Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 19/10/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post «Επτανησιακά Ανάλεκτα»: το νέο βιβλίο με την υπογραφή του Αντώνη Αργυρού appeared first on Odusseia.

Στο πλαίσιο αυτό, από τη Διεύθυνση Αστυνομίας Κεφαλληνίας, ο καθιερωμένος εορτασμός θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2026 και ώρα 10:30, στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αργοστολίου και περιλαμβάνει:

•           Δοξολογία και

•           Ανάγνωση της Ημερήσιας Διαταγής του κ. Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας.

Επίσης, στο πλαίσιο του εορτασμού, το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας αποφάσισε την πραγματοποίηση πανελλαδικής εθελοντικής αιμοδοσίας του προσωπικού της Ελληνικής Αστυνομίας, από 19 έως και 21 Οκτωβρίου 2026, για την ενίσχυση της τράπεζας αίματος του Σώματος.

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 19/10/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Εορτασμός του Προστάτη του Σώματος Αγίου Αρτεμίου και της Ημέρας της Ελληνικής Αστυνομίας στην Κεφαλλονιά appeared first on Odusseia.

Συνδέθηκε με τον Ζακύνθιο λόγιο μοναχό Παχώμιο Ρουσσάνο (1508–1553)

• Επόμενοι –κατά σειρά- σταθμοί:
• Θεσσαλία
• Κωνσταντινούπολη
• Άγιο Όρος

Εκάρη μοναχός στη Ι.Μ. Ιβήρων. Ασκήτευσε στην Σκήτη της Αγίας Άννης και στο Καλύβι (Κελί) του Αγίου Βασιλείου στην Καψάλα,

• Ιεροσόλυμα
• Συρία / Δαμασκός
• Σινά
• Αντιόχεια
• Αλεξάνδρεια και έρημος Θηβαΐδος που είχε καθαγιασθεί από μυριάδες αγίους ασκητές στα πρωτοχριστιανικά χρόνια.
• Επιστροφή στα Ιεροσόλυμα

Αξιώθηκε το διακόνημα του κανδηλανάπτη στον Πανάγιο Τάφο

Χειροτονήθηκε διάκονος και ιερέας από τον Πατριάρχη Γερμανό και απέκτησε το όνομα Γεράσιμος, προς χάρι του Αββά / Αγίου Γερασίμου του Ιορδανίτη

         Σαραντάριο Μοναστήρι

• Αναχώρηση το 1548 για Κρήτη.

Παρέμεινε δυο χρόνια. Ασκήτευσε σε πέντε-μέχρι σήμερα γνωστά- ασκηταριά Του. Όλα σε δυσπρόσιτα μέρη εντός σπηλαίων. Πιθανολογείται αρωγή Του για ενημέρωση επικείμενων πειρατικών επιδρομών: ΚΙΣΣΑΜΟΥ (χωριό Φωτακάδο/Κοινότητα Βουκολιών). ΑΠΟΚΟΡΩΝΟΥ (Νιό Χωριό). ΚΥΔΩΝΙΑΣ: (χωριό Κάμποι), (χωριό Βρύσες -Νοτιοανατολικά από το Γεράνι, Περιφέρεια Μοδίου), (χωριό Περιβόλια περιοχή Μετόχι Χαροδιάς).

• Επιστροφή στη Ζάκυνθο
• 1554 εγκατάσταση στην Κεφαλλονιά – παραμονή στο Σπήλαιο 5 χρόνια και 11 μήνες – 1560

Μέσω Προκοπάτων και Κάστρου Αγίου Γεωργίου εγκατεστάθη στο παλαιότατο μοναστήρι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

Από τον παπά Βάλσαμο Τού παραχωρήθηκε ναός και τα πέριξ αυτού κτήματα.

Ίδρυσε το μοναστήρι της Νέας Ιερουσαλήμ – στήριξε το κοινόβιο.

Πρότυπο αρετής, διακονίας, καλοσύνης, δοτικότητας, αγάπης.

Συνδύαζε ασκητική ζωή με καθοδήγηση ψυχών.

Κοινωνικός εργάτης. Δημιουργούσε, φύτευε, άνοιγε πηγάδια, βοηθούσε με κάθε τρόπο, εργαζόταν αδιάκοπα, έκανε θαύματα και παράλληλα δίδασκε κι ιερουργούσε.

6-7 Οκτωβρίου 1571. Ευλόγησε τους ναυμάχους (ναυμαχία Ναυπάκτου)

• 15 Αυγούστου 1579. Κοίμησή Του.
• 20 Οκτωβρίου 1581. Ανακομιδή Ιερού Σκηνώματος. Βρέθηκε εντελώς άφθορο και ευωδίαζε.

Επανενταφιασμός – με εντολή των Βενετών- και επανακομιδή. Το Ιερό Σκήνωμά Του ευωδίαζε.

Μυριάδες θαύματα πείθουν κι αυτούς ακόμη τους ρωμαιοκαθολικούς Βενετούς να υποκλιθούν στη Χάρη Του/ με δογική απόφαση στηρίχθηκε οικονομικά το -ορθόδοξο- μοναστήρι Του (κατ’ έτος 60 δουκάτα, ποσό υπέρογκο για την εποχή).

• 1622 c. «Επιστολή του Θεοφιλεστάτου πρώην Μαΐνης κυρίου Ιερεμίου» όπου προτείνεται η αγιοποίηση- συνυπογράφουν ανάμεσα σε άλλους και οι τέσσαρις μαθητές Του: Ιωάννης Τζιμάρας, Πέτρος Κώμης, Θεόδωρος Χαλκιόπουλος κι Αντώνιος Βάλσαμος. 
• Ιούλιος του 1622:  Πατριαρχική Πράξη Αγιοποίησης με την υπογραφή του «Κυρίλλου ελέω Θεού αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως νέας Ρώμης και Οικουμενικού Πατριάρχη»

Έχουμε τη ύψιστη τιμή τής προστασίας Του.

Ευρυδίκη Λειβαδά

The post Ευρυδίκη Λειβαδά: Ο βίος του Αγίου προστάτη μας Γερασίμου σε επιγραμματικό κείμενο με σημεία-κλειδιά appeared first on Odusseia.

Στο Παρίσι, μαθητές διαμαρτύρονται για τις συνθήκες στα σχολεία. Στην Ισπανία, η έξωση της 87χρονης Μαρικάρμεν Αμπασκάλ έφερε χιλιάδες ανθρώπους στους δρόμους. Στα Τίρανα, μαθητές και φοιτητές συμμετέχουν σε ευρύτερες κινητοποιήσεις με αιτήματα για αλλαγές στην εκπαίδευση και καταγγελίες διαφθοράς.

Οι διαμαρτυρίες αυτές δεν αποτελούν ένα ενιαίο κίνημα ούτε έχουν την ίδια αιτία. Ωστόσο, φέρνουν στο προσκήνιο κρίσιμα ερωτήματα για τη ζωή των νέων: αν η εκπαίδευση ανοίγει δρόμους προς την εργασία, αν η εργασία προσφέρει ασφάλεια και αν η ανεξάρτητη ζωή είναι οικονομικά εφικτή.

Γαλλία: οι ελλείψεις στα σχολεία και οι ανισότητες στην εκπαίδευση

Από τα μέσα Σεπτεμβρίου, μαθητές στη Γαλλία διαδήλωσαν για τις ελλείψεις εκπαιδευτικών, τις υπερπλήρεις τάξεις και τα φθαρμένα σχολικά κτίρια. Πέρα από την καθημερινότητα στις αίθουσες, τα αιτήματα θέτουν ένα ευρύτερο ερώτημα: προσφέρει το δημόσιο σχολείο σε όλους τα εφόδια για το επόμενο βήμα, ανεξάρτητα από την κοινωνική ή οικονομική τους αφετηρία;

Το ερώτημα γίνεται πιο πιεστικό όταν εξεταστεί μαζί με την οικονομική επισφάλεια των νέων. Το 2025, το 25,5% των Γάλλων ηλικίας 15–29 ετών βρισκόταν σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, έναντι 24,2% στην ΕΕ. Παράλληλα, τον Αύγουστο του 2026, η ανεργία στους κάτω των 25 ετών ήταν 20,6%, ενώ η συνολική ανεργία στη Γαλλία έφτανε το 8,2%. Στην ΕΕ, τα αντίστοιχα ποσοστά ήταν 15,4% και 6,1%. Αυτή η διαφορά δεν αποδεικνύει ότι οι σχολικές ελλείψεις οδηγούν στην ανεργία, δείχνει, ωστόσο, πόσο δύσκολη παραμένει για πολλούς νέους η μετάβαση από την εκπαίδευση στην εργασία και πόσο σημαντική είναι η στήριξη των σχολείων, ιδίως εκείνων που εξυπηρετούν περιοχές και νέους με μεγαλύτερες ανάγκες και λιγότερες ευκαιρίες.

Την ίδια στιγμή, η πρόσβαση σε κατοικία έχει υψηλό κόστος. Στο Παρίσι, ένας στους δύο ενοικιαστές κάτω των 30 ετών δαπανά πάνω από 51% του εισοδήματός του για ενοίκιο. Συμπληρωματικά, η Eurostat καταγράφει ότι το 70% των ηλικιών 20–24 και το 25% των ηλικιών 25–29 είτε συγκατοικεί με τους γονείς του είτε συνεισφέρει στο οικογενειακό εισόδημα ή επωφελείται από αυτό.

Στο πλαίσιο αυτό, αξίζει να λάβουμε υπόψη ότι στο θεσμικό πεδίο, η Γαλλία βαθμολογήθηκε με 66/100 στον Δείκτη Αντίληψης Διαφθοράς του 2025 και κατατάχθηκε 27η ανάμεσα σε 182 χώρες, καταγράφοντας πτώση κατά μία θέση από την προηγούμενη χρονιά. Η βαθμολογία αποτυπώνει αντιλήψεις για τη διαφθορά στον δημόσιο τομέα, όχι τον αριθμό πραγματικών περιστατικών.

Ισπανία: η έξωση που έδωσε πρόσωπο στη στεγαστική κρίση

Η έξωση της 87χρονης Μαρικάρμεν Αμπασκάλ από το διαμέρισμα στη Μαδρίτη όπου ζούσε επί δεκαετίες προκάλεσε διαδηλώσεις σε πολλές ισπανικές πόλεις και αναζωπύρωσε τη συζήτηση για την προστασία των ενοικιαστών.

Για τους νέους, η πίεση αυτή αποτυπώνεται άμεσα στα στοιχεία στέγασης. Το 2025, το 67,1% των Ισπανών ηλικίας 18–34 ετών ζούσε με τουλάχιστον έναν γονέα. Από αυτούς, το 28,3% ανέφερε ότι δεν μπορούσε να πληρώσει ενοίκιο. Επιπλέον, η μέση ηλικία αποχώρησης από την οικογενειακή κατοικία ήταν 30,2 έτη, έναντι 26,3 στην ΕΕ.

Η στεγαστική πίεση δεν εμφανίζεται μεμονωμένα, αλλά συνυπάρχει με αυξημένο κίνδυνο φτώχειας και δυσκολίες στην αγορά εργασίας. Το 2025, το 27,6% των νέων 15–29 ετών στην Ισπανία βρισκόταν σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, έναντι 24,2% στην ΕΕ. Τον Αύγουστο του 2026, η ανεργία κάτω των 25 ετών ήταν 22,7%, ενώ η συνολική ανεργία έφτανε το 10%. Όταν η ανεργία των νέων είναι υπερδιπλάσια της συνολικής και η κατοικία απορροφά μεγάλο μέρος του διαθέσιμου εισοδήματος, η καθυστέρηση της αυτονόμησης δεν μπορεί να αποδοθεί μόνο σε προσωπική επιλογή.

Αντίστοιχα, η εμπιστοσύνη στους θεσμούς αποτελεί μέρος της δημόσιας συζήτησης. Η Ισπανία έλαβε 55/100 στον Δείκτη Αντίληψης Διαφθοράς του 2025 και βρέθηκε στην 49η θέση ανάμεσα σε 182 χώρες. Η βαθμολογία δεν συνδέει τη διαφθορά με τις διαδηλώσεις για τη στέγη, μας υπενθυμίζει, ωστόσο, ότι η διαφάνεια και η λογοδοσία έχουν σημασία όταν οι πολίτες ζητούν πιο αποτελεσματικές δημόσιες παρεμβάσεις.

Αλβανία: οι διαδηλώσεις και το ερώτημα των προοπτικών

Στα Τίρανα, μαθητές και φοιτητές βγήκαν στους δρόμους τον Οκτώβριο, ζητώντας αλλαγές στην εκπαίδευση και διαμαρτυρόμενοι για το κόστος σπουδών και τη διαφθορά. Οι κινητοποιήσεις εντάχθηκαν σε ευρύτερο αντικυβερνητικό κίνημα, στο οποίο εκφράζονται επίσης η δυσαρέσκεια για την ακρίβεια και η έλλειψη προοπτικών. Έτσι, η παρουσία των νέων φέρνει στην ίδια πολιτική συζήτηση τόσο τις συνθήκες στις σχολές όσο και τις δυνατότητες που ανοίγονται μετά την αποφοίτηση.

Η αλβανική οικονομία έχει μεγεθυνθεί τα τελευταία χρόνια, αυτό όμως δεν εγγυάται από μόνο του ότι βελτιώνονται οι συνθήκες για όλους. Το 2025, το 19% του πληθυσμού βρισκόταν σε σχετική φτώχεια και το 31,2% αντιμετώπιζε σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση. Οι δύο δείκτες αποτυπώνουν διαφορετικές όψεις της ανασφάλειας: ο πρώτος αφορά το εισόδημα σε σχέση με το εθνικό όριο φτώχειας, ενώ ο δεύτερος την αδυναμία κάλυψης βασικών αναγκών.

Για τους νεότερους, η ανασφάλεια αφορά και την πρόσβαση στην εργασία. Για το 2025, η Παγκόσμια Τράπεζα εκτιμά ότι η ανεργία ήταν στο 10,9% συνολικά και στο 25,6% για τους νέους 15–24. Παράλληλα, η μέση ηλικία αποχώρησης από το σπίτι των γονιών εκτιμάται στα 30,9 έτη, έναντι 26,3 στην ΕΕ.

Μέσα σε αυτή τη συγκυρία, η βαθμολογία της Αλβανίας στον Δείκτη Αντίληψης Διαφθοράς έχει ιδιαίτερη σημασία για τη δημόσια συζήτηση: 39/100 και 91η θέση ανάμεσα σε 182 χώρες το 2025. Ο δείκτης δεν καταγράφει πραγματικά περιστατικά. Ωστόσο, οι καταγγελίες των διαδηλωτών καθιστούν αναγκαία τη συζήτηση για περισσότερη διαφάνεια και λογοδοσία, καθώς και για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στους θεσμούς.

Κοινωνική προστασία για ένα ισότιμο μέλλον

Πίσω από τα στατιστικά υπάρχουν εκατομμύρια νέοι και νέες που δυσκολεύονται να κάνουν τα όνειρά τους πράξη. Οι αριθμοί αναδεικνύουν πώς διαφορετικά εμπόδια μπορούν να αλληλοενισχύονται: οι ελλείψεις στην εκπαίδευση περιορίζουν τις επιλογές, η ανεργία καθυστερεί την οικονομική ανεξαρτησία και το κόστος κατοικίας μπορεί να παρατείνει την εξάρτηση από την οικογένεια. Η ευρωπαϊκή εικόνα ενισχύει αυτή την ανησυχία: από το 2010, οι τιμές κατοικιών στην ΕΕ αυξήθηκαν κατά 55,4% και τα ενοίκια κατά 26,7%, συχνά με ταχύτερο ρυθμό από το διαθέσιμο εισόδημα.

Είναι προδήλως φανερό ότι η όξυνση των ανισοτήτων πλήττει περισσότερο όσους ξεκινούν με λιγότερους πόρους. Γι’ αυτό οι λύσεις για ένα καλύτερο μέλλον χρειάζεται να συνδέουν την εκπαίδευση, την εργασία και τη στέγαση: επαρκής στελέχωση και συντήρηση των σχολείων, αξιοπρεπείς θέσεις εργασίας, περισσότερες κοινωνικές και προσιτές κατοικίες, στοχευμένη στήριξη ενοικίου και ουσιαστική προστασία των ενοικιαστών. Ταυτόχρονα, οι νέοι πρέπει να έχουν λόγο στον σχεδιασμό πολιτικών που επηρεάζουν τις σπουδές, την απασχόληση και τη δυνατότητά τους να ανεξαρτητοποιηθούν.

Το κοινωνικό κράτος και η κοινωνική προστασία δημιουργούν τις προϋποθέσεις ώστε οι δυνατότητες των νέων να μην εξαρτώνται αποκλειστικά από τους πόρους της οικογένειας ή τον τόπο όπου μεγάλωσαν. Όταν μια οικογένεια με χαμηλό εισόδημα δεν μπορεί να στηρίξει τη μετάβαση ενός νέου στο επόμενο βήμα, η εξάρτηση μπορεί να παρατείνει τον φαύλο κύκλο της φτώχειας και να περιορίσει τις ευκαιρίες της επόμενης γενιάς.

Η πρόσβαση σε ποιοτική εκπαίδευση, αξιοπρεπή εργασία και προσιτή στέγη μπορεί να δώσει στους νέους περισσότερο χώρο να σχεδιάσουν τη ζωή τους. Η πρόοδος σε αυτούς τους τομείς δεν αφορά μόνο τη δική τους γενιά, αλλά συμβάλλει σε κοινωνίες πιο δίκαιες, αλληλέγγυες και ανθεκτικές. Το μέλλον θα δείξει αν οι σημερινές κινητοποιήσεις θα οδηγήσουν σε πολιτικές που ανταποκρίνονται ουσιαστικά στα αιτήματα των νέων…

Γιώργος Κουλούρης, HuffPost

ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 19/10/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Ποιο μέλλον διεκδικεί η Gen Z; Οι ανισότητες πίσω από τις κινητοποιήσεις σε Γαλλία, Ισπανία και Αλβανία appeared first on Odusseia.

            Αντάμωμα με την Κεφαλονιά και την μουσική της.

Τραγούδια του νησιού μας και όχι μόνο, θα παρουσιάσει η ΑΝΔΡΙΚΗ ΧΟΡΩΔΙΑ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΥ, συνοδευόμενη από την Μαντολινάτα του συλλόγου , με μαέστρο τον Σπύρο Θεοτοκάτο.

Στην εκδήλωση θα συμμετέχει επίσης η μαέστρος και σοπράνο Χριστίνα Ρόκκου και η ΜΙΚΤΗ ΧΟΡΩΔΙΑ ‘ΜΕΛΩΔΟΙ’ , με μαέστρο τον Γιώργο Ζιάκα.

                       Την διοργάνωση της εκδήλωσης έχει αναλάβει

                η ΧΟΡΩΔΙΑ ΚΑΙ ΜΑΝΤΟΛΙΝΑΤΑ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΥ

       ΥΓ. Παρακαλούμε να μας ενημερώσετε για την παρουσία σας για να σας κρατηθούν οι θέσεις σας , στα τηλέφωνα του προέδρου του ΔΣ.

Ρωσσέτου Λούζη , 6944623280 και 6978000597

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 19/10/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Με την Χορωδία και Μαντολινάτα Αργοστολίου στην Νέα Σμύρνη appeared first on Odusseia.

Το πρόγραμμα πραγματοποιείται με τη χορηγία του Γιώργου Πετρίδη, διεθνώς αναγνωρισμένου γλύπτη με έδρα την Αθήνα και τη Νέα Υόρκη.

Το ISCP είναι ένα από τα κορυφαία προγράμματα φιλοξενίας για τη σύγχρονη τέχνη, για καλλιτέχνες και επιμελητές από όλο τον κόσμο. Με έως 35 καλλιτέχνες και επιμελητές να φιλοξενούνται ταυτόχρονα, προσφέρει ευκαιρίες για διαπολιτισμική ανταλλαγή και συνεργασία, καθώς και τον χώρο, τον χρόνο και την υποστήριξη για την ανάπτυξη νέων έργων. Από το 1994 έχει φιλοξενήσει περισσότερους από 2.000 καλλιτέχνες και επιμελητές, ανάμεσά τους 13 Ελληνίδες και Έλληνες καλλιτέχνες· έντεκα απόφοιτοί του συμμετέχουν στην Μπιενάλε της Βενετίας του 2026.

«Θέλω το πρόγραμμα φιλοξενίας να είναι κάτι παραπάνω από χρόνος στο εργαστήριο: να ζήσεις και ό,τι σου προσφέρει η Νέα Υόρκη, τις εκθέσεις, τις συζητήσεις, τις γνωριμίες με καλλιτέχνες, επιμελητές και γκαλερίστες. Και να γυρίσεις στην Ελλάδα με εμπειρίες και σχέσεις που θα συνεχίσουν να μετράνε για τη δουλειά σου.» —

Γιώργος Πετρίδης, χορηγός του προγράμματος

https://www.petrides-residency.info

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 18/10/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Το NYFA, το ISCP και ο γλύπτης Γιώργος Πετρίδης ανακοινώνουν το πρώτο Petrides Residency for a Greek Artist in NY appeared first on Odusseia.

(Ἐδῶ ὁ ὁμιλῶν κρίνει ἀναγκαῖον νά προβῇ εἰς μίαν παρένθεσιν διά τόν ὡς ἂνω χαρακτηρισμόν τῆς Κύπρου ὑπό τοῦ Λαμαρτίνου διά τήν Κύπρον ὡς «ὁ Κῆπος τοῦ Κόσμου!» «CHYPRE – Le Jardin du Monde ! » (Εἰς τήν Ἀγγλικήν: «CYPRUS – The Garden of the World !») Εἶμαι βέβαιος, ὃτι ἐκ παραλλήλου πρός τό « Welcome, Sir, to Cyprus » τοῦ Σαιξπήρου εἰς τόν «Ὀθέλλον» καί ἡ περιγραφή αὐτή τοῦ Λαμαρτίνου διά τήν Κύπρον ὡς «Ὁ Κῆπος τοῦ Κόσμου» θά ἠδύνατο κάλλιστα νά χρησιμοποιηθῇ σήμερον ὡς slogan διά τήν τουριστικήν προβολήν τῆς Νήσου μας κυρίως πρός τούς Γαλλοφώνους λαούς, ὃπου οἱ πάντες γνωρίζουσι περί τοῦ Λαμαρτίνου. Ὁ Λαμαρτῖνος δέν γράφει διά ἓνα κῆπον «τῆς περιοχῆς τῆς (Ἀνατολικῆς) Μεσογείου» ἢ «τῆς Εὐρώπης», ἀλλά «τοῦ κόσμου», δηλ. ὃλου τοῦ κόσμου.

            Εἰς τήν Ῥόδον ἒφθασεν ὁ Λαμαρτῖνος ἀρχάς Μαΐου, 1833, ὡς ἀνεφέρθη, ὃπου ἢδη ηὑρίσκετο καί ὁ φυγαδευθείς ὑπό τοῦ κ. Bottu Νικόλαος. Οἱ δύο ἂνδρες ὡς ἦτο προσχεδιασμένον συνηντήθησαν καί πάλιν εἰς ἓν ὀρεινόν ἀπόμερον μονοπάτι τῆς Ῥόδου. Ὁ Λαμαρτῖνος περιγράφει τήν νέαν συνάντησίν των ὡς κάτωθι: «… Εἰς ἓν ἀπόμακρον μονοπάτι εἰς ἓν βουνόν τῆς Ῥόδου συνήντησα τόν Κύπριον ὁπλαρχηγόν, ἐνδεδυμένον Εὐρωπαϊκά, ἀλλά φορῶντα Ἑλληνικόν σκοῦφον καί ἒχοντα μίαν μακράν λευκήν γενειάδα… Ἦτο ὁ Νικόλαος Θησέως, ὁ ἀνεψιός τοῦ Ἀρχιεπισκόπου τῆς Κύπρου Κυρίλλου, ὁ ἡγέτης τῶν Ἀπελευθερωτικῶν Ἀγώνων τῆς Νήσου.»

Ὁ Λαμαρτῖνος συνεχίζων τό ταξείδιόν του ἀπό τήν Ῥόδον πρός τήν Κωνσταντινούπολιν, δι’ ἀσφάλειαν τοῦ Νικολάου Θησέως τόν ἐπῆρε μαζί του πρός συνάντησίν του ἐκεῖ μέ τόν Γάλλον πρέσβυν εἰς Κωνσταντινούπολιν, διά νά βοηθήσῃ καί αὐτός νά ἐπιστραφῇ ἡ περιουσία τῆς οἰκογενείας τῶν Θησέων, τήν ὁποίαν τούς κατέσχον οἱ Τοῦρκοι εἰς Κύπρον κατά τήν ἐξέγερσίν των. Δυστυχῶς δέν ἐπέτυχον εἰς τήν προσπάθειάν των αὐτήν, καθώς ὁ Γάλλος πρέσβυς εἰς Κωνσταντινούπολιν μετά τήν ἀναχώρησιν τοῦ Λαμαρτίνου ἀπό τήν Κωνσταντινούπολιν, ὃπου παρέμεινε μόνον ὀλίγας ἠμέρας, αὐτός μή γνωρίζων τόν Νικόλαον Θησέως, ὠλιγώρησεν καί δέν προέβη εἰς συνεχεῖς προσπαθείας πρός βοήθειαν τοῦ Κυπρίου ἀγωνιστοῦ.

            Ἒτσι ὁ Νικόλαος Θησέως μετ’ ὀλίγας ἡμέρας ἒφυγεν ἀπό τήν Κωνσταντινούπολιν διά τήν Γαλλίαν, ὃπου παρέμεινεν 6 ἒτη. Τῷ 1839 ἐπέστρεψεν εἰς Ἑλλάδα, ἡ ὁποία τόν διώρισε Πρόξενόν της εἰς Βηρυτόν. Τῷ δέ 1854 ὁ Νικόλαος Θησέως κατόπιν ἀσθενείας του ἀπεβίωσεν.

            Εἶναι πολύ ἐνδιαφέρουσα ἐπίσης ἡ κατωτέρω περιγραφή τοῦ Λαμαρτίνου διά τόν Κύπριον ἡγέτην τῆς τριπλῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1833 Νικόλαον Θησέως: «Εἶναι εἷς ἂνθρωπος ὃστις διαρκῶς παίζει τήν ζωήν του μέ τήν μοῖραν του. Ὡς ἂτομον ἒχει πνεῦμα σπινθηροβόλον καί τολμηρόν, ὁμιλεῖ ὃλας τάς γλώσσας, γνωρίζει ὃλας τάς χώρας καί εἶναι πολύ ἐνδιαφέρων καί ἀνεξάντλητος ὡς συνομιλητής. Εἶναι ἀκόμη ταχύς εἰς τήν πρᾶξιν καί εἰς τήν σκέψιν. Εἶναι ἐξ ἐκείνων τῶν ἀνδρῶν πού ἡ διαρκής κίνησις εἶναι ἡ φύσις των καί πετοῦσιν εἰς τήν δίνην τῶν ἐπαναστάσεων, ὃπως τά πουλιά εἰς τήν καταιγίδα.»

ΕΠΙΛΟΓΟΣ – ΚΑΤΑΚΛΕΙΣ

            Κλείων τήν παροῦσαν διάλεξιν θά ἢθελον νά σᾶς ἀναφέρω ὡς κατακλεῖδα ἐν ταχυτάτῃ συντομίᾳ κάποιας πολύ σοβαράς σκέψεις, ἀπόψεις καί ἀποφάσεις τοῦ Alphonse de Lamartine ὡς Ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν τῆς Γαλλίας καί ἀρίστου Πολιτικοῦ, συγγραφέως καί ταξειδευτοῦ, πού ἀπεικονίζουσι τόν ὑπέροχον χαρακτῆρα καί κρίσιν τοῦ μοναδικοῦ αὐτοῦ ἀνδρός:

            α) Ἡ πρώτη σημείωσις εἶναι τό πῶς ἒσωσε καί διετήρησε, χάριν εἰς τήν ἐπιμονήν του, τήν ὓπαρξιν τῆς Τριχρώμου ἐπισήμου Γαλλικῆς Σημαίας, ὡς ὑπάρχει αὓτη μέχρι σήμερον, διότι τότε πολλοί εἰς Γαλλίαν ἢθελον νά τήν ἀλλάξωσι καί νά ἐπιβάλωσιν ὡς μόνιμον τήν ἐπαναστατικήν σημαίαν. Τί εἶπεν ὁ Λαμαρτῖνος ὡς Ὑπουργός τῶν Ἐξωτερικῶν, κατά τήν ὁμιλίαν του εἰς τό Δημαρχεῖον τῶν Παρισίων (Hotel de Ville), διά τήν διατήρησιν τῆς Tricolore – τῆς Τριχρώμου Σημαίας τῆς Γαλλίας Bleu, Blanc,, Rouge, ὡς τοῦ Ἐθνικοῦ Συμβόλου τῆς Χώρας, καί ἀπῄτησε νά μήν ἀλλαγῇ αὓτη μέ οἱανδήποτε ἂλλην σημαίαν. Αἱ θέσεις καί ἀπόψεις του ἐπί τοῦ θέματος δεικνύουσι τόν βαθύτατον πατριωτισμόν του:

            «… Ἐάν ἀποσπάσητε τήν Tricolore ἀπό ἐμέ (ὡς Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν), θά μοῦ ἀποσπάσητε τό ἣμισυ τῆς ἐξωτερικῆς δυνάμεως τῆς Γαλλίας! Διότι ἡ Εὐρώπη μόνον αὐτήν τήν Tricolore ἀναγνωρίζει ὡς τήν Σημαίαν τῶν Ἡττῶν της καί τῶν Νικῶν μας…. Αὐτή μόνη εἶναι ἡ Σημαία τῆς Γαλλίας, εἶναι ἡ Σημαία τῶν Νικηφόρων Στρατειῶν μας, εἶναι ἡ Σημαία τῶν Θριάμβων μας, πού πρέπει νά ὑψώνηται ἒναντι τῆς Εὐρώπης. Ἡ Γαλλία καί ἡ Τρίχρωμος Σημαία εἶναι ἡ μία καί μόνη Σκέψις, ἡ Ἀντίληψις τῆς Χώρας μας, τό ἲδιον τό Γόητρόν της, ὁ ἲδιος ὁ Τρόμος, ὃταν παραστῇ ἀνάγκη, διά τούς ἐχθρούς μας»!

            β) Ὡς δεύτερον μέγα ἐπίτευγμα τοῦ Λαμαρτίνου, πού ἐτελεσφόρησε κατά τήν περίοδον τῆς Δευτέρας Δημοκρατίας, ὑπῆρξαν αἱ ἐπιτυχεῖς προσπάθειαί του νά καταργήσῃ τήν Δουλείαν καί ἐπίσης τήν Ποινήν τοῦ Θανάτου καί ἀκόμη τῆς Διαφυλάξεως μέ Εὐλάβειαν τοῦ Δικαιώματος Ἐργασίας ὃλων τῶν ἐργαζομένων.

            γ) Διά τόν ὀφειλόμενον σεβασμόν ὃλων πρός τούς ἀρχιερεῖς καί ἱερεῖς καί τήν θέσιν των εἰς τήν κοινωνίαν, ὁ Λαμαρτῖνος ἐξέφρασε τάς κάτωθι θέσεις: «Ὁ ἱερεύς ἒχει ἀποστολήν νά παρηγορῇ τούς ἐν λύπῃ εὑρισκομένους, καί νά ἁπαλύνῃ τούς πόνους τοῦ σώματος καί τῆς ψυχῆς. Εἰς τήν θύραν τοῦ ἱερέως ἒρχονται κατά τόν ἲδιον τρόπον καί οἱ πλούσιοι καί οἱ πτωχοί. Ὁ ἱερεύς δέν ἀνήκει εἰς καμμίαν κοινωνικήν τάξιν ἢ κόμματα, ἐπειδή ἀνήκει εἰς ὃλους καί ἐξ ἲσου. Ὁ λόγος του εἶναι ἐμπνευσμένος ἐκ τῶν Ἂνω (δηλ. τοῦ Θεοῦ), πίπτει δέ ἐπί τῶν σκέψεων καί τῶν καρδιῶν ὃλων (δηλ. ὃλου τοῦ ποιμνίου του καί ἂνευ περιορισμῶν ἐκφράζει τήν αὐθεντίαν του ὡς θεϊκοῦ ἀπεσταλμένου καί μέ τήν ἐπιβάλλουσαν δύναμιν τῆς ἀμέμπτου Πίστεως».

            δ) Εἰς τάς περιγραφάς του ὁ Λαμαρτῖνος εὑρίσκει τήν εὐκαιρίαν νά περιγράψῃ καί τάς γυναῖκας τῆς Ἑλλάδος. Λέγει: «Ἒχουσι πανεύμορφην κορμοστασιάν, ὃταν τάς βλέπῃς νά κάθηνται εἰς τάς βεράντας τῶν οἰκιῶν των. εἰς τό φεγγαρόφωτον. Τά μάτια των εἶναι ὡς τῶν Ἰταλίδων, ἀλλά γλυκύτερα, ντροπαλότερα καί διαπεραστικώτερα καθώς ἐκπέμπουσι τρυφερότητα καί ἀγάπην. Αἱ κινήσεις τῶν Ἑλληνίδων εἶναι ἁπαλαί καί μέ χάριν. Τό μέτωπόν των εἶναι πλατύ, λευκόν καί στιλπνόν, ὡς ἐκεῖνον τῶν ὡραίων Ἑλβετίδων καί Ἀγγλίδων. Καί ἀκόμη ἒχουν τήν μύτην ἲσιαν, ἡ ὁποία δίδει εἰς αὐτάς μίαν μεγαλοπρέπειαν καί εὐγένειαν εἰς τήν φυσιογνωμίαν. Φαίνονται τόσον γλυκά τά χαρακτηριστικά των, πού δι’ ἓνα Εὐρωπαῖον, ὁ ὁποῖος εἶναι συνηθισμένος νά βλέπῃ τήν φυσιογνωμίαν τῶν γυναικῶν τῆς Εὐρώπης μέ χαρακτηριστικά κουρασμένα καί τραβηγμένα, βλέπει ἐπί τέλους πρόσωπα τόσον ἁπλᾶ, τόσον ἁγνά καί τόσον ἢρεμα. «Ἡ κοινωνία, συνεχίζει ὁ Λαμαρτῖνος, καί ὁ πολιτισμός εἶναι ὁλοφάνερα ἐχθροί τῆς φυσικῆς ὁμορφιᾶς. Αἱ φυσιογνωμίαι εἰς τήν Εὐρώπην ἒχουν κάτι τό συγκεχυμένον καί τό ἀβέβαιον, πού καταστρέφουσι τήν ἁπλότητα καί τήν χάριν».

ε) Καί τέλος ὡς κυριωτέραν κατακλεῖδα ὁ ὁμιλῶν ἒχει ἐπιλέξει νά σᾶς ἀναφέρῃ τήν πρώτην ἐντύπωσιν καί σκέψεις τοῦ Λαμαρτίνου διά τήν Ἑλλάδα, ὃταν πρωταντίκρυσε νά διαγράφωνται εἰς τόν ὁρίζοντα ἀπό τήν θάλασσαν τά ὀρεινά τοπία τῆς Πελοποννήσου.

«Αὐτό τό σύνολον τῶν ὀρέων, πού ὁμοιάζουν ὡς μία μικρά νῆσος εἰς ἓνα Ὠκεανόν καί παρουσιάζονται ὡς ἓν μικρόν στίγμα ἐπί τοῦ χάρτου, αὐτό τό μικρόν στίγμα ἀπό μόνον του παρήγαγε περισσότερον θόρυβον, δόξαν, λάμψιν καί ἀρετάς … ἀπό ὃσα ὁλόκληροι μεγάλαι ἢπειροι. Ἀπό αὐτάς τάς μαγευτικάς νήσους καί τά ὂρη των ἐξεπήδησαν συγχρόνως ὁ Μιλτιάδης, ὁ Λεωνίδας, ὁ Θεμιστοκλῆς, ὁ Θρασύβουλος, ὁ Ἐπαμεινώνδας, ὁ Δημοσθένης, ὁ Ἀλκιβιάδης, ὁ Περικλῆς, ὁ Πλάτων, ὁ Σωκράτης, ὁ Ἀριστείδης, ὁ Φειδίας… κ.ἂ. Αὐτή ἡ Γῆ κατενίκησε 2 (δύο) ἑκατομμύρια Περσικοῦ στρατοῦ τοῦ Ξέρξου, αὐτή ἡ Γῆ ἳδρυσεν ἀποικίας της εἰς τό Βυζάντιον, τήν Ἀσίαν, τήν Ἀφρικήν καί ἐδημιούργησε τάς Τέχνας διά τοῦ πνεύματος καί τῶν χειρῶν της. Καί ὃλα αὐτά συνέβησαν ἐντός μόνον 1 ½ αἰῶνος, κατά τήν διάρκειαν τοῦ ὁποίου ἐτελειοποίησε τά πάντα εἰς τοιοῦτον βαθμόν τελειότητος, πού σύν τῷ χρόνῳ ταῦτα ἐτυποποιήθησαν, χωρίς ποτέ νά ξεπερασθῶσιν. Αὐτή εἶναι ἡ Γῆ, τῆς ὁποίας ἡ Ἱστορία εἶναι ἡ ἱστορία μας, τῆς ὁποίας ὁ Ὂλυμπος ἐξακολουθεῖ νά εἶναι ὁ οὐρανός τῆς φαντασίας μας. Ἀπό αὐτήν τήν Γῆν ἐξεπέταξαν ἀνά τό παγκόσμιον ἡ Φιλοσοφία καί ἡ Ποίησις καί τώρα ἐπανέρχονται καί πάλιν εἰς αὐτήν, ὃπως τά μικρά παιδάκια ἐπιστρέφουσιν εἰς τό λίκνον των … Διά τήν Ἑλλάδα παραμένει πάντοτε εἰς τήν καρδίαν μου κάτι τό Ἃγιον, τό Ἡδύ (γλυκύ) καί τό Ἀρωματῶδες, πού ἀνέρχονται ὃλα μέσα μου καί γεμίζουσι τήν ψυχήν μου. Εὐχαριστῶ τόν Θεόν, πού μέ ἠξίωσε νά ἰδῶ αὐτόν τόν τόπον – αὐτήν «τήν Χώραν τῶν μεγάλων Ἐπιτευγμάτων», ὡς ἒλεγε διά τήν Πατρίδα του ὁ Ἐπαμεινώνδας».

Εἶμαι βέβαιος, ὃτι καί σεῖς, ἀγαπηταί ἀκροάτριαι καί ἀγαπητοί ἀκροαταί, αὐτούς τούς λόγους τοῦ Λαμαρτίνου πρωταντικρύζοντος τάς Ἑλληνικάς ἀκτάς τῆς Πελοποννήσου, τούς θεωρῆτε καί σεῖς μοναδικούς καί ἀπαραμίλλους καί ὃτι ἡμεῖς ὃλοι οἱ ἀπανταχοῦ Ἓλληνες τῆς σήμερον, συμπεριλαμβανομένων καί ἡμῶν τῶν Κυπρίων, ἒχομεν μέγιστον καθῆκον καί ὑποχρέωσιν νά τούς φυλάττωμεν εἰς τάς ψυχάς μας ὡς αἰώνιον πολύτιμον φυλακτόν καί μάλιστα νά τούς ἐξυψώνωμεν μέ κάθε εὐκαιρίαν μέ σύνεσιν, ἐπιμέλειαν καί πάντοτε ὁμοψυχοῦντες εἰς ἒτι ὑψηλότερα ἐπίπεδα ἐπιτευγμάτων, διαμορφώνοντες μίαν ἰδικήν μας σύγχρονον ἒνδοξον Ἑλληνικήν Ἱστορίαν.

Λάμπης Γ. Κωνσταντινίδης

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 17/10/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Λάμπης Κωνσταντινίδης: ALPHONSE Marie-Louis de Prat DE LAMARTINE: ΤΟ ΤΑΞΕΙΔΙΟΝ ΤΟΥ ΕΙΣ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟΝ (4o – τελευταίο μέρος) appeared first on Odusseia.

Την 1η Οκτωβρίου 1846, στη Σηλυβρία της Ανατολικής Θράκης, γεννήθηκε ένα παιδί φτωχής οικογένειας που έμελλε, πολλές δεκαετίες αργότερα, να γίνει μία από τις πλέον αγαπητές μορφές της σύγχρονης Ορθοδοξίας: ο Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως, κατά κόσμον Αναστάσιος Κεφαλάς.

Η ζωή του δεν ήταν ζωή προνομίων. Αντίθετα, σημαδεύτηκε από φτώχεια, σκληρή εργασία, συκοφαντίες, απομάκρυνση από εκκλησιαστικά αξιώματα και βαθιά προσωπική δοκιμασία. Και ίσως ακριβώς γι’ αυτό η μορφή του απέκτησε τόσο ισχυρή θέση στη συνείδηση των πιστών.

Το φτωχό παιδί από τη Σηλυβρία

Γονείς του ήταν ο Δήμος ή Δημοσθένης Κεφαλάς και η Βασιλική, γνωστή και ως Μπαλού. Η οικογένεια ήταν φτωχή και ο μικρός Αναστάσιος από πολύ νωρίς έδειξε ιδιαίτερη αγάπη για τα γράμματα και την Εκκλησία.

Σε ηλικία περίπου 14 ετών έφυγε για την Κωνσταντινούπολη, αναζητώντας εργασία αλλά και τη δυνατότητα να συνεχίσει τη μόρφωσή του. Αργότερα βρέθηκε στη Χίο, όπου εργάστηκε ως δάσκαλος. Σε ηλικία περίπου 30 ετών εκάρη μοναχός στη Νέα Μονή Χίου με το όνομα Λάζαρος και στη συνέχεια, όταν χειροτονήθηκε διάκονος, έλαβε το όνομα με το οποίο θα έμενε στην ιστορία: Νεκτάριος.

Η Αλεξάνδρεια και η μεγάλη αδικία

Η εκκλησιαστική του πορεία τον οδήγησε στην Αλεξάνδρεια. Αναδείχθηκε σε Μητροπολίτη Πενταπόλεως και απέκτησε μεγάλη απήχηση στον κόσμο χάρη στο κήρυγμα, την απλότητα και τη φιλανθρωπική του δράση.

Η δημοτικότητά του, όμως, συνδέθηκε και με μία από τις πλέον οδυνηρές περιόδους της ζωής του. Σύμφωνα με τις εκκλησιαστικές βιογραφικές πηγές, εναντίον του διατυπώθηκαν συκοφαντικές κατηγορίες από εκκλησιαστικούς κύκλους που φοβούνταν την αυξανόμενη επιρροή του και το ενδεχόμενο να διαδεχθεί τον Πατριάρχη Σωφρόνιο. Οι κατηγορίες έγιναν πιστευτές και ο Νεκτάριος απομακρύνθηκε από το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας.

Δεν αντέδρασε με δημόσια σύγκρουση. Επέστρεψε στην Ελλάδα και ουσιαστικά αναγκάστηκε να ξαναρχίσει τη ζωή του από την αρχή.

Από ιεροκήρυκας διευθυντής στη Ριζάρειο

Στην Αθήνα πέρασε επίσης δύσκολες ημέρες, πριν διοριστεί ιεροκήρυκας και στη συνέχεια αναλάβει τη διεύθυνση της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής.

Παρέμεινε επικεφαλής της επί περίπου 15 χρόνια και άφησε έντονο αποτύπωμα ως εκπαιδευτικός και κληρικός. Οι περιγραφές για τη ζωή του εκεί επιμένουν σε ένα χαρακτηριστικό: παρά το υψηλό εκκλησιαστικό του αξίωμα, δεν θεωρούσε καμία εργασία κατώτερή του. Η εικόνα ενός επισκόπου που εργαζόταν ο ίδιος, βοηθούσε τους φτωχούς και αντιμετώπιζε με πραότητα ακόμη και όσους τον είχαν αδικήσει συνέβαλε καθοριστικά στη φήμη που απέκτησε ήδη όσο ζούσε.

Η Αίγινα έγινε το μεγάλο καταφύγιό του

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του συνδέθηκαν με την Αίγινα.

Εκεί εγκαταστάθηκε και ασχολήθηκε με την ανασύσταση γυναικείας μονής, της σημερινής Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδος. Η Αίγινα έμελλε να γίνει ο τόπος που ταυτίστηκε όσο κανένας άλλος με το όνομά του.

Σήμερα ο μεγάλος προσκυνηματικός ναός του Αγίου Νεκταρίου και η μονή αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους τόπους ορθόδοξου προσκυνήματος στην Ελλάδα, με πιστούς από την Ελλάδα και το εξωτερικό να φτάνουν στο νησί για να προσκυνήσουν.

Η ασθένεια, το νοσοκομείο και η κοίμησή του

Προς το τέλος της ζωής του η υγεία του επιδεινώθηκε και μεταφέρθηκε στην Αθήνα για νοσηλεία. Εκοιμήθη στις 8 Νοεμβρίου 1920, σε ηλικία 74 ετών.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 9 Νοεμβρίου, ημέρα κατά την οποία χιλιάδες πιστοί συγκεντρώνονται κάθε χρόνο στην Αίγινα και σε ναούς αφιερωμένους στον Άγιο σε ολόκληρη την Ελλάδα και τον ορθόδοξο κόσμο.

Μετά τον θάνατό του άρχισαν να διαδίδονται πολυάριθμες μαρτυρίες πιστών για θαυματουργικές θεραπείες και παρεμβάσεις του Αγίου. Η παράδοση αυτή αποτελεί κεντρικό στοιχείο της λαϊκής ευλάβειας προς τον Άγιο Νεκτάριο, τον οποίο οι πιστοί επικαλούνται ιδιαίτερα σε περιπτώσεις σοβαρών ασθενειών.

Η ανακήρυξή του σε Άγιο

Στις 20 Απριλίου 1961, η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου προχώρησε επισήμως στην κατάταξη του Νεκταρίου Πενταπόλεως στο Αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Ήταν η επίσημη εκκλησιαστική αναγνώριση μιας τιμής που είχε ήδη αναπτυχθεί έντονα μεταξύ των πιστών. Η φήμη του εξαπλώθηκε πολύ πέρα από τα ελληνικά σύνορα. Ναοί αφιερωμένοι στον Άγιο Νεκτάριο υπάρχουν σήμερα σε πολλές χώρες όπου υπάρχουν ορθόδοξες κοινότητες, ενώ ο βίος του έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.

Ο Άγιος της υπομονής απέναντι στην αδικία

Ίσως το στοιχείο που κάνει την ιστορία του Αγίου Νεκταρίου τόσο ιδιαίτερη δεν είναι μόνο οι θαυματουργικές διηγήσεις που συνδέθηκαν με το όνομά του.

Είναι κυρίως η ανθρώπινη διαδρομή του.

Ένα φτωχό παιδί από τη Σηλυβρία έγινε δάσκαλος, μοναχός, διάκονος και επίσκοπος. Έφτασε ψηλά στην εκκλησιαστική ιεραρχία, συκοφαντήθηκε, απομακρύνθηκε και επέστρεψε στην Ελλάδα χωρίς να διαθέτει την εξουσία και τη θέση που κάποτε είχε.

Και όμως, το όνομά του όχι μόνο δεν ξεχάστηκε αλλά έγινε γνωστό σε εκατομμύρια πιστούς.

Από τη Σηλυβρία του 1846, στην Αλεξάνδρεια, την Αθήνα και τελικά την Αίγινα, η ζωή του Αγίου Νεκταρίου παραμένει για την Ορθόδοξη Εκκλησία ένα από τα χαρακτηριστικότερα σύγχρονα παραδείγματα πίστης, ταπεινοφροσύνης και υπομονής απέναντι στην αδικία.

Πηγές

Ριζάρειος Εκκλησιαστική Σχολή – Άγιος Νεκτάριος

Orthodox Church in America – Saint Nectarius

Οικουμενικό Πατριαρχείο

Τέρενς Κουΐκ – HuffPost

ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 17/10/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Άγιος Νεκτάριος: Από τη φτώχεια και τις συκοφαντίες στην αγιοσύνη appeared first on Odusseia.

Η Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας, που τιμάται στις 17 Οκτωβρίου, υπενθυμίζει ότι εκατομμύρια άνθρωποι στερούνται βασικά αγαθά, ενώ ακόμη και στις ανεπτυγμένες οικονομίες οικογένειες δυσκολεύονται να εξασφαλίσουν αξιοπρεπή καθημερινότητα. Στην Ελλάδα, σχεδόν 2,8 εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού.

Από μια διαδήλωση στο Παρίσι σε παγκόσμια ημέρα

Η ιστορία της επετείου ξεκινά από τον Γαλλοπολωνό ιερωμένο Γιόζεφ Βρεσίνσκι, ιδρυτή του κινήματος ATD Fourth World. Στις 17 Οκτωβρίου 1987, περίπου 100.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Τροκαντερό του Παρισιού διακηρύσσοντας ότι η ακραία φτώχεια αποτελεί παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το 1992 ο ΟΗΕ καθιέρωσε επίσημα την επέτειο.

Ελλάδα: Το 27,5% σε κίνδυνο

Σύμφωνα με την έρευνα ΕΛΣΤΑΤ του 2025, με έτος αναφοράς εισοδημάτων το 2024, το 27,5% του πληθυσμού, δηλαδή 2.797.000 άνθρωποι, αντιμετωπίζει κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, έναντι 26,9% στην προηγούμενη έρευνα. Το ποσοστό των παιδιών έως 17 ετών είναι 29,6%, ενώ η σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση φτάνει το 14,9%. Ο σύνθετος δείκτης δεν σημαίνει ότι όλοι στερούνται τροφής: περιλαμβάνει εισοδηματική φτώχεια, σοβαρές στερήσεις ή διαβίωση σε νοικοκυριά με πολύ χαμηλή ένταση εργασίας.

Δεύτερη χειρότερη στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Σύμφωνα με τη Eurostat, το 2025 η Ελλάδα κατατάχθηκε δεύτερη στην ΕΕ, πίσω από τη Βουλγαρία (29%), με τη Ρουμανία να ακολουθεί (27,4%). Ο μέσος όρος της ΕΕ ήταν 20,9%, δηλαδή συνολικά 92,7 εκατομμύρια άνθρωποι. Η σύγκριση αναδεικνύει το μέγεθος του ελληνικού προβλήματος.

Η παιδική φτώχεια και οι εργαζόμενοι που δυσκολεύονται

Σχεδόν τρία στα δέκα παιδιά στην Ελλάδα αντιμετωπίζουν κίνδυνο φτώχειας ή αποκλεισμού. Αυτό επηρεάζει τη συμμετοχή τους στην εκπαίδευση, τον αθλητισμό και την κοινωνική ζωή. Παράλληλα, η εργασία δεν εξασφαλίζει πάντα έξοδο από τη φτώχεια. Χαμηλές αμοιβές, ακριβή στέγη, τρόφιμα και ενέργεια περιορίζουν το διαθέσιμο εισόδημα πολλών νοικοκυριών.

Η στέγη, η θέρμανση και οι καθημερινές στερήσεις

Η φτώχεια μπορεί να σημαίνει αδυναμία επαρκούς θέρμανσης, κάλυψης απρόβλεπτων εξόδων ή έγκαιρης πληρωμής λογαριασμών. Ιδιαίτερα πιέζονται οικογένειες με παιδιά, μονογονεϊκά νοικοκυριά, χαμηλοσυνταξιούχοι και ενοικιαστές. Η οικονομική ανάπτυξη από μόνη της δεν αρκεί εάν τα οφέλη της δεν φτάνουν στα πιο ευάλωτα στρώματα.

Το κοινωνικό κράτος και οι περιορισμοί του

Το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα, το επίδομα στέγασης, το επίδομα παιδιού, τα κοινωνικά τιμολόγια και οι κοινωνικές δομές προσφέρουν στήριξη. Ωστόσο, το Ελληνικό Δίκτυο για την Καταπολέμηση της Φτώχειας επισημαίνει ότι το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα αντιστοιχεί περίπου στο 60% του ορίου φτώχειας. Χρειάζονται αποτελεσματικές δημόσιες υπηρεσίες, ποιοτικές θέσεις εργασίας και μέτρα για το κόστος ζωής.

Η φτώχεια στον κόσμο και το μήνυμα της επετείου

Πόλεμοι, κλιματικές καταστροφές, αναγκαστικοί εκτοπισμοί και περιορισμένη πρόσβαση στην υγεία και στην εκπαίδευση επιδεινώνουν τη φτώχεια παγκοσμίως. Η 17η Οκτωβρίου δεν είναι ημέρα εορτασμού αλλά κοινωνικής ευθύνης. Η πρόοδος μιας χώρας δεν μετριέται μόνο από την αύξηση του πλούτου, αλλά και από το πόσοι πολίτες μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια.

Πηγές: ΕΛΣΤΑΤ (Έρευνα Εισοδήματος και Συνθηκών Διαβίωσης 2025), Eurostat (Key figures on Europe 2026), Ελληνικό Δίκτυο για την Καταπολέμηση της Φτώχειας.

Τέρενς Κουΐκ – HuffPost

ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 17/10/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Παγκόσμια Ημέρα κατά της Φτώχειας: Στην Ελλάδα σχεδόν 2,8 εκατομμύρια άνθρωποι κινδυνεύουν από φτώχεια και κοινωνικό αποκλεισμό appeared first on Odusseia.

Σε εξέλιξη βρίσκονται οι εργασίες κατασκευής τοιχίου βαρύτητας, μήκους 21 μέτρων και ύψους 3 μέτρων, στα Ομαλά, στο πλαίσιο του έργου αποκατάστασης δημοτικών οδών που υπέστησαν ζημιές από τα έντονα καιρικά φαινόμενα της 13ης και 14ης Φεβρουαρίου 2025.

Η μελέτη περιλαμβάνει, επίσης, την κατασκευή δύο ακόμη τοιχίων, στη θέση Επανοχώρι και στον κεντρικό δρόμο προς τα Μινετάτα.

Ο Δήμος Αργοστολίου συνεχίζει τις παρεμβάσεις αποκατάστασης και ενίσχυσης των υποδομών σε όλη την έκτασή του και σε όλες τις Δημοτικές Ενότητες, με στόχο την ισόρροπη κάλυψη των αναγκών τόσο του Αργοστολίου, όσο και των χωριών του Δήμου.

*************

Εθιμοτυπική συνάντηση στο Δημαρχείο Αργοστολίου με διπλωματικές αντιπροσωπείες από την Ταϊλάνδη, τις Φιλιππίνες, το Βιετνάμ και την Ινδονησία

Εθιμοτυπική συνάντηση στο Δημαρχείο Αργοστολίου πραγματοποίησαν την Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2026 διπλωματικές αντιπροσωπείες από την Ταϊλάνδη, τις Φιλιππίνες, το Βιετνάμ και την Ινδονησία.

Στην επίσκεψη συμμετείχαν, ο Πρέσβης του Βασιλείου της Ταϊλάνδης στην Ελλάδα, κ. Sathana Kashemsanta Na Ayudhya, ο Πρέσβης των Φιλιππίνων στην Ελλάδα, κ. Giovanni Palec, η Πρέσβειρα του Βιετνάμ στην Ελλάδα, κα Pham Thi Thu Huong, καθώς και ο επιτετραμμένος Υπουργικός σύμβουλο  της Ινδονησίας στην Ελλάδα, κ. Mohamad Zakaria Al Anshori.

Τις αντιπροσωπείες υποδέχθηκε ο Αναπληρωτής Δήμαρχος Αργοστολίου, κ. Γιώργος Τσιλιμιδός, ο οποίος καλωσόρισε θερμά τους διπλωμάτες και εξήρε τη σημασία της ενίσχυσης των φιλικών δεσμών, μεταξύ της Κεφαλονιάς και των χωρών της Ασίας.

Στη συνάντηση παρευρέθηκαν επίσης οι κυρίες Μέμη Γεράκη και Ελένη Γεράκη, μέλη της ιστορικής οικογένειας Γεράκη, η οποία διατηρεί ισχυρούς ιστορικούς δεσμούς με την Ταϊλάνδη, καθώς ο Κεφαλονίτης Κωνσταντίνος Γεράκης (Phaulkon) διατελέσε Πρωτοσύμβουλος και εξέχουσα προσωπικότητα του Βασιλείου του Σιάμ τον 17ο αιώνα. Παρών ήταν επίσης ο σύμβουλος Δημάρχου σε θέματα Πολιτισμού κ. Διονύσης Φωκάς, ο οποίος το 2024 είχε επισκεφθεί την Ταϊλάνδη εκπροσωπώντας τον Δήμο Αργοστολίου.

Η συνάντηση ολοκληρώθηκε με ανταλλαγή αναμνηστικών δώρων, ενώ μετά το πέρας της, η Πρεσβεία της Ταϊλάνδης στην Ελλάδα, μέσω του κ. Θέμη Καββαδία από το εστιατόριο Lord Falcon στο Φισκάρδο, προσέφερε μπουφέ με παραδοσιακά ταϊλανδέζικα εδέσματα στο προσωπικό του Δήμου.

****************

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 17/10/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Νέα από τον Δήμο Αργοστολίου appeared first on Odusseia.