80, στη βάρκα ήταν ο παπα- Σωτήρης με τον γιο του, Δημήτρη.

Παιδάκι τότε, ο μικρός Δημήτρης  και  καθώς πήγαιναν για το πανηγύρι,  έπεσε ξαφνικά στη θάλασσα. Παρόλο που η βάρκα ήταν στο μηχανικό της τρέξιμο,  ο Νίκος Μεταξάς, αμέσως αντιλήφθηκε το γεγονός,  βούτηξε κι έσωσε το παιδί. Από τότε ο παπα- Σωτήρης, έως που γέρασε αρκετά, έδινε το παρόν του στο ξωκλήσι του Σωτήρα, να πράττει το γιορτάσι του, ως εν ζωή ύψιστη προσφορά προς το Θεό και τον ιδιοκτήτη του –Σωτήρα-, που σώθηκε το παιδί του.

 Μεγάλωσε ο Δημήτρης Μαρκάτος  κι ένα παλιό παιδικό χτύπημα  ξύπνησε γύρω στα 25 χρόνια του, αρρώστησε κι έφυγε απ’ τη ζωή. Βαρύ χτύπημα για την οικογένεια του μακαριστού παπα- Σωτήρη…

 Το ξωκλήσι στο Σωτήρα, όπως το αποκαλούμε όλοι μας, είναι  σημαντικό στην «ύπαρξή του», όχι μόνο γιατί είναι τόπος λατρείας και  σύναξης πιστών, αλλά γιατί «κουβαλά» την παλιά ιστορία της περιοχής που αφορά στο ερειπωμένο σήμερα,  ιστορικό μοναστήρι  του  Αγίου Ιωάννη στο Κρύο νερό (στο Κρυονέρι), που αποτέλεσε σπουδαίο εκκλησιαστικό κέντρο στα χρόνια της Φραγκοκρατίας. Επίσης,  κοντά σε αυτό, υπήρξε και η εκκλησία της παλαιάς  Επισκοπής  της  περιοχής, που βοήθησε τους Κεφαλλήνες  να διατηρήσουν την πίστη του τα χρόνια των ξενικών κατακτήσεων.

Οι εικόνες  που κοσμούν το μικρό τέμπλο είναι αξιόλογες από Κρητικούς και Επτανήσιους  αγιογράφους, ενώ ο μικρός καθολικός  ζεστός χώρος του, αγκαλιάζει τόσο όμορφα τους προσκυνητές του και γενικότερα τους πιστούς. Το εκκλησάκι είναι μια φιγούρα θρησκευτική και λαογραφική, με δαντέλα στα πόδια του μια βοτσαλωτή παραλία, αλλά και συγχρόνως τόπος κατάθεσης πίστης και προσευχής. 

Είναι δε φανερό πως, όλος αυτός ο μεγάλος αύλειος χώρος είναι δημιούργημα του χώματος από το βουνό, λόγω που καταλήγει σε αυτόν η  μεγάλη ρεματιά του βουνού, που συχνά σκίζει το έδαφος παρασέρνοντας το χώμα,  με τις μεγάλες κατεβασιές του νερού κατά του χειμερινούς μήνες.

Συχνά τα τελευταία χρόνια με αυτές τις απότομες  κλιματικές αλλαγές,  το μικρό εκκλησάκι κινδυνεύει από τα ορμητικά νερά του βουνού, που πλημμυρίζουν το χώρο και «προσπαθούν», να μπουν μέσα στο ναό.

Ευχής έργο θα είναι να διευθετηθεί η ροή του ρέματος με κάποιο τοιχίο, ώστε να σωθεί από την καταστροφή του νερού το ιστορικό εκκλησάκι και ο περίγυρός του, για  να είναι πάντα προσιτός για τους πιστούς,  που συχνά  αλλά και κάθε χρόνο χαίρονται το όμορφο παραδοσιακό πανηγύρι του Σωτήρα Χριστού. 

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 5/8/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Γεράσιμος Σωτ. Γαλανός: Τέτοια μέρα που ξημερώνει, θυμήθηκα τον παπα- Σωτήρη, τον Μαρκάτο, εκεί, στο  ξωκλήσι του –Σωτήρα-, της Θηνιάς appeared first on Odusseia.

Μεταξύ τῶν κυριωτέρων αἰτίων ἀνεφέροντο τά κάτωθι: Ἡ συνεχής καταστροφή τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος τῆς Γῆς ἀπό τῆς ἀρχαιότητος, γεγονός διά τό ὁποῖον ἒψεξε τότε ὁ Πλάτων αὐστηρῶς τούς Ἀθηναίους. Μετά παρέλευσιν πολλῶν αἰώνων ἐφθάσαμεν εἰς τήν εφεύρεσιν τῶν ἀτμομηχανῶν καί ἐπίσης τῆς χρήσεως τοῦ ἠλεκτρισμοῦ καί τῆς ἒκτοτε μέχρι καί τῶν ἡμερῶν μας ἐξελίξεως καί τελειοποιήσεως τῶν ὡς ἂνω δύο στοιχείων διά τῶν ὁποίων ἐπιτυγχάνεται ἡ διατρύπησις τοῦ φλοιοῦ τῆς Γῆς. Ἡ ἒκτοτε ἀχαλίνωτος πρόοδος τοῦ ἀνθρώπου, ἣτις ἐγίνετο διαρκῶς καί ἐντονωτέρα μέχρι καί τῆς σήμερον, εἶχεν ἓν πολύ ἐπικίνδυνον ἀποτέλεσμα, διότι ἐπηρέασε τήν φυσικήν ἰσορροπίαν ἐπί τῆς Γῆς καί ἐντός τῶν ἒνδον ταύτης μέ ἀποτέλεσμα τήν ἀποξήρανσιν τῶν ὑδατίνων πόρων ἐκ τῆς συνεχοῦς ἀντλήσεώς των, τῶν συνεχῶν πυρκαϊῶν καί τέλος διά τῆς συνεχοῦς ἀντλήσεως τοῦ πετρελαίου καί τῆς ἐξορύξεως τῶν μετάλλων ἐκ τῶν ἐγκάτων τῆς Γῆς.

            Ὁ τελευταῖος πολυκαταστροφικός σεισμός, ὃστις ἐπεσυνέβη πρό μηνός εἰς Βενεζουέλαν προξενήσας πολυαρίθμους ἀπωλείας εἰς ἀνθρωπίνας ζωάς καί παραλλήλως πλείστας ὑλικάς καταστροφάς, ἠνάγκασαν τόν γράφοντα νά ἐπανέλθῃ σήμερον εἰς τά ὡς ἂνω ἂρθρα του, καθώς κατέστησαν ταῦτα καί πάλιν ἐπίκαιρα. Ἀπό τά ἂρθρα αὐτά ὁ γράφων ἐπέλεξε νά ἀναφερθῇ ἰδιαιτέρως εἰς τό θέμα τῶν Σεισμῶν, ἢτοι διά τό τί γίνεται κατά τάς συνεχεῖς ἐξορύξεις τοῦ πετρελαίου, τοῦ ὓδατος καί τῶν ἂλλων μετάλλων ἀπό τά ἒγκατα τῆς Γῆς.

            Ἐσκέφθημεν ποτέ αὐτούς τούς τεραστίους ὑπογείους χώρους, οἱ ὁποῖοι λόγῳ τῆς συνεχοῦς πολυετοῦς ἀντλήσεως τοῦ πετρελαίου ἀπό τά βάθη τῆς Γῆς διά τάς ἐνεργειακάς ἀνάγκας τῶν ἀνθρώπων καί τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς παραμένουσι κενοί ἢ καί ἀκόμη τήν ἀναρρόφησιν τῶν ὑδάτων ἐκ τῶν ὑπογείων ὑδατίνων χώρων, λόγῳ τῆς συνεχῶς αὐξανομένης ἀντλήσεως ὓδατος διά σκοπούς πόσεως καί ἀρδεύσεως; Πρέπει νά ἒχωσι δημιουργηθῆ καί νά ὑπάρχωσι τεραστίων διαστάσεων ὑπόγειοι στοαί καί κενοί χῶροι εἰς τά βάθη τῆς Γῆς, οἱ ὁποῖοι χῶροι παραμένουσι κρεμόμενοι ἂνευ οὐδεμιᾶς ὑποστηρίξεώς των λόγῳ τῆς συνεχοῦς καί ἂνευ ἀναπληρώσεως τῶν ἂλλοτε εἰς αὐτά ὑπαρχόντων ἀντλουμένων ὑγρῶν ἀποθεμάτων καί μεταλλευμάτων τῆς Γῆς.

            Αὐτά τά δημιουργούμενα ἀχανῆ ὑπόγεια κενά μεταξύ τῶν ἐπικειμένων καί ὑποκειμένων αὐτῶν ὑπογείων κενῶν δημιουργοῦσι μεγάλην ἀστάθειαν εἰς τό ἂλλοτε ὑπάρχον ἰσοζύγιον μεταξύ τῶν ἀλληλοϋποστηριζομένων πετρωμάτων καί ὑγρῶν. Δι’ αὐτό εἲτε ἐπιτοπίως ἢ εἰς κάποιον ἂλλον ὑπόγειον σημεῖον τῆς Γῆς, θά πρέπῃ νά προκαλῆται αἰφνιδίως ἀπότομος πτῶσις ἢ μετακίνησις τῶν πετρωμάτων ἐντός τῶν δημιουργηθέντων κενῶν, ἐφόσον ἐξέλειπε πλέον ἡ ἀλληλοϋποστήριξις τῶν ὑπογείων πετρωμάτων καί στρωμάτων. Εἶναι δέ γνωστόν, ὃτι ἡ Βενεζουέλα εἶναι μεταξύ τῶν μεγαλυτέρων, ἐάν ὂχι ἡ μεγαλυτέρα παραγωγός χώρα πετρελαίου εἰς τόν κόσμον. Ἐξ οὗ καί οἱ τόσον μεγάλοι Σεισμοί της.

            Ἐκτός τῶν δημιουργουμένων κενῶν ἂς ἒλθωμεν εἰς ἓν ἀκόμη μεγάλον βίαιον ταρακούνημα τῆς Γῆς. Ἐννοῶ τό συντάραγμα τῆς Γῆς λόγῳ πολεμικῶν ἐχθροπραξιῶν καί τόν ἀνηλεῆ βομβαρδισμόν τοῦ ἐδάφους τῆς γῆς εἰς διάφορα ἐμπόλεμα σημεῖα. Π.χ. εἰς Οὐκρανίαν εἰς Κεντρικήν Εὐρώπην, Γάζαν καί Λίβανον εἰς τήν Ἐγγύς Ἀνατολήν, τό Ἰράν εἰς Μέσην Ἀνατολήν καί ἀλλαχοῦ. Εἶναι τεράστιος ὁ ἀριθμός τῶν ἀεροπορικῶν βομβαρδισμῶν, τῶν πυραύλων καί τῶν drones καί αἱ προκαλούμεναι ἐξ αὐτῶν ζημίαι ἐπιφανειακῶς, αἱ ὁποῖαι δημιουργοῦσιν μεγάλα ὠστικά κύματα εἰς τό ἐσωτερικόν τῆς Γῆς.

            Αὐτή ἡ κατάστασις μᾶς φέρει καί εἰς τό λεγόμενον εἰς τήν Φυσικήν ripple effect (ἢτοι ἡ ἐπίδρασις ἢ τό ἀποτέλεσμα ὡς ἐκ τῶν δημιουργουμένων ὑπογείων κυκλικῶν, σπειρωειδῶν ἢ ἂλλων κυμάτων μεταδόσεως μιᾶς δονήσεως, ἢχου κτλ.).

            Ἢδη ἀπό τό τέλος τῆς δεκαετίας τοῦ 1960 ὁ Ἀμερικανός ἐπιστήμων Edouard Lorenz τοῦ MIΤ (Massachusetts Institute of Technology) ἀπέδειξεν ἐπιστημονικῶς, ὃτι μία μόνον μικρή ἀλλαγή κάπου εἰς τήν Γῆν δύναται νά δημιουργήσῃ διά κυματικῆς ἀντανακλάσεως τεραστίας διαστάσεως ἐπιπτώσεις εἰς ἂλλα σημεῖα τοῦ πλανήτου.

Μάλιστα ὁ κ. Lorenz προέβη εἰς τήν περίφημον παρομοίωσίν του τῆς περιπτώσεως ἑνός κάπως ἀνωμάλου πτερουγίσματος μιᾶς πεταλούδας, φέρ’ εἰπεῖν εἰς τήν Κίναν τόν Μάρτιον, ὃτι αὐτό τό ἀνώμαλον πτερούγισμα θά ἠδύνατο νά ἐπηρεάσῃ τόν ῥυθμόν τῶν τυφώνων εἰς τόν Ἀτλαντικόν τόν Αὒγουστον! Ἒχει ἐπίσης ἢδη παρατηρηθῆ ἀπό τάς διαστημικάς παρατηρήσεις, ὃτι τήν ἰδίαν στιγμήν πού γίνεται μία ἠλεκτρική κένωσις (κεραυνός, ἀστραπή) εἰς ἓν σημεῖον τῆς Γῆς, τήν ἰδίαν ἀκριβῶς στιγμήν εἰς τό ἀντίθετον μέρος τῆς Γῆς συμβαίνει ἀκριβῶς τό ἲδιον φαινόμενον, μέ ἀστραπάς καί κεραυνούς!..

            Πιστεύω, ὃτι ἡ ἐπίκαιρος αὐτή μελέτη μᾶς ἐξηγεῖ πολύ καλῶς τά περί τῶν σεισμῶν, τάς ἐπακολούθους ἀπωλείας ἀνθρωπίνων ζωῶν καί ὑλικῶν καταστροφῶν, ὡς τάς βλέπει ἡ ἀνθρωπότης τελευταίως μέ κορωνίδα των τήν μεγάλην καταστροφήν εἰς Βενεζουέλαν.

            Εὐχαριστῶν διά τήν φιλοξενίαν,

                                                                        Λάμπης Γ. Κωνσταντινίδης

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 5/8/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Λάμπης Κωνσταντινίδης: Περί τῶν Σεισμῶν εἰς Βενεζουέλαν appeared first on Odusseia.

νά δει λεπτομέρειες

Σε μια απ’ τις εκπομπές

ΚΟΛΕΓΙΑ Εγκλημάτων.

Να χαλαρωσει.

Τρίτη μέρα τό ίδιο έγκλημα

Απαράδεκτοι!

«Κλείσε την άχρηστη»

είπε στη γυναίκα του

«ΔΕΝ  ΕΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ»

**************

Ζολιω Λαδά-Βαρβαρέσου

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 5/8/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Ζολιω Λαδά-Βαρβαρέσου : ΜΙΚΡΟΙ ΣΤΙΧΟΙ appeared first on Odusseia.

το φεγγάρι στάζει ασήμι πάνω στα κλαδιά.

Μέσα στη στάχτη ανθίζει μια μικρή ανάσα,

κι η γη μας ξαναγράφει τραγούδια με νερά.

Και μέσα απ’ τον καπνό σηκώνονται χέρια,

δεν παραδίδουνε τη γη στη σιωπή.

Κάθε βήμα γίνεται υπόσχεση νέα,

πως η ζωή θα νικήσει, ό,τι κι αν πει.

Σαν προσευχή ψιθυρίζει το χώμα,

“δεν τελειώσαμε ακόμα, έχουμε καιρό”.

Κι ένα πουλί που γύρισε κελαηδάει μόνο,

για να θυμίσει πως υπάρχει φως καιρό.

Όταν φυσήξει αγέρας θα πάρει τη θλίψη,

και στη θέση της θα φέρει μια καινούρια ευχή.

Κι απ’ το καμένο χώμα, αργά μα σταθερά,

θα βγει το πράσινο να πει: “ξαναρχίζει η μέρα”.

*************

Γαβριήλ Μανωλάτος

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 2/8/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Γαβριήλ Μανωλάτος: ΑΝΑΣΑ ΑΠΟ ΣΤΑΧΤΗ appeared first on Odusseia.

σκοτωνόμαστε

να μοιράσουμε

έναν Πλανήτη

πού δέν μάς αντέχει.

Στέλνει σεισμούς, φωτιές…

Και μείς συνεχίζουμε

ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΙ

***************

Ζολιω Λαδά-Βαρβαρεσου

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 2/8/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Ζολιω Λαδά-Βαρβαρεσου: ΜΙΚΡΟΙ ΣΤΙΧΟΙ appeared first on Odusseia.

Δεν έχω παράπονο απο τον φετινό Ιούλιο μου φέρε τυπωμένα δυο καινούργια βιβλία μου για τις αιώνιες αγάπες μου τα Επτάνησα και την μαχόμενη δικηγορία, έτσι έκλεισε χαρούμενα αυτός ο μήνας πού ‘φύγε.

Ήταν η ανάγκη να χωρέσω τις λέξεις που δε σου είπα ταλαίπωρε εαυτέ μου. Να πάρω, όσες στιγμές και νύχτες γύριζα στο κρεβάτι προσμένοντας την λύτρωση του ακούσιου βάσανου, το καλοκαίρι, την γεύση, την ευωδία του δικού μου παραδείσου, με τα νυχτολούλουδα, τα γιασεμιά, τον βασιλικό, τον δυόσμο και τις γάτες μου να παίζουν στην  αυλή μου.

 Θέλω να χαρίσω θάλασσες και ξημερώματα, ήλιους και το τραγούδι που ποτέ δεν έπαψες να λες σαν προσευχή, ακόμα στη στιγμή της αγωνίας και του πόνου. Να ψιθυρίσω συναισθήματα και να φωνάξω γέλια. Να ζήσω για μια φορά ακόμα, όπως θέλω εγώ, τόσα καλοκαίρια περάσανε και νομίζω πως δεν πέρασε κανένα ή μόνο το περσυνό . Να ζήσεις εαυτέ μου, για μια φορά, όπως σου αρμόζει. Μην περιμένεις άλλο έλεος και απο κανέναν κυριολεκτικά, πάρα τα βαθιά νερά της θάλασσας μας να σε χαϊδεύουν σχεδόν ερωτικά σχεδόν βελούδινα, όπως πάντα όλα τα χρόνια που πέρασαν  νάναι και φέτος . Μου τον χρωστούσες έναν Αύγουστο, για να κλείσει η αλμύρα της θάλασσας τις πληγές που άνοιξε η ζωή και να μην πονάνε άλλο πια, δύσκολο πράγμα φαίνεται μα όχι αδύνατο . Έναν Αύγουστο, εαυτέ μου αφού μου ρήμαξες το χειμώνα, μου, να τον δώσεις πλούσιο, χαμογελαστό, αληθινό, χωρίς ματωμένα τηλέφωνα, χωρίς την πίκρα που δεν έλειψε όλο τον χρόνο, έναν λυτρωτικό Αύγουστο, αυτόν θέλω ως το τέλος του. Χάρισε μου το μήνα, που το γαλάζιο γίνεται πιο έντονο κι ο ήλιος καίει πιο πολύ, που όλοι είναι χαρούμενοι κι η ζωή χαμογελάει. Μου τον χρωστάς το μήνα, που ομορφαίνουν όλα. Ο Αύγουστος είναι η ευκαιρία, που σου ζητούσα καιρό και λίγη καλή τύχη. Ένας Αύγουστος γεμάτος παραλίες και φεγγάρια. Με γεύση καρπούζι και ουζάκι. Ένας Αύγουστος τρελός και παθιασμένος, γεμάτος χρώματα και μουσικές. Με τις παρακλήσεις στην Παναγιά μας ,με τα πανηγύρια στα χωριά μας, με το σμίξιμο των  φίλων και συμμαθητών, με την φεγγαρόλουστη λεωφόρο της πανσελήνου «που ο τρελός ανεβαίνει μέχρι τ΄ άστρα».

Αυτόν τον Αύγουστο κάποιοι μας ξέχασαν, κάποιοι μας έλειψαν, κάποιοι μας λείπουν. Κάποιοι μας διέγραψαν οριστικά απ΄την ζωή τους….όπως συμβαίνει  πάντα στις μεγάλες αλλαγές. Είναι όμως κι άλλοι που σου λείπουν τόσο ώστε να αναρωτιέσαι αν μπορείς χωρίς αυτούς, ναι τους θυμίζει η φωτογραφία των αγαπημένων που ταξιδεύουν στην αιωνιότητα, ένα δάκρυ μια επίσκεψη στο κοιμητήρι του χωριού μας.

Ποτέ δε σου είναι εύκολο να βγάζεις ανθρώπους απ’ τη ζωή σου.

Άλλωστε «ό,τι αξίζει, μένει».

Κι Αύγουστος μένει,

Μην πιστέψεις ότι αγάπησες δεν μένει, μένει και συντροφεύει και στα δύσκολα και στα όμορφα μ’ ένα πόνο της εγκατάλειψης.

«Έσσεται Ήμαρ»

Από το «μέτωπο» 31/7/2026

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 31/7/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post ΑΝΤΩΝΗΣ Π. ΑΡΓΥΡΟΣ: ΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΕΣ ΑΥΓΟΥΣΤΕ, ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΜΗΝΑ – ΗΡΘΕ Η ΜΕΓAΛΗ ΏΡΑ appeared first on Odusseia.

γιά τά μεγάλα.

Μόνο γιά τα μικρά

τ’ ασήμαντα

τά καθημερινά.

Αλλά αν ένας αγάπησε

δέν πειράζει.

ΑΥΤΟ ΣΟΥ ΑΡΚΕΙ.

***************

Ζ. Λαδά-Βαρβαρέσου

Έργο: Χωρισμός, 1896, Edvard Munch

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 24/7/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Ζ.Λαδά-Βαρβαρέσου: ΜΙΚΡΟΙ ΣΤΙΧΟΙ appeared first on Odusseia.

μέσα στα πρώτα καθήκοντα,

η προσκύνηση•

η εκζήτηση τής ευχής κ τής ευλογίας•

αφ’ενός τού Προστάτη Κεφαλληνίας κ Αληθινού Άρχοντα της, Αγίου μας Γερασίμου•

αφ’ετέρου -για όσους τον νοιώθουμε επίσης Άγιο-

τού Μακαριστού Επισκόπου Κεφαλληνίας Πατρός μας Γερασίμου Φωκά,

τού -πνευματικώ τω τρόπω- Αληθούς Πνευματικού Τέκνου τού Αγίου μας Γερασίμου,

πράγμα που αναντίρρητα το έδειξε και το σφράγισε με τη ζωή του.

Στο πρόσφατο αφιέρωμα που τού έκανε, τού Πατρός Γερασίμου Φωκά, στον ραδιοφωνικό σταθμό τής Πειραϊκής Εκκλησίας ο δημοσιογράφος κύριος Επαμεινώνδας Σκοπετέας,

σε δύο μάλιστα εκπομπές, φανερώθηκε η πνευματική εμβέλεια τού Πατρός Γερασίμου,

που αρχίζει να εκτείνεται, όχι μόνον εντός Κεφαλληνίας και Ελλάδος, αλλά στον Κόσμο.

Είναι για τούς ίδιους λόγους που το όνομα του βρίσκεται σε πρόσφατο βιβλίο, αφιερωμένο σε υποψηφίους να αγιοκαταταχθούν ανθρώπους, όπως τον Πατέρα Φώτιο τον Λαυρεώτη τής Λέσβου ή τον Πατέρα Σεραφείμ Δημόπουλο τής Λάρισσας, αμφοτέρων Ιερομονάχων.

Τα σημάδια αθανασίας κ αγιότητας που μάς δίνει ο Πατήρ Γεράσιμος Φωκάς, και που υπάρχουν άνθρωποι που τα ομολογούν…

-πολλές φορές, άνθρωποι χαρακτηριζόμενοι “άσχετοι”, από τούς “επαγγελματίες” θρησκευόμενους- 

…και σε διάφορα σημεία τού κόσμου•

ακόμα βεβαίως, σημάδια, και περιστατικά, και γεγονότα που καταγράφονται, στην ιστοσελίδα μας “Ο π.Γεράσιμος Φωκάς όπως τον ζούμε”,

τής οποίας είχα την τιμή τα μέλη της να αποδεχθούν την αναστάσιμη ονοματοδοσία

“όπως τον ζούμε” που πρότεινα• ιστοσελίδα απ’την οποία παίρνουν και άλλες ιστοσελίδες ή καταθέτουν και οι ίδιες υλικό για τον Πατέρα Γεράσιμο Φωκά που έχουν στην διάθεση τους•

περιστατικά αναστάσιμα τής ζωντανής παρουσίας τού Πατρός μας Γερασίμου Φωκά, που μάς αναγκάζουν αβίαστα να σταθούμε μπροστά στον τάφο έχοντας μέσ’την ψυχή μας,

το συγκλονιστικό -αγαπημένο τού Αγίου Πατρός Παϊσίου- ποίημα

τού Γεωργίου Δροσίνη, με τίτλο :

“Τι λοιπόν;”

Τί λοιπόν; Τῆς ζωῆς μας τὸ σύνορο

Θὰ τὸ δείχνει ἕνα ὀρθὸ κυπαρίσσι;

Κι ἀπὸ ὅ,τι εἴδαμε, ἀκούσαμε, ἀγγίξαμε

Τάφου γῆ θὰ μᾶς ἔχει χωρίσει;

Ὅ,τι  ἀγγίζουμε,  ἀκοῦμε   καὶ βλέπουμε

Τοῦτο μόνο ζωή μας τὸ λέμε;

Κι αὐτὸ τρέμουμε μήπως τὸ χάσουμε

Καὶ χαμένο στοὺς τάφους τὸ κλαῖμε;

Σ’ ὅ,τι ἀγγίζουμε,  ἀκοῦμε   καὶ βλέπουμε

Τῆς ζωῆς μας ὁ κόσμος τελειώνει;

Τίποτε ἄλλο; Στερνό μας ἀπόρριμα

Τὸ κορμὶ ποὺ σκορπιέται καὶ λιώνει;

Κάτι ἀνέγγιχτο ἀνήκουστο ἀθώρητο

Μήπως κάτω ἀπ’ τοὺς τάφους ἀνθίζει;

Κι ὅ,τι μέσα μας κρύβεται ἀγνώριστο

Μήπως πέρα ἀπ’ τὸ θάνατο ἀρχίζει;

Μήπως ὅ,τι θαρροῦμε βασίλεμα

Γλυκοχάραμα αὐγῆς εἶναι πέρα

Κι ἀντὶ νὰ ‘ρθει μιὰ νύχτ’ ἀξημέρωτη

Ξημερώνει μιὰ ἀβράδιαστη μέρα;

Μήπως εἶναι ἡ ἀλήθεια στὸ θάνατο

Κι ἡ ζωὴ μήπως κρύβει τὴν πλάνη;

Ὅ,τι λέμε πὼς ζεῖ μήπως πέθανε

Κι εἶναι ἀθάνατο ὅ,τι ἔχει πεθάνει;

Γεώργιος Κακής Κωνσταντινάτος

Σιβυλλικό υστερόγραφο :

Ο Ήλιος,

αύριο το πρωί,

για να εκτελέσει την ευεργετική τροχειά του πάνω στη γη,

είναι μάλλον απίθανο,

λαμβάνοντας υπ’όψιν όσους

δεν πιστεύουν στην ύπαρξη του,

αύριο να μην βγει…

και το αύριο να μην ξημερωθεί…

Γεώργιος Κακής Κωνσταντινάτος

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 24/7/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Γεώργιος Κακής Κωνσταντινάτος: Φθάνοντας στο Νησί appeared first on Odusseia.