Όπως αναφέρεται στη μελέτη «οι πολίτες, όταν αποκτούν πρόσβαση στην πληροφορία, ανταποκρίνονται και γίνονται καθοριστικός παράγοντας για την προστασία της ελληνικής ακτογραμμής, στους κόλπους, τα ακρωτήρια και τις χερσονήσους στο ηπειρωτικό τμήμα και σε περίπου 6.000 νησιά και νησίδες. Μία ακτογραμμή που ξεχωρίζει διεθνώς για το μήκος της, αλλά και για την ποιότητά της, και ταυτοχρόνως είναι κινητήριος δύναμη του τουρισμού, που αποτελεί βασικό πυλώνα της οικονομίας, με άμεση και έμμεση συμβολή, περίπου στο 1/3 του ΑΕΠ της χώρας.

Δεν υπάρχουν “ιδιωτικές παραλίες” στην Ελλάδα, απαγορεύονται σχεδόν όλες οι δραστηριότητες και η δόμηση, όπως επίσης απαγορεύονται στις ακτές όλα τα οχήματα και ισχύουν αυστηρά όρια φωτορύπανσης και ηχορύπανσης. Αυτά είναι κάποια βασικά ζητήματα ανάμεσα στα δέκα κρισιμότερα που πρέπει να γνωρίζουν οι πολίτες, μέσα από ένα περίπλοκο και εκτεταμένο νομοθετικό αυτό πλαίσιο για τις ελληνικές ακτές, που έχει δημιουργηθεί με τα χρόνια, σε ένα πεδίο διλημμάτων και συγκρουόμενων συμφερόντων, με κεντρικά σημεία αναφοράς:

   – την ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών στην παραλία και την ταυτότητα της ως δημόσιου αγαθού,

   -τη διαχείριση των παραχωρήσεων της ακτής σε ιδιώτες και τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της ιδιωτικής δραστηριότητας πάνω στην ακτή, και

   -το κατά πόσο η εμπορική αξιοποίησή της ακτής είναι συμβατή με την προστασία του οικοσυστήματος».

   Η μελέτη, επισημαίνει ακόμα ότι το ρόλο ευθύνης και συμμετοχής των πολιτών, όταν γνωρίζουν και μπορούν να ενεργήσουν για την προστασία των ακτών απέδειξε και το MyCoast, που από τον πρώτο χρόνο λειτουργία του, μέσα στο 2024, δέχθηκε 41.737 καταγγελίες -αν και ο κρατικός μηχανισμός κατάφερε να ολοκληρώσει τον έλεγχο περίπου στο ένα τρίτο αυτών. H συστηματική εφαρμογή του νόμου έχει και απτά οικονομικά οφέλη: από τις καταγγελίες που ελέγχθηκαν, επιβλήθηκαν πρόστιμα που ξεπέρασαν τα 1.150.000 ευρώ.

   Στην Ελλάδα λοιπόν, όπως επισημαίνει η μελέτη, που έχει τη 12η μεγαλύτερη ακτογραμμή στον κόσμο, μήκους 13.676 χιλιομέτρων, μια ακτογραμμή σχεδόν διπλάσια της Ιταλίας, της Βραζιλίας, της Τουρκίας ή της Ινδίας, με περισσότερα χιλιόμετρα από την ευθεία απόσταση Αθήνας-Μπουένος Άιρες και ταυτοχρόνως κατέχει το 15% των βραβευμένων ακτών διεθνώς ανάμεσα σε 52 χώρες που συμμετέχουν στο πρόγραμμα της «Γαλάζιας Σημαίας», τα δέκα απλά πράγματα για τη διαχείριση των ακτών που (ίσως δεν) και πρέπει να γνωρίζουν οι πολίτες, σύμφωνα με τη μελέτη των ειδικών νομικών της DTK είναι:

   1. Αιγιαλός και παραλία (ορισμοί)

   Έχουμε πολλές λέξεις για να περιγράψουμε το κομμάτι της ξηράς όπου τελειώνει η θάλασσα. Αιγιαλός, παραλία, ακτή, ακρογιαλιά -στην καθομιλουμένη τις χρησιμοποιούμε χωρίς να κάνουμε ιδιαίτερη διάκριση. Για τον νόμο όμως, οι δύο βασικές από αυτές τις έννοιες -αιγιαλός και παραλία- σημαίνουν εντελώς διαφορετικά πράγματα.

   ● Αιγιαλός είναι η ζώνη που βρέχεται από τη θάλασσα, η λωρίδα που καλύπτουν οι μεγαλύτερες και συνήθεις αναβάσεις των κυμάτων.

   ● Παραλία είναι η ζώνη που αρχίζει αμέσως μετά, εκεί που κατά κανόνα στρώνουμε την πετσέτα μας ή που βρίσκονται ξαπλώστρες και ομπρέλες. Εκτείνεται έως 50 μέτρα από το όριο του αιγιαλού.

   2. Δεν υπάρχουν «ιδιωτικές παραλίες» στην Ελλάδα

   Ο αιγιαλός και η παραλία δεν πωλούνται ποτέ. Δεν αγοράζονται, δεν μεταβιβάζονται, δεν περνούν σε ιδιωτική κυριότητα και δεν μπορούν να γίνουν «κτήμα» κανενός. Το κράτος διατηρεί μόνιμα την κυριότητα του αιγιαλού και της παραλίας και απλώς μπορεί να δώσει προσωρινό δικαίωμα χρήσης με αυστηρή διάρκεια, όρια και όρους σε ιδιώτες, για συγκεκριμένους λόγους (εθνικούς, βιομηχανικούς, τουριστικούς). Ο νόμος αντιμετωπίζει την ακτή όχι σαν συνηθισμένο ακίνητο αλλά σαν κοινόχρηστο αγαθό, σαν κάτι που ανήκει σε όλους και πρέπει να παραμένει διαθέσιμο για όλους.

   3. Τουλάχιστον το 50% της παραλίας πρέπει να είναι ελεύθερο

   Η συνήθης εικόνα μιας παραλίας, όπου κάθε τετραγωνικό μέτρο άμμου καταλαμβάνεται από ομπρέλες και ξαπλώστρες, δεν προβλέπεται από τον νόμο. Τουλάχιστον το 50% κάθε παραλίας πρέπει να παραμένει ελεύθερο και προσβάσιμο για όλους. Ακόμη και όταν το κράτος δίνει άδεια σε επιχειρήσεις για ξαπλώστρες, ομπρέλες ή άλλες δραστηριότητες, δεν μπορεί να επιτρέψει περισσότερο από το μισό της ακτής. Η λογική είναι ότι αφού η παραλία είναι κοινόχρηστο αγαθό, πρέπει να εξακολουθεί να υπάρχει ουσιαστική δυνατότητα χρήσης και από όσους δεν θέλουν -ή δεν μπορούν- να πληρώσουν.

   Γι’ αυτό και η περίφραξη του αιγιαλού ή της παραλίας δεν επιτρέπεται κατά κανόνα. Δεν μπορεί δηλαδή κάποιος να τοποθετήσει φράχτες, μόνιμα εμπόδια, κάγκελα ή άλλες κατασκευές που εμποδίζουν ή αποθαρρύνουν την ελεύθερη διέλευση του κοινού. Αν και υπάρχουν εξαιρέσεις, όπου βλέπουμε πύλη, security ή ελεγχόμενη είσοδο που παρεμποδίζει την πρόσβαση σε μια παραλία -και όχι μόνο προς ένα ξενοδοχείο ή ένα εστιατόριο-, υπάρχει σοβαρός λόγος να εξεταστεί αν η κατάσταση είναι σύννομη.

   4. Οι παραλίες πρέπει να έχουν ελεύθερη πρόσβαση στη θάλασσα για όλους

   Ακόμη κι όταν σε μια παραλία έχουν δοθεί άδειες σε επιχειρήσεις, η πρόσβαση του κοινού στη θάλασσα πρέπει να παραμένει ανεμπόδιστη.

   ● Η κάθετη πρόσβαση, από τον δρόμο προς τη θάλασσα, διασφαλίζεται με τον γενικό κανόνα που προβλέπει ότι ανάμεσα σε δύο διαφορετικές επιχειρήσεις, πρέπει να υπάρχει ελεύθερος διάδρομος πλάτους τουλάχιστον 6 μέτρων (που μειώνεται στα 3 μέτρα όταν οι προσόψεις των όμορων ακινήτων προς τη θάλασσα είναι μικρότερες των 20 μέτρων). Αυτό σημαίνει ότι δύο συνεχόμενα beachbars δεν μπορούν να κολλάνε το ένα πάνω στο άλλο, αφήνοντας την αίσθηση ότι ολόκληρη η ακτή λειτουργεί σαν ενιαίος ιδιωτικός χώρος. Πρέπει να υπάρχουν εμφανή, ανοιχτά περάσματα.

   ● Η οριζόντια πρόσβαση, κατά μήκος της θάλασσας, διασφαλίζεται με την πρόβλεψη ελεύθερης ζώνης πλάτους τεσσάρων μέτρων από το φυσικό σημείο όπου η θάλασσα συναντά συνήθως τη στεριά. Δηλαδή, οι ξαπλώστρες, οι ομπρέλες, τα τραπεζοκαθίσματα δεν μπορούν να φτάνουν μέχρι εκεί που σκάει το κύμα.

   5. Στις παραλίες απαγορεύονται σχεδόν όλες οι δραστηριότητες (και η δόμηση)

   Άπαξ και μια επιχείρηση παίρνει άδεια δραστηριοποίησης σε μια ακτή, αυτή αφορά «απλή χρήση» της παραλίας, και δεν αφορά οικοδομική εκμετάλλευση.

   Τυπικά, αυτό περιλαμβάνει πράγματα που μπορούν να τοποθετηθούν και να απομακρυνθούν χωρίς να αλλάζουν μόνιμα τη μορφή της ακτής, όπως:

   ● ομπρέλες και ξαπλώστρες,

   ● κινητά τραπεζοκαθίσματα,

   ● ξύλινα ή προσωρινά δάπεδα περιορισμένης έκτασης,

   ● αποδυτήρια, ντους ή βοηθητικές εγκαταστάσεις ελαφριάς μορφής,

   ● ναυαγοσωστικό εξοπλισμό,

   ● και σε ορισμένες περιπτώσεις κινητές καντίνες ή προσωρινές υποστηρικτικές κατασκευές, εφόσον διαθέτουν τις απαιτούμενες άδειες και δεν θεωρούνται μόνιμη δόμηση.

   Αυτό που δεν επιτρέπεται είναι η δημιουργία μόνιμων κατασκευών πάνω στον αιγιαλό: τσιμεντένιες βάσεις, μόνιμα κτίσματα, κλειστές αίθουσες, περιτοιχίσεις, βαριές εγκαταστάσεις ή έργα που αλλοιώνουν μόνιμα το τοπίο και δυσκολεύουν την κοινή χρήση της παραλίας.

   Όσο πιο μόνιμη μοιάζει, λοιπόν, μια εγκατάσταση πάνω στον αιγιαλό, τόσο περισσότερο αξίζει να αναρωτηθεί κανείς αν επιτρέπεται να είναι πράγματι εκεί.

   6. Οι πολύ μικρές παραλίες εμπίπτουν σε αυστηρότερες ρυθμίσεις

   Κατά κανόνα, όταν το πλάτος ή το μήκος ενός τμήματος παραλίας είναι μικρότερο από 4 μέτρα ή όταν το συνολικό εμβαδόν της παραλίας είναι μικρότερο από 150 τετραγωνικά μέτρα, δεν επιτρέπεται η παραχώρησή. Δηλαδή, αν μια ακτή είναι τόσο μικρή ώστε λίγες σειρές από ομπρέλες να αρκούν για να την καταλάβουν σχεδόν ολόκληρη, ο νόμος προτιμά να μη δοθεί καθόλου για εκμετάλλευση.

   Βέβαια, υπάρχουν εξαιρέσεις. Σε ορισμένες περιπτώσεις, κυρίως για όμορα ξενοδοχεία, μπορεί να επιτραπεί παραχώρηση και σε μικρότερες εκτάσεις. Αυτό σημαίνει ότι η παρουσία ξαπλωστρών σε μια μικρή παραλία δεν είναι αυτόματα παράνομη -αλλά είναι σίγουρα μια περίπτωση στην οποία ο πολίτης έχει κάθε λόγο να ελέγξει αν πληρούνται όλες οι πρόσθετες προϋποθέσεις.

   7. Κάποιες παραλίες, με μεγάλη περιβαλλοντική σημασία, προστατεύονται ακόμα περισσότερο από άλλες

   Ο νόμος του 2024 για τις παραλίες δημιουργεί δύο ειδικές κατηγορίες: πρώτον, τους προστατευόμενους αιγιαλούς και τις προστατευόμενες παραλίες και δεύτερον, τους αιγιαλούς και παραλίες υψηλής προστασίας, γνωστές και ως «απάτητες παραλίες».

   Ως προστατευόμενοι χαρακτηρίζονται αιγιαλοί και παραλίες που βρίσκονται εντός περιοχών του δικτύου Natura 2000 και παρουσιάζουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που χρειάζονται προστασία ή διατήρηση. Εδώ επιτρέπεται παραχώρηση σε ιδιώτες, αλλά με αυστηρότερους όρους: η κάλυψη με ομπρέλες, ξαπλώστρες και τραπεζοκαθίσματα δεν μπορεί να υπερβαίνει το 30% της παραχωρούμενης έκτασης, δηλαδή λιγότερο από ό,τι επιτρέπεται στις συμβατικές παραλίες.

   Ως υψηλής προστασίας χαρακτηρίζονται αιγιαλοί και παραλίες ακόμη πιο ιδιαίτερης αισθητικής, γεωμορφολογικής ή οικολογικής αξίας που έχουν οριστεί με υπουργική απόφαση και καταγράφονται συγκεκριμένα σε ειδικό παράρτημα. Εδώ ο νόμος είναι πολύ πιο αυστηρός. Απαγορεύονται ομπρέλες, ξαπλώστρες, τραπεζοκαθίσματα, καντίνες, θαλάσσια σπορ, αναπαραγωγή μουσικής (ακόμη και απλό ηχείο bluetooth), φωτισμός μετά τη δύση του ηλίου, μηχανοκίνητα οχήματα αλλά και εκδηλώσεις με περισσότερους από δέκα ανθρώπους. Εξαιρούνται από όλα τα παραπάνω μόνο τρεις περιπτώσεις: έργα εθνικής άμυνας, μέτρα αντιμετώπισης κάποια έκτακτης ανάγκης και έργα αποκατάστασης του φυσικού περιβάλλοντος. Τίποτε άλλο δεν μπαίνει στη λίστα εξαιρέσεων. Ο αριθμός των «απάτητων παραλιών» είναι ενδιαφέρον ότι αυξάνεται -ξεκίνησε από 198 όταν θεσπίστηκε για πρώτη φορά το 2024, ενώ σήμερα είμαστε στις 251.

   8. Στις παραλίες υπάρχουν αυστηρά όρια φωτορύπανσης και ηχορύπανσης

   Για τη μουσική και τον ήχο, ο νόμος θέτει συγκεκριμένα αριθμητικά όρια που ισχύουν για κάθε επιχείρηση, ανεξαρτήτως αν πρόκειται για μεγάλο beachbar ή για μια μικρή επιχείρηση με λίγες ξαπλώστρες. Αν η επιχείρηση συνορεύει με οικιστική περιοχή, η παραγόμενη στάθμη θορύβου δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 50 decibel σε οποιοδήποτε σημείο της παραχωρούμενης επιφάνειας. Για τις υπόλοιπες περιπτώσεις, δηλαδή παραλίες που δεν γειτνιάζουν άμεσα με κατοικημένες περιοχές, το όριο ανεβαίνει στα 80 decibel. Για τις απάτητες παραλίες, απαγορεύεται κάθε αναπαραγωγή μουσικής.

   Για τον φωτισμό, το πλαίσιο είναι ποιοτικό και όχι ποσοτικό: επιτρέπεται μόνο χαμηλός και περιορισμένος φωτισμός στο απολύτως αναγκαίο μέτρο για λόγους ασφάλειας και μόνο στον βαθμό που δεν αλλοιώνεται η σχέση με τη φύση. Στις απάτητες παραλίες, και πάλι, η απαγόρευση είναι απόλυτη: φωτισμός μετά τη δύση του ηλίου απαγορεύεται εντελώς, χωρίς εξαίρεση.

   9. Στις παραλίες απαγορεύονται όλα τα οχήματα

   Η μόνη κατηγορία κινητού οχήματος που ο νόμος ρητά επιτρέπει στον χώρο μιας παραλίας είναι το αυτοκινούμενο ή ρυμουλκούμενο τροχήλατο αναψυκτήριο -αυτό που στην καθομιλουμένη αποκαλούμε καντίνα. Και εδώ η επιτρεπόμενη παρουσία συνοδεύεται από πολύ συγκεκριμένους όρους: ο μέγιστος χώρος που μπορεί να καταλαμβάνει το τροχήλατο αναψυκτήριο είναι 15 τετραγωνικά μέτρα. Πρέπει να τηρείται ελάχιστη απόσταση 100 μέτρων από τυχόν εγκατεστημένες επιχειρήσεις -ξενοδοχεία, κέντρα αναψυχής- αλλά και μεταξύ των ίδιων των αναψυκτηρίων. Και απαιτείται κατάλληλη άδεια λειτουργίας η φυσική παρουσία ενός οχήματος στην παραλία δεν αρκεί από μόνη της για να νομιμοποιήσει τη λειτουργία του. Για τις απάτητες παραλίες, η παρουσία μηχανοκίνητων οχημάτων απαγορεύεται ρητά.

   Αξίζει να σημειωθεί ότι κάθε επιχείρηση που δραστηριοποιείται στην παραλία δεν επιτρέπεται να επιφέρει καμία μεταβολή στη μορφολογία της ακτής, πέρα από το κοσκίνισμα για τον καθαρισμό της άμμου. Η χρήση μεγάλων οχημάτων για ισοπέδωση, διαμόρφωση ή μεταφορά εξοπλισμού εμπίπτει άμεσα σε αυτή την απαγόρευση -και αν προκαλεί σημαντική γεωμορφολογική βλάβη, η ποινική ευθύνη φτάνει σε φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών. Πρόκειται για έναν κανόνα που, αν εφαρμοζόταν με συνέπεια, θα άλλαζε σημαντικά την εικόνα σε πολλές ελληνικές παραλίες κάθε Μάιο, όταν οι επιχειρήσεις ετοιμάζονται για τη σεζόν.

   10. Επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται σε παραλίες οφείλουν να έχουν εμφανές το QR code του app καταγγελιών MyCoast

   Κάθε νόμιμη παραχώρηση αιγιαλού ή παραλίας πρέπει να καταχωρείται στην ηλεκτρονική πλατφόρμα MyCoast. Και κάθε επιχείρηση υποχρεούται να αναρτά σε εμφανές σημείο στον χώρο πινακίδα με QR code, ώστε οποιοσδήποτε πολίτης να μπορεί άμεσα, με ένα σκανάρισμα από το κινητό, να ελέγξει τι ακριβώς ισχύει για εκείνο το κομμάτι ακτής. Και αν κάτι από αυτά που δει δεν ταιριάζει με ό,τι βλέπει μπροστά του, μπορεί να υποβάλει καταγγελία επί τόπου, μέσω της ίδιας εφαρμογής. Αν η πινακίδα με το QR code λείπει ή δεν πληροί τις προδιαγραφές, προβλέπεται πρόστιμο 1.000 ευρώ.

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 2/8/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Παραλίες στην Ελλάδα: Οι 10 κανόνες που λίγοι γνωρίζουν για αιγιαλό, ξαπλώστρες και ελεύθερη πρόσβαση – MyCoast appeared first on Odusseia.

Ως νέα καταληκτική ημερομηνία για την υποβολή των αιτήσεων χρηματοδότησης και για τις τέσσερις (4) κατηγορίες νησιών ορίζεται η Δευτέρα 31 Αυγούστου 2026 και ώρα 23:59.

Υπενθυμίζεται ότι, προκειμένου μία αίτηση χρηματοδότησης να ληφθεί υπόψη, θα πρέπει, εντός δύο μηνών από την ημερομηνία υποβολής της, να έχουν αναρτηθεί ηλεκτρονικά στο πληροφοριακό σύστημα:

•           το σύνολο των παραστατικών τιμολόγησης που περιλαμβάνονται στην αίτηση χρηματοδότησης και

•           το σύνολο των αντίστοιχων παραστατικών εξόφλησης.

Με εκτίμηση,

Το Επιμελητήριο Κεφαλληνίας και Ιθάκης

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 29/7/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Παράταση προθεσμίας υποβολής αιτήσεων χρηματοδότησης ΜΙ Επιχειρήσεων 2023 appeared first on Odusseia.

Η συμμετοχή στο περίπτερο του Επιμελητηρίου είναι εντελώς δωρεάν για όλα τα μέλη, προσφέροντας μια εξαιρετική ευκαιρία προβολής των προϊόντων και των υπηρεσιών τους, ανάπτυξης νέων συνεργασιών και ενίσχυσης της παρουσίας τους σε ένα ευρύ επιχειρηματικό και καταναλωτικό κοινό.

Οι επιχειρήσεις που ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν καλούνται να εκδηλώσουν το ενδιαφέρον τους αποστέλλοντας σχετικό μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στη διεύθυνση info@eeki.gr.

Σας καλούμε να αξιοποιήσετε αυτή τη σημαντική ευκαιρία προβολής και εξωστρέφειας, εκπροσωπώντας δυναμικά την επιχειρηματική κοινότητα της Κεφαλονιάς και της Ιθάκης στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.

Με εκτίμηση,

Ο Πρόεδρος

Σταύρος Σπαθής

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 28/7/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΕΚΘΕΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (ΔΕΘ) appeared first on Odusseia.

Στην τελετή αποδοχής της δωρεάς που έγινε πρόσφατα παρέστη ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Αν. Τασούλας, ο οποίος σημείωσε:

«Ο Σπύρος Βοβολίνης, τον οποίον είχα τη χαρά και την τιμή να έχω Προϊστάμενο καθώς υπήρξα ως φοιτητής συνεργάτης της “Βιομηχανικής Επιθεωρήσεως” όταν ήταν πλέον στην οδό Ζαλοκώστα 4, ήταν ένας άνθρωπος τακτικός, οργανωτικός, τυπικός. Δεν άφηνε τίποτε ανεξέταστο και τίποτε που να μην το τακτοποιήσει. Ήταν πολύ οργανωτικός με τη ζωή του, αλλά είχε οργανώσει και το τέλος του. Μας άφησε λοιπόν μία σύσταση· να μην γίνουν μνημόσυνα για αυτόν, αλλά να φροντίσουμε, μετά τον ενταφιασμό του να τον λησμονήσουμε.  Δεν μπορούμε να πειθαρχήσουμε σε αυτήν τη σύσταση.

Δεν μπορούμε να λησμονήσουμε έναν ευπατρίδη της δημοσιογραφίας, έναν άνθρωπο ο οποίος στα 24 του μόλις χρόνια διεπίστωσε την ανάγκη να εκπροσωπηθεί δημοσιογραφικά και εκδοτικά η ελληνική βιομηχανία, η οποία τότε εκκινούσε τον δρόμο της προς τα μπροστά. Ήταν τότε που ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας Γεώργιος Πεσμαζόγλου, στο πρώτο τεύχος της ΒΙΟΜΕΠ, έγραψε ένα άρθρο όπου έλεγε ότι δύο είναι οι πυλώνες της οικονομίας: το εμπόριο και η γεωργία. Δεν μίλησε για την βιομηχανία. Φανταστείτε λοιπόν πόσο πρωτοπόρος και πόσο καλά ιχνηλατούσε το μέλλον ο Βοβολίνης στα 24 του, τότε που εξέδωσε τη Βιομηχανική Επιθεώρηση, όταν κανένα άλλο έντυπο τότε στην Ελλάδα δεν ασχολείτο με τη βιομηχανία.

Η Βιομηχανική Επιθεώρηση, την οποία διηύθυνε ο Βοβολίνης μέχρι το ‘90, υπήρξε ένα σπουδαίο περιοδικό, ένα περιοδικό το οποίο τίμησε την ελληνική γλώσσα· τα ελληνικά στα οποία εγράφετο η ΒΙΟΜΕΠ ήταν πολύ σωστά. Πίστευαν οι συντάκτες της Βιομηχανικής Επιθεωρήσεως, υπό τις οδηγίες του Σπύρου Βοβολίνη, ότι η ελληνική γλώσσα συμπυκνώνει έναν αφάνταστο πλούτο, τον οποίο πρέπει να υπηρετούμε. Τα πολιτικά και οικονομικά σχόλια ήταν ανυπέρβλητα. Παρουσίαζε σε κάθε τεύχος την οικονομική επικαιρότητα, αλλά είχε και σχόλια πάνω στην πολιτική επικαιρότητα, και είχε μεγάλη έγνοια, να διατυπώνει σωστά τις εκφράσεις. […]

Ο Βοβολίνης ήταν πιο “βιομηχανόφιλος” ακόμα και από τους βιομήχανους. Πίστευε στη βιομηχανία περισσότερο απ’ όσο πίστευαν ακόμα και οι ίδιοι οι βιομήχανοι. Κι αυτό φαίνεται στην πολύ ωραία έκδοση της Τράπεζας της Ελλάδος, που εξιστορεί την ωραία περιπέτεια της Βιομηχανικής Επιθεώρησης. Βλέπουμε ότι ο Βοβολίνης μέσα στο διάβα των ετών προσπαθούσε να πείσει τους εκπροσώπους της βιομηχανίας να στηρίξουν συλλογικά τη Βιομηχανική Επιθεώρηση γιατί στην ουσία έτσι θα στήριζαν τον εαυτό τους, θα στήριζαν την ιδιότητά τους, θα στήριζαν το επάγγελμά τους.

Σε αυτή την προσπάθεια δεν έβρισκε πάντα ανταπόκριση. Ίσως γιατί η συλλογικότητα στην Ελλάδα είναι ένα ζητούμενο ακόμη και σήμερα. Οι περισσότεροι από εμάς θεωρούν ότι θα διευθετήσουν τις υποθέσεις τους ατομικά και όχι συλλογικά. Προφανώς δεν σκέφτονταν όλοι οι βιομήχανοι να υποστηρίξουν ένα περιοδικό το οποίο αντιμετώπιζε τη βιομηχανία ως στήριγμα της κοινωνίας, της οικονομίας, της εργασίας και της ανάπτυξης της Ελλάδος.

Ήταν υπερήφανος ο Βοβολίνης, όπως ήταν και ο αδερφός του. Ήταν κομψός, καλοντυμένος, ξεχωριστός άνθρωπος που είχε οργανώσει τη ζωή του και την είχε κυριολεκτικά υποτάξει στον σκοπό της Βιομηχανικής Επιθεώρησης. Οι άνθρωποι του περιοδικού αυτού ήταν η οικογένειά του. Η οικογένεια αυτή αργότερα συμπληρώθηκε από την αγαπημένη του ανιψιά, Αλεξάνδρα Βοβολίνη, η οποία προχωρά σήμερα σε αυτή τη χειρονομία, παραβιάζοντας σωστά την υπόδειξή του να τον ξεχάσουμε μετά από την αποχώρησή του από τη ζωή.

Είχα την τύχη ως φοιτητής της Νομικής, αρχές της δεκαετίας του ’80, μέσω του αείμνηστου Ευάγγελου Αβέρωφ, να γνωρίσω τον Σπύρο Βοβολίνη και να εργαστώ για λίγα χρόνια στη Βιομηχανική Επιθεώρηση, κρατώντας τη στήλη της κριτικής βιβλίου αλλά και πηγαίνοντας σε εκδηλώσεις στις οποίες ήταν καλεσμένος ο ίδιος και, λόγω ηλικίας ή λόγω κάποιας άλλης υποχρεώσεως, δεν μπορούσε να πάει. Και θυμάμαι πάντα, με τι σεβασμό με αντιμετώπιζαν όταν έλεγα ότι έρχομαι εκ μέρους της Βιομηχανικής Επιθεώρησης. […]

Αυτό λοιπόν το περιοδικό, αυτό το εκδοτικό επίτευγμα διέθετε ένα απόθεμα γνώσεων, τη Δημοσιογραφική Βιβλιοθήκη των αδερφών Βοβολίνη που ήταν μια πολύτιμη πηγή στην οποία οι συνεργάτες του εντύπου κατέφευγαν συχνά.

Και αυτή η Δημοσιογραφική Βιβλιοθήκη σήμερα παραδίδεται στην Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας και Ενημέρωσης. Ένας πλούτος γνώσεων, ένας πλούτος σπάνιων βιβλίων από τα οποία αντλούσαν γνώση και εμπειρία οι συνεργάτες της Βιομηχανικής Επιθεώρησης και του περίφημου Βιογραφικού Λεξικού, ο οποίος είναι σήμερα στα χέρια του Ελληνικού Δημοσίου και είμαι βέβαιος ότι θα αξιοποιηθεί κατάλληλα».

Σε χαιρετισμό του ο Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης τοποθετήθηκε ως εξής: «Σήμερα είναι μια ιστορική ημέρα για την Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας και Ενημέρωσης και τους ανθρώπους που έχουν περάσει από εδώ, για την ιστορία που έχει, η οποία συνεχίζεται για την ενημέρωση των πολιτών. Παραλαμβάνουμε εφημερίδες που “έζησαν” έναν αιώνα, περιοδικά που κατέγραψαν έξι δεκαετίες ελληνικής οικονομίας, βιβλία που εκδόθηκαν από το 1857 μέχρι και το 2025. Παραλαμβάνουμε τη μνήμη του ελληνικού Τύπου. Η δημοσιογραφική βιβλιοθήκη της οικογένειας Βοβολίνη είναι κάτι παραπάνω από μια συλλογή. Είναι ένα χρονικό: 768 τεύχη της Βιομηχανικής Επιθεωρήσεως, 1.600 φύλλα εφημερίδων από 166 τίτλους. Εκδόσεις σπάνιες, τόμοι δεμένοι, σελίδες που “μυρίζουν εποχή”. Και φυσικά 910 φύλλα από το Ελληνικόν Αίμα, την εφημερίδα που τυπωνόταν παράνομα στην Κατοχή. […] Αυτό το οποίο συμβαίνει εδώ πρέπει να το δουν τα παιδιά, να το δουν τα σχολεία και πρέπει να περάσει στις επόμενες γενιές άθικτο. Αυτό είναι το δικό μας χρέος, το δικό μας καθήκον».

Από την πλευρά της η εκδότρια και δωρήτρια της δημοσιογραφικής βιβλιοθήκης της οικογένειας Αλεξάνδρα Κ. Βοβολίνη εξέφρασε την συγκίνησή της, αναφέροντας ότι γεννήθηκε μέσα στα βιβλία που βρίσκονταν πάντα διάσπαρτα στο κοινό γραφείο των δυο αδελφών Βοβολίνη – πατέρα της και θείου της –  και παρατήρησε:

«Το γεγονός ότι το δημοσιογραφικό Αρχείο των αδελφών Σπύρου και Κωνσταντίνου Βοβολίνη βρίσκει την οριστική του στέγη στη Βιβλιοθήκη της Γενικής Γραμματείας Επικοινωνίας και Ενημέρωσης, έρχεται να δώσει απάντηση σε μία από τις μεγαλύτερες ανησυχίες που είχα όλα τα χρόνια που το πολύτιμο αυτό υλικό βρισκόταν στα χέρια μου. Όποιοι έχουν βρεθεί με το βάρος μιας πνευματικής κληρονομιάς καταλαβαίνουν καλά τι θέλω να πω.

Ο πατέρας μου, ο Κωνσταντίνος Βοβολίνης, και ο θείος μου, ο Σπύρος Βοβολίνης, υπήρξαν εξαρχής και πάνω απ’ όλα δημοσιογράφοι. Δημοσιογράφοι με την έννοια που εκείνα τα χρόνια είχε το επάγγελμα: στην πρώτη γραμμή, στην καρδιά των γεγονότων, σε συνήθως ταραγμένους καιρούς, χωρίς άλλη διαμεσολάβηση. Χωρίς, κυρίως, τα τεχνικά μέσα και τις δυνατότητες που δίνει η εποχή μας στην πληροφόρηση. Υπήρξαν δημοσιογράφοι του μαχόμενου έντυπου λόγου, σε πολύ δύσκολες εποχές, πολέμου και εχθρικής κατοχής στο ξεκίνημα, αλλά και κατόπιν, για πολλές δεκαετίες, τότε που μέσα από αλλεπάλληλες αντιξοότητες η χώρα πάλευε για την ανασυγκρότησή της. Το δημοσιογραφικό αρχείο των αδελφών Βοβολίνη, το οποίο φιλοξενείται πλέον εδώ, στον φυσικό του χώρο, στη Βιβλιοθήκη της Γενικής Γραμματείας Επικοινωνίας και Ενημέρωσης, αποστολή της οποίας είναι η διαφύλαξη και η αξιοποίηση των αρχείων της νεότερης και σύγχρονης ιστορίας της χώρας μας, αποτελεί μια πολύτιμη ιστορική πηγή. […] Παρακολουθεί βήμα-βήμα την πορεία της βιομηχανίας και της επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα, μέσα από τις προκλήσεις και τις αντιξοότητες όλων αυτών των χρόνων και παρέχει πολύ σημαντικές πληροφορίες στον κάθε ειδικώς ενδιαφερόμενο. […]

Τέτοιου είδους ιστορικά τεκμήρια μιλούν από μόνα τους. Χαίρομαι ιδιαίτερα που τα συγκεκριμένα Αρχεία σε τούτο το περιβάλλον, θα είναι πλέον ανοιχτά και προσβάσιμα στην επιστημονική κοινότητα, στους ερευνητές, στους φοιτητές και σε κάθε μελετητή της ιστορίας».

Κατέληξε λέγοντας ότι χαίρεται που «κατάφερε να συμβάλει με την δωρεά αυτή στην ανάδειξη της αρχειακής κουλτούρας που βρίσκεται ακόμη αρκετά πίσω στην Ελλάδα».

Σε δικό της χαιρετισμό η πρύτανις του Παντείου Πανεπιστημίου Χριστίνα Κουλούρη, ως ιστορικός αναφέρθηκε πρώτα στο Μέγα Ελληνικόν και Βιομηχανικόν Λεξικόν του Κωνσταντίνου Βοβολίνη χαρακτηρίζοντάς το “Βικιλεξικό της εποχής του”, καθώς επικέντρωνε την μελέτη στις προσωπικότητες της οικονομικής και πολιτικής ζωής. Παρατήρησε ότι «ζούμε σε μια χώρα η οποία υπερηφανεύεται για το ένδοξο παρελθόν της, πλην όμως μένουμε μόνο σε μια ρητορική επίκληση αυτών των ένδοξων στιγμών χωρίς να έχουμε συνείδηση προστασίας του. Είτε πρόκειται για τις αρχαιότητες είτε για τα αρχεία».

Χαρακτήρισε την δωρεά της Δημοσιογραφικής Βιβλιοθήκης ως την κορωνίδα σειράς δράσεων που συντείνουν στον στόχο της «διατήρησης της ιστορικής μας μνήμης. Ως ιστορικός θεωρώ εξαιρετικά σημαντική την καλλιέργεια της αρχειακής μας συνείδησης και τη διάσωση των πηγών μέσα από τις οποίες η ιστορία μας μελετάται, ερμηνεύεται και επανεκτιμάται».

Από την πλευρά της η Πρόεδρος του ΑΠΕ-ΜΠΕ Άρια Αγάτσα μίλησε για την δημοσιογραφική βιβλιοθήκη που περιέρχεται στην ΓΓΕΕ ως «κομμάτι από τη μνήμη του ελληνικού πολιτικού δημόσιου λόγου. Ίχνη ανθρώπων που πίστεψαν ότι η δημοσιογραφία δεν είναι η τέχνη του πρόσκαιρου λόγου αλλά η ευθύνη του διαρκούς». Για να συμπληρώσει με την παρατήρηση ότι «τα Μέσα αλλάζουν, οι τεχνολογίες αλλάζουν, οι πλατφόρμες αλλάζουν πλην η ευθύνη παραμένει η ίδια […] Με καίρια στοιχεία την κατανόηση των πηγών και την διασταύρωση/fact checking», στοιχεία που εξέφρασε ακριβώς η δωριζόμενη Δημοσιογραφική Βιβλιοθήκη.

Ο Γενικός Γραμματέας Επικοινωνίας και Ενημέρωσης Δημήτρης Κιρμικίρογλου ανέδειξε το πώς «δεν υπάρχει ελευθερία του Τύπου χωρίς μνήμη του Τύπου». Παρατήρησε ότι επί ενενήντα χρόνια η Βιομηχανική Επιθεώρηση (ο βασικός κορμός της δωρεάς) κατέγραψε την πορεία της ελληνικής οικονομίας, από τον Μεσοπόλεμο έως το «ελληνικό οικονομικό θαύμα» και ανέφερε ότι «ένας λαός που ξέρει από πού ήρθε η ευημερία του μπορεί να συζητήσει ώριμα για το πού πηγαίνει». Απευθυνόμενος στη δωρήτρια, σημείωσε ότι «η βιβλιοθήκη δεν φεύγει από μια οικογένεια, περνά από τη μία οικογένεια στην άλλη», από την οικογένεια Βοβολίνη στην «οικογένεια των δημοσιογράφων».

Την κεντρική ομιλία με τίτλο «Διαδρομές μιας δημοσιογραφικής βιβλιοθήκης του 20ού αιώνα» απηύθυνε ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννης Στουρνάρας. Στην συνέχεια τα βασικά τμήματα της τοποθέτησής του:

«Η δημοσιογραφική δραστηριότητα των αδελφών Βοβολίνη έχει τουλάχιστον δύο, πολύ ενδιαφέρουσες, διαστάσεις. Πρώτον την χρονική έκταση, από το 1934, οπότε ξεκινά η έκδοση της  Βιομηχανικής Επιθεώρησης, μέχρι και το 1990,  με παράπλευρη την διαδρομή του Μεγάλου Ελληνικού Βιογραφικού Λεξικού. Δεύτερον, το συγκεκριμένο αντικείμενο, που υπήρξε σε όλη αυτή την διάρκεια η επικέντρωση στην επιχειρηματικότητα με αιχμή την βιομηχανία, μια θεματική την οποία ο δημόσιος βίος στην Ελλάδα συχνά αντιμετώπισε με διστακτικό τρόπο. Σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, στην Ελλάδα ο επιχειρηματίας, “ο βιομήχανος”, δεν απετέλεσε ιδιαίτερο πρότυπο – ίσα-ίσα που ενίοτε αξιοποιήθηκε και ως αρνητικό στερεότυπο.

Η εκδοτική διαδρομή των αδελφών Βοβολίνη ξεκινά στην ύστερη φάση του Μεσοπολέμου, και ενώ η βιομηχανία είχε μόλις αρχίσει να κάνει αισθητή την παρουσία της στο μείγμα δραστηριοτήτων της ελληνικής οικονομίας. Μιας οικονομίας σε μετάβαση από ένα κατά βάσιν αγροτικό πρότυπο με εμπορικές απολήξεις, σε ένα πιο σύγχρονο “παραγωγικό μοντέλο”, επηρεασμένο δίχως άλλο από την υποχρεωτική στροφή στην αυτάρκεια, την οποία είχε επιβάλει η κατάρρευση του διεθνούς εμπορίου στον απόηχο της κρίσης του 1929. Η διαδρομή συνεχίστηκε μέχρι την επανεκκίνηση της οικονομίας, μετά την βαρύτατη δοκιμασία του Πολέμου, της Κατοχής και του Εμφυλίου, όταν η βιομηχανία αναδείχθηκε σταδιακά σε βασικό άξονα της οικονομικής δραστηριότητας και ατμομηχανή της μεταπολεμικής ανάπτυξης.

Σε όλη τη διάρκεια αυτής της διαδρομής, το περιοδικό Βιομηχανική Επιθεώρηση διαμόρφωσε και διατήρησε μια στάση επιθετικής συνηγορίας για την επιχειρηματική δραστηριότητα. Μπορεί η συνηγορία αυτή να εκφράσθηκε συνειδητά με αρθρογραφική ένταση, κι ακόμη περισσότερο με αιχμηρά εκδοτικά σχόλια, διατήρησε ωστόσο εξαρχής μία βασική αρχή: τη συστηματική τεκμηρίωση των απόψεών της μέσω της συλλογής και ανάδειξης στοιχείων και πηγών. Σε μία εποχή που η τεκμηρίωση βασιζόταν σχεδόν αποκλειστικά στα έντυπα μέσα, ο όγκος και το εύρος της βιβλιοθήκης Βοβολίνη αποτελεί έμμεση απόδειξη της εφαρμογής αυτής της αρχής σε όλη τη διάρκεια της εκδοτικής προσπάθειας, την οποία καλείτο να υποστηρίξει. Από τις σελίδες του περιοδικού παρελαύνει συχνά σωρεία τεχνικών εκθέσεων και αναλύσεων για καίρια ζητήματα της εποχής, όπως το ενεργειακό, ο εξηλεκτρισμός, οι εξελίξεις στον μηχανολογικό εξοπλισμό και η παρακολούθηση των κάθε λογής τεχνικών έργων.

Παράλληλα, η συντακτική ομάδα του περιοδικού φρόντισε εξαρχής να φιλοξενήσει στις σελίδες του ποικίλες και ενίοτε αποκλίνουσες απόψεις διαφόρων συντελεστών της οικονομίας. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα συναντάμε ήδη στα πρώτα τεύχη του περιοδικού, όπου φιλοξενείται άρθρο του τότε υπουργού Εθνικής Οικονομίας, Γεωργίου Πεσμαζόγλου, ο οποίος – παρότι συγχαίρει για την εκδοτική πρωτοβουλία – υπενθυμίζει ότι η Ελλάδα είναι μία πρωτίστως αγροτική οικονομία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται και για τον προσανατολισμό της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής – σχόλιο που προκάλεσε φυσικά την έντονη αντίδραση άλλων αρθρογράφων και σχολιαστών, ιδίως των προσκείμενων στον εκκολαπτόμενο βιομηχανικό τομέα.

Στο σημείο αυτό, θα ήθελα να επισημάνω την ευρύτητα – όχι μόνο θεματική, αλλά και πολιτική, και ιδεολογική – την οποία μαρτυρά το περιεχόμενο της δωριζόμενης βιβλιοθήκης των αδελφών Βοβολίνη. Το περιεχόμενό της φανερώνει την έκταση και την ποικιλία των προσεγγίσεων που οι αδελφοί Βοβολίνη ήθελαν να έχουν στην διάθεσή τους, τόσο οι ίδιοι, όσο και η ευρύτερη συντακτική τους ομάδα. Η βιβλιοθήκη τους καλύπτει μια μεγάλη περιοχή του δημοσίου βίου. Συνειδητά μεγάλη, θα προσέθετα. Διατρέχοντας τον κατάλογο των βιβλίων τους, συναντάμε θέματα πολιτικής και διακυβέρνησης, από τις αρχές του 20ού αιώνα και μέχρι την Μεταπολίτευση. […]

Μια ξεχωριστή ενότητα αποτελούν οι πολιτικές προσωπικότητες της εποχής, από τον Ελευθέριο Βενιζέλο και τον Ιωάννη Μεταξά μέχρι τον Νίκο Ζαχαριάδη, καθώς και εκτεταμένες αναφορές στην ελληνική ιστορία, με έμφαση στα ταραγμένα χρόνια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και τη μεταπολεμική περίοδο. Από δίπλα, ποικίλα έργα διεθνούς ιστορίας, που συναρθρώνονται με έργα για τις διεθνείς σχέσεις, την γεωπολιτική, αλλά και τις εξωτερικές σχέσεις της Ελλάδας, από τα Βαλκάνια και τη Σοβιετική Ένωση μέχρι τα συνεχώς παρόντα ελληνοτουρκικά θέματα και το Κυπριακό. Στη βιβλιοθήκη θα συναντήσει κανείς επίσης έργα κοινωνιολογικά, αναλυτικά/θεωρητικά αλλά και βιβλία για την παρουσία της νεολαίας στη δημόσια σφαίρα, την πολιτιστική κληρονομιά της χώρας, τη φιλοσοφία, τη θρησκεία, ακόμη και ολόκληρες ενότητες αφιερωμένες στην “τέχνη και ιδεολογία”, με εξειδίκευση σε θέματα όπως “Κομμουνισμός και τέχνη/Κομμουνισμός και πνευματική καλλιέργεια”. […]

Να επιστρέψω όμως στο περιοδικό Βιομηχανική Επιθεώρηση. Πέρα από το ρεπορτάζ, την ανάλυση και τη σχολιογραφική κάλυψη των γεγονότων, η Βιομηχανική Επιθεώρηση επένδυε – και αυτό είναι φανερό σε κάθε τεύχος – στην ανάδειξη των τεκμηρίων στα οποία στηρίζει κάθε φορά την προσέγγισή της. Παράλληλα με αυτήν την επιλογή, στα μεταπολεμικά χρόνια προχώρησε σε μια περισσότερο προσωποκεντρική ανάγνωση των πραγμάτων. Αυτό φάνηκε από τα πρώτα μεταπολεμικά τεύχη του περιοδικού, για να βρει την πιο ατόφια έκφρασή του στην άλλη σημαντική εκδοτική πρωτοβουλία, το Μεγάλο Ελληνικό Βιογραφικό Λεξικό. Πρόκειται για μία πλουσιότατη συλλογή στοιχείων για προσωπικότητες της οικονομικής, πολιτικής και κοινωνικής ζωής – ιδίως από την περίοδο που προηγήθηκε και θεμελίωσε το ελληνικό οικονομικό περιβάλλον. Έχει ενδιαφέρον να παρατηρήσει κανείς πώς αυτή, η πιο προσωποκεντρική προσέγγιση της επιχειρηματικής ζωής, που ως δημοσιογραφική πρακτική αναπτυσσόταν ήδη στον αγγλοσαξονικό χώρο εκείνη την εποχή, βρήκε ένα πρώιμο φυτώριο στον Ελληνικό Τύπο μέσω των αδελφών Βοβολίνη.

Πάντως και τα δυο εκδοτικά εγχειρήματα, περνώντας “από σαράντα κύματα”, στηρίχθηκαν συνειδητά στη συστηματική συγκέντρωση, διατήρηση, αποδελτίωση και αξιοποίηση τεκμηριωτικού υλικού. Αυτό ακριβώς το υλικό, που αποτελείται, μεταξύ άλλων, από βιβλία, περιοδικά, έντυπα, σημειώσεις κλπ., αποτελεί την βάση της δωρεάς που γίνεται στην Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας και Ενημέρωσης.

Η διαδρομή της Βιομηχανικής Επιθεώρησης, από το τέλος του Μεσοπολέμου μέχρι τα χρόνια της Ανασυγκρότησης, γνώρισε όλες τις εντάσεις και όλα τα τραύματα αυτής της ταραγμένης εποχής. Κατόρθωσε, ωστόσο, να συνεχίσει την κυκλοφορία της χωρίς διακοπή. Στα χρόνια της επανεκκίνησης της ελληνικής οικονομίας και της οικοδόμησης εκείνου που αναγνωρίσθηκε ως το “οικονομικό θαύμα” των δεκαετιών του 1950 και 1960, ο ρόλος της βιομηχανίας – όπως την παρακολουθούσε η Βιομηχανική Επιθεώρηση – υπήρξε κυρίαρχος. Ωστόσο, το περιοδικό δεν εγκατέλειψε ποτέ την κριτική και, αρκετές φορές, μαχητική στάση του. Αυτή διατηρήθηκε και στην συνέχεια, όταν η ελληνική οικονομία πέρασε τα διαδοχικά κύματα των κρίσεων της δεκαετίας του ’70, και των κρίσιμων επιλογών οικονομικής πολιτικής της δεκαετίας του ’80. Απέναντι στην ευρωπαϊκή προοπτική της ελληνικής οικονομίας, η Βιομηχανική Επιθεώρηση τηρεί προσεκτική στάση: αποδέχεται μεν την αναγκαιότητα και τη χρησιμότητα του ανοίγματος της οικονομίας μέσα από την σύνδεση και αργότερα την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, αλλά προειδοποιεί για τα σημεία όπου είτε προκύπτουν, είτε επιτείνονται αδυναμίες και προβλήματα.

Βέβαια, από την δεκαετία του ’80 η εκδοτική προσπάθεια της Βιομηχανικής Επιθεώρησης επιβραδύνεται. Μεταξύ 1983 και 1990, η μηνιαία έκδοση γίνεται διμηνιαία. Ταυτόχρονα, ο εμπνευστής και οδηγός του εγχειρήματος, Σπύρος Βοβολίνης, ετοιμάζεται να φύγει από το προσκήνιο. Εντούτοις, η βιβλιοθήκη του εξακολουθεί να εμπλουτίζεται, προσφέροντας έδαφος για δημοσιογραφική αξιοποίηση.

Μία πρόσθετη, καταληκτική θα έλεγα, παρατήρηση: Ξαναβλέποντας τη διαδρομή των αδελφών Βοβολίνη μέσα από έντονες και πολυκύμαντες περιόδους της ελληνικής ιστορίας, αλλά και της οικονομίας, δεν μπορεί παρά να αναγνωρίσει κανείς τη σημασία της συνέχειας. Της επίμονης και της αδιάκοπης καταγραφής, μελέτης και παρουσίασης των πραγμάτων και της αναζήτησης ερμηνειών – έστω και αν ορισμένες από αυτές χρειαστεί αργότερα να αναθεωρηθούν. Τα δύο αυτά αδέλφια, ο Κωσταντίνος και ο Σπύρος Βοβολίνης, πορεύονται μαζί επί πολλά χρόνια, χαράζοντας παράλληλες και συμπληρωματικές διαδρομές, διατηρώντας εντούτοις πάντα την ιδιαιτερότητά τους. Ο βαρύς βηματισμός της ιστορίας δεν διέρρηξε την προσπάθεια τους.

Τέλος, θα μου επιτρέψετε και μία πιο προσωπική αναφορά, στον άνθρωπο που φρόντισε, ήδη από τη δεκαετία του 1990 για τη διάσωση και αναζωογόνηση της εκδοτικής πρωτοβουλίας των αδελφών Βοβολίνη –– την Αλεξάνδρα Βοβολίνη, η οποία παρέμεινε στη διεύθυνση του περιοδικού Οικονομική Επιθεώρηση (όπως ονομάζεται από το 2004) έως το 2023. Κι όμως, η Αλεξάνδρα δεν διέσωσε και αναζωογόνησε μόνο το εκδοτικό εγχείρημα μίας προηγούμενης γενιάς. Διέσωσε και αναζωογόνησε τις μνήμες, τα τεκμήρια και τη βιβλιοθήκη αυτής της γενιάς. Με τη σημερινή δωρεά της – όπως και με τις προηγούμενες δωρεές στη Γεννάδειο και το Ιστορικό Αρχείο της Τράπεζας της Ελλάδος – έρχεται πλέον να εξασφαλίσει το μέλλον αυτής της παρακαταθήκης, και να την καταστήσει προσβάσιμη στο ευρύ κοινό. Όσοι την ξέρουμε, βέβαια, γνωρίζουμε ότι εκτός από τις εκδόσεις, τα τεκμήρια και τα βιβλία, κληρονόμησε επίσης τη φιλομάθεια και μια πηγαία περιέργεια για τον κόσμο, τόσο για το σήμερα όσο και για το χθες, το οποίο εξακολουθεί να μελετά και να συγκεντρώνει υλικό και πληροφορίες. Αυτά δεν θα χρειαστεί να τα δωρίσει ποτέ!»

Η εκδήλωση έκλεισε με συζήτηση τριών παρατηρητών του εκδοτικού φαινομένου της Βιομηχανικής Επιθεώρησης και του Μεγάλου Ελληνικού Βιομηχανικού Λεξικού, Γεωργία Μ. Πανσεληνά, ιστορικό/συγγραφέα, διευθύντρια του Αρχείου Βοβολίνη, Ευάνθη Χατζηβασιλείου καθηγητή Ιστορίας του Μεταπολεμικού Κόσμου, στο τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του ΕΚΠΑ και Γεώργιο Τσάτσο, πρώην Πρόεδρο της ΑΓΕΤ Ηρακλής και πρώην μέλος του ΔΣ του ΣΕΒ.

ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 26/7/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Μια πολύτιμη δημοσιογραφική βιβλιοθήκη του 20ου αιώνα βρίσκει στέγη appeared first on Odusseia.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Spitogatos Insights για το δεύτερο τρίμηνο του 2026, οι πιέσεις στην αγορά ενοικίων έχουν πλέον γενικευτεί, καθώς η αυξημένη ζήτηση και η περιορισμένη προσφορά επηρεάζουν ολοένα και περισσότερες φοιτητουπόλεις.

Οι υψηλότερες μέσες ζητούμενες τιμές (ΜΖΤ) ενοικίασης φοιτητικών κατοικιών εξακολουθούν να καταγράφονται σε περιοχές με έντονη τουριστική δραστηριότητα, όπου η φοιτητική ζήτηση συνυπάρχει με τη ζήτηση για βραχυχρόνιες και μόνιμες μισθώσεις.

Στην κορυφή της σχετικής λίστας βρίσκεται η Κέρκυρα με μέση ζητούμενη τιμή 13,4 ευρώ/τ.μ., ακολουθούν η Ρόδος με 13,3 ευρώ/τ.μ., το Ρέθυμνο με 13,2 ευρώ/τ.μ., τα Χανιά με 12,9 ευρώ/τ.μ. και το Ηράκλειο με 12 ευρώ/τ.μ.

Στον αντίποδα, οι χαμηλότερες τιμές καταγράφονται στη Λαμία με 6,8 ευρώ/τ.μ., ενώ στις πιο οικονομικές φοιτητουπόλεις συγκαταλέγονται το Αγρίνιο και η Δράμα με 7,2 ευρώ/τ.μ., καθώς και οι Σέρρες και η Σάμος με 7,3 ευρώ/τ.μ.

Ωστόσο, ακόμη και στις οικονομικότερες αγορές καταγράφονται σημαντικές αυξήσεις. Η Ρόδος σημειώνει τη μεγαλύτερη ετήσια άνοδο, με 16,6%, ενώ ακολουθούν η Δράμα (+15,2%), η Χίος (+13,1%), η Καστοριά (+12,3%) και το Ηράκλειο (+12%).

Αντίθετα, μειώσεις στις μέσες ζητούμενες τιμές ενοικίασης καταγράφονται στη Σπάρτη (-8,6%), στο Αγρίνιο (-2,2%) και στα Τρίκαλα (-0,6%), ενώ σε Βόλο, Πάτρα, Ρίο και Κατερίνη οι τιμές παρέμειναν αμετάβλητες σε σχέση με το αντίστοιχο περσινό διάστημα.

Τα στοιχεία αποτυπώνουν μια αγορά που εξακολουθεί να κινείται ανοδικά, με το κόστος στέγασης να αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τους φοιτητές και τις οικογένειές τους ενόψει της νέας ακαδημαϊκής χρονιάς.

ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 25/7/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Οι τιμές ενοικίασης φοιτητικών κατοικιών συνεχίζουν την ανοδική τους πορεία – Ακριβότερη η Κέρκυρα, έκρηξη τιμών σε Ρόδο και Δράμα appeared first on Odusseia.

Με τα κρυστάλλινα τιρκουάζ νερά, τα γραφικά πέτρινα χωριά και τους εμβληματικούς μπλε τρούλους, δεν είναι τυχαίο ότι τα ελληνικά νησιά συγκαταλέγονται ανάμεσα στα πιο φωτογραφημένα μέρη του κόσμου. Από τη λαμπερή Μύκονο μέχρι τη μαγευτική Κρήτη και την αριστοκρατική Κέρκυρα, κάθε νησί αποκαλύπτει ένα μοναδικό σκηνικό γεμάτο αυθεντικές εικόνες. Είναι σχεδόν αδύνατο να ταξιδέψει κανείς στα ελληνικά νησιά χωρίς να θελήσει να κρατήσει για πάντα μια ανάμνηση, αποτυπώνοντας με τη φωτογραφική μηχανή ή το κινητό του τα τοπία που μοιάζουν βγαλμένα από καρτ ποστάλ, με φόντο το γαλάζιο του Αιγαίου και του Ιονίου.

Το Conde Nast Traveller δημοσίευσε στοιχεία της εφαρμογής Popsa, από τα οποία προκύπτουν τα πιο φωτογραφημένα ελληνικά νησιά από ταξιδιώτες. Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, αυτή τη στιγμή το hashtag «Greek islands» έχει συγκεντρώσει 4,5 εκατομμύρια αναρτήσεις στο Instagram, ενώ και τα μεγαλύτερα νησιά των Κυκλάδων έχουν εκατομμύρια δικές τους δημοσιεύσεις. Δείτε παρακάτω τα τοπ 10 ελληνικά νησιά για κάθε λάτρη της φωτογραφίας.

Κρήτη

Στην πρώτη θέση της λίστας βρίσκεται η Κρήτη, το μεγαλύτερο και νοτιότερο νησί της Ελλάδας. Πρόκειται για έναν από τους πιο αγαπημένους καλοκαιρινούς προορισμούς της Μεσογείου, καθώς συνδυάζει μοναδικά την αυθεντική φιλοξενία, την πλούσια ιστορία, τα εντυπωσιακά φυσικά τοπία και τις αμέτρητες επιλογές για χαλάρωση και περιπέτεια. Από τα επιβλητικά φαράγγια και τις εξωτικές παραλίες με τα γαλαζοπράσινα νερά μέχρι τα γραφικά παραδοσιακά χωριά και τις ζωντανές πόλεις, κάθε γωνιά του νησιού συνθέτει ένα μαγευτικό σκηνικό που προσκαλεί τον επισκέπτη να το εξερευνήσει.

Σαντορίνη

Santorini

Σαντορίνη / Πηγή: Shutterstock

Η διαχρονικά δημοφιλής Σαντορίνη δεν θα μπορούσε να λείπει από αυτή τη λίστα. Τα κατάλευκα σπίτια που μοιάζουν να αιωρούνται πάνω στα απόκρημνα βράχια της καλντέρας, οι χαρακτηριστικοί γαλάζιοι τρούλοι των εκκλησιών και το θρυλικό ηλιοβασίλεμα συνθέτουν ένα σκηνικό μοναδικής αισθητικής και ρομαντισμού, που μένει αξέχαστο σε κάθε ταξιδιώτη.

Ρόδος

Η Ρόδος μοιάζει βγαλμένη από παραμύθι, με την πανέμορφη μεσαιωνική της πόλη να μεταφέρει τον επισκέπτη σε μια άλλη εποχή, γεμάτη κάστρα, λιθόστρωτα σοκάκια και ιστορίες αιώνων. Το νησί των ιπποτών συνδυάζει αρμονικά τις ατελείωτες χρυσαφένιες παραλίες και τα σπουδαία ιστορικά μνημεία, προσφέροντας μοναδικές εικόνες που μένουν για πάντα χαραγμένες στη μνήμη κάθε ταξιδιώτη.

Κέρκυρα

Γνωστή ως το «σμαραγδένιο νησί» χάρη στα καταπράσινα τοπία της και τα εκατομμύρια ελαιόδεντρα που καλύπτουν τη γη της, η Κέρκυρα αποτελεί όνειρο για κάθε φωτογράφο. Η αριστοκρατική Παλιά Πόλη, με τη βενετσιάνικη αρχιτεκτονική, τα γραφικά καντούνια, τις κομψές πλατείες και τα μικρά παραδοσιακά καταστήματα, αποπνέει μια ατμόσφαιρα που θυμίζει άλλη εποχή. Κάθε γωνιά της αποτελεί ένα ξεχωριστό φωτογραφικό σκηνικό, συνδυάζοντας την ιστορία, τον πολιτισμό και τη ρομαντική αύρα που κάνουν την Κέρκυρα έναν από τους πιο γοητευτικούς προορισμούς της Ελλάδας.

Μύκονος

Η Μύκονος αποτελεί εδώ και δεκαετίες το πιο κοσμοπολίτικο νησί της Ελλάδας, προσελκύοντας επισκέπτες από κάθε γωνιά του κόσμου με την πολυτελή ατμόσφαιρα, τα διάσημα beach clubs και την έντονη νυχτερινή ζωή της. Η κατάλευκη Χώρα της, με τα ασβεστωμένα σοκάκια, τα πολύχρωμα παράθυρα και τις ανθισμένες βουκαμβίλιες, μοιάζει με έργο τέχνης, προσκαλώντας τον επισκέπτη να χαθεί στα στενά της και να βγάλει αμέτρητες φωτογραφίες. Πίσω όμως από τη λαμπερή της εικόνα, η Μύκονος αποκαλύπτει και μια πιο ήρεμη, αυθεντική πλευρά, με παραδοσιακούς οικισμούς, απομονωμένες παραλίες και γωνιές που αποπνέουν κυκλαδίτικη γοητεία.

Κως

Συνδυάζοντας χρυσαφένιες παραλίες με σημαντική ιστορία, η Κως προσφέρει μια πιο ήρεμη και χαλαρωτική ατμόσφαιρα σε σχέση με άλλα ελληνικά νησιά. Η γενέτειρα του Ιπποκράτη, του πατέρα της σύγχρονης ιατρικής, ξεχωρίζει για την εντυπωσιακή ποικιλομορφία των τοπίων της, με τις καταπράσινες εκτάσεις και τα γραφικά ορεινά χωριά να εναλλάσσονται αρμονικά. Παράλληλα, η παρουσία αρχαιολογικών χώρων και ιστορικών μνημείων, σε συνδυασμό με το φυσικό τοπίο, χαρίζει στο νησί έναν ξεχωριστό χαρακτήρα.

Ζάκυνθος

Η παραλία Ναυάγιο της Ζακύνθου αποτελεί ένα από τα πιο εμβληματικά και πολυφωτογραφημένα τοπία της Ελλάδας, προσελκύοντας επισκέπτες από κάθε γωνιά του κόσμου. Το διάσημο σκουριασμένο ναυάγιο, που αναπαύεται πάνω στη χρυσή αμμουδιά και περιβάλλεται από τα επιβλητικά λευκά βράχια και τα τιρκουάζ νερά του Ιονίου, συνθέτει μια εικόνα μοναδικής ομορφιάς. Πέρα όμως από το Ναυάγιο, η Ζάκυνθος κρύβει αμέτρητες φυσικές ομορφιές, εξωτικές παραλίες, εντυπωσιακές θαλάσσιες σπηλιές και γραφικά χωριά στην ενδοχώρα που αποκαλύπτουν την αυθεντική γοητεία του νησιού.

Κεφαλονιά

H Κεφαλονιά ξεχωρίζει για τα μοναδικά φυσικά τοπία και την ακατέργαστη ομορφιά της. Τα εντυπωσιακά σπήλαια και οι υπόγειες λίμνες του νησιού προσφέρουν μοναδικές εμπειρίες εξερεύνησης, ενώ οι ειδυλλιακές ακτές συνθέτουν εικόνες που μοιάζουν βγαλμένες από καρτ ποστάλ. Την ίδια στιγμή, τα πολύχρωμα χωριά με την παραδοσιακή επτανησιακή αρχιτεκτονική χαρίζουν στην Κεφαλονιά μια αυθεντική γοητεία που συναρπάζει τους επισκέπτες.

Πάρος

Η Πάρος αποτελεί έναν από τους πιο αγαπημένους και διαχρονικούς προορισμούς των Κυκλάδων, προσελκύοντας κάθε χρόνο τόσο ταξιδιώτες από όλο τον κόσμο όσο και Έλληνες που την επιλέγουν για τις καλοκαιρινές τους αποδράσεις. Πέρα από τις πανέμορφες παραλίες, τα γραφικά σοκάκια και τη ζωντανή νησιωτική ατμόσφαιρα, το νησί κρύβει πολλές εκπλήξεις που αξίζει να ανακαλύψει κανείς. Από τα ιστορικά μαρμάρινα λατομεία της και τα παραδοσιακά χωριά μέχρι τις πιο ήσυχες, απομονωμένες παραλίες με τα κρυστάλλινα νερά, η Πάρος συνδυάζει αρμονικά την αυθεντική κυκλαδίτικη γοητεία με τη σύγχρονη ταξιδιωτική εμπειρία.

Νάξος

Από τις εντυπωσιακές παραλίες και τα γραφικά χωριά μέχρι την πλούσια γαστρονομική παράδοση και τα ιστορικά μνημεία, η Νάξος, το μεγαλύτερο νησί των Κυκλάδων, συνδυάζει μοναδικά τη φυσική ομορφιά, τον πολιτισμό και τη φιλοξενία. Δεν είναι τυχαίο πως ταξιδιώτες από όλο τον κόσμο γοητεύονται από τα ξεχωριστά τοπία του και σπεύδουν να αποτυπώσουν με την κάμερά τους τις εικόνες ενός νησιού που μοιάζει να κρύβει μια νέα ανακάλυψη σε κάθε γωνιά του.

Travelgo

 ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 21/7/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post H Κεφαλλονιά στα 10 πιο φωτογραφημένα ελληνικά νησιά appeared first on Odusseia.

Δεν είναι μόνο οι υγειονομικοί υπάλληλοι, οι εκπαιδευτικοί, οι δικαστικοί, οι γυναίκες και άνδρες των σωμάτων ασφάλειας, που αδυνατούν να βρουν σπίτι για να μείνουν.

Ακόμη και οι νεώτεροι συμπολίτες μας, που δεν έχουν την τύχη να έχουν ένα σπίτι, που  είχαν προβλέψει να φτιάξουν οι γονείς τους ( τότε ακόμα που υπήρχαν οι δυνατότητες ), δυσκολεύονται αφάνταστα να βρουν.. κι αν μάλιστα έχουν ή θέλουν να φτιάξουν οικογένεια..τότε θα πρέπει να έχουν να διαθέσουν 800 – 1000 Ε, τον μήνα για να στεγαστούν.

Κάποτε στην χώρα μας, μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού είχε ιδιόκτητο σπίτι .

Τώρα όμως, που ίσως δεν έχει αλλάξει το ποσοστό ιδιοκτησίας, έχει αλλάξει η χρήση των σπιτιών. Πολλά μάλιστα για οικονομικούς λόγους αλλά και λόγους παλαιότητας, παραμένουν κλειστά.

  Ειδικά με την ανάπτυξη του τουρισμού, και την διάθεση των σπιτιών για βραχυχρόνια μίσθωση, εμείς οι γηγενείς, μόνιμοι ή και δημόσιοι υπάλληλοι που τοποθετούνται στις Υπηρεσίες μας, που θέλουμε ή πρέπει να μείνουμε σε αυτές τις περιοχές ζούμε ένα δυσεπίλυτο πρόβλημα.

Σίγουρα η μειωμένη προσφορά σπιτιών για ολοχρονική μίσθωση και η έλλειψη λαϊκής και υπαλληλικής κατοικίας , φοιτητικών εστιών και διαμερισμάτων, δημιουργούν την τεράστια αυτή έλλειψη και εξ αυτού την μεγάλη άνοδο των ενοικίων .

Εδώ λοιπόν είναι η επιτακτική και άμεση ανάγκη ουσιαστικής παρέμβασης της πολιτείας .

Πρέπει να κατασκευαστούν κατοικίες και να δοθούν σε εργαζόμενους , με χαμηλότοκα δάνεια και οικονομικά κριτήρια , κάτι που έχει εφαρμοστεί στην χώρα μας στο παρελθόν . Επίσης να κατασκευαστούν κατοικίες για υπαλλήλους , που θα τοποθετούνται στο νησί . Φυσικά αυτά δεν μπορούν να γίνουν από τους τοπικούς , περιφερειακούς και δημοτικούς υπεύθυνους . ΟΜΩΣ χρέος τους είναι να τα ζητήσουν , να τα απαιτήσουν και να τα διεκδικήσουν  !!

Αυτό σημαίνει αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας , που τόσα χρόνια παραμένει άχρηστη και πολλές φορές οι χώροι αυτοί είναι προκλητικά επικίνδυνοι και εστίες πολλαπλών μολύνσεων .

Κλασσικό και βροντερό παράδειγμα είναι ο χώρος του παλιού Νοσοκομείου , ακριβώς πάνω από την Κεντρικά πλατεία , και τα επίσης κεντρικά , πάνω από το Ξενία και το Δημοτικό Κολυμβητήριο , παλιά ‘Υπαλληλικά’ ( φωτό ) .

Πρόκειται για εγκαταλελειμμένες ξύλινες κατοικίες ,  που έχουν ξεχαρβαλωθεί , χορταριάσει και    αποτελούν  εστίες κινδύνων , ακόμη και πυρκαγιάς ! Και τότε Αλλοίμονο !!

Μέσα σε όλα αυτά , παρήγορο είναι ότι το Ιόνιο Πανεπιστήμιο δρομολόγησε την αξιοποίηση τη μεγάλης έκτασης που διαθέτει στα Λυκιαρδοπουλάτα , για την κατασκευή διαμερισμάτων που θα διατεθούν σε εκπαιδευτικούς και φοιτητές . Ελπίζω να τρέξουν γρήγορα οι διαδικασίες , και να μην είναι ένα ακόμη ΘΑ…

Ας ενώσουμε λοιπόν τις φωνές μας και να ζητήσουμε από τους αρμόδιους , από την υπεύθυνη πολιτεία, να δοθεί λύση στο στεγαστικό πρόβλημα των Ελλήνων , ειδικά στις περιοχές σαν την Κεφαλονιά.

ΛΥΣΕΙΣ ΥΠΑΧΟΥΝ ! ΘΕΛΗΣΗ , ΑΠΟΦΑΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΠΟΊΗΣΗ ΧΡΕΙΆΖΕΤΑΙ !

Καλός και προσοδοφόρος ο τουρισμός , αλλά βρε αδελφέ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ ΚΙ ΕΜΕΙΣ !!!

ΡΩΣΣΕΤΟΣ ΛΟΥΖΗΣ / 20.7.26

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 21/7/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post ΡΩΣΣΕΤΟΣ ΛΟΥΖΗΣ: ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΜΑΣ και όχι μόνο! appeared first on Odusseia.

1. Την υπ’ αριθ.: 87/2023(ΑΔΑ:Ψ5ΗΧ46ΜΓΤΤ-1ΘΜ) απόφαση της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου Αργοστολίου έγκρισης της υπ’ αριθ.02/2023μελέτης (Φ.Δ.Σ.), κατάρτισης των όρων δημοπράτησης, έγκρισης των τευχών δημοπράτησης και συγκρότησης της επιτροπής διενέργειας του διαγωνισμού.

2.         Την υπ’ αριθ. πρωτ. Διακήρυξη: 8785/15-05-2023με Αριθ.: 297 και ΑΔΑΜ: 23PROC012676675 2023-05-15.

3.         Τα συμβατικά τεύχη της υπό εκπόνηση μελέτης και την Συγγραφή Υποχρεώσεων (άρθρο 3).

4.         Τα στοιχεία του φακέλου προσφοράς της ένωσης οικονομικών φορέων: «ΕΝΩΣΗ ΦΟΡΕΩΝ: ΤΟΠΟΔΟΜΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕΛΕΤΩΝ & ΓΕΩΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ με δ.τ. ΤΟΠΟΔΟΜΙΚΗ ΑΕ, ΚΟΚΚΙΝΟΣ – ΚΑΤΣΑΦΑΝΑΣ Ο.Ε. με δ.τ. ΤΟΠΟΔΟΜΗ, ΞΕΝΟΦΩΝ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Ε.Ε.».

5.         Την υπ’ αριθ.: 297182/10-07-2023 οικονομική προσφορά του αναδόχου που τον δεσμεύει για την υπογραφή της παρούσας σύμβασης.

6.         Την υπ’ αριθ. 253/2023 (ΑΔΑ: ΡΠΦΚ46ΜΓΤΤ-Ο0Ν) Απόφαση της Οικονομικής Επιτροπής με την οποία εγκρίθηκε το Πρακτικό 3της Επιτροπής διαγωνισμού και κατακυρώθηκε η σύμβαση στον μειοδότη με την επωνυμία «ΕΝΩΣΗ ΦΟΡΕΩΝ: ΤΟΠΟΔΟΜΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕΛΕΤΩΝ & ΓΕΩΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ με δ.τ. ΤΟΠΟΔΟΜΙΚΗ ΑΕ, ΚΟΚΚΙΝΟΣ – ΚΑΤΣΑΦΑΝΑΣ Ο.Ε. με δ.τ. ΤΟΠΟΔΟΜΗ, ΞΕΝΟΦΩΝ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Ε.Ε.», ο οποίος προσέφερε μέση τεκμαρτή έκπτωση επί του συνόλου της προεκτιμώμενης αμοιβής 10,80%.

7.         Η με αριθ. πρωτ.: 103159/23-11-2023 Απόφαση του Συντονιστή Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου – Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου για τον έλεγχο νομιμότητας της αριθ. 253/2023 (ΑΔΑ: ΡΠΦΚ46ΜΓΤΤ-Ο0Ν) απόφασης της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου Αργοστολίου.

8.         Την υπ’ αριθμ. πρωτ. 22703/08-12-2023 Σύμβαση εκπόνησης της εν’ θέματι μελέτης (ΑΔΑ: ΡΤΥΔ46ΜΓΤΤ-ΑΔ0)

9.         Την υπ’ αριθμ. 281/2023 (αριθμ. πρωτ.: 8336/09-5-2023) Απόφαση Δημάρχου που ορίσθηκε Διευθύνουσα Υπηρεσία για την σύνταξη της μελέτης του θέματος η Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου Αργοστολίου (δια των Τμημάτων της).

10.        Την Απόφαση 194/2024 Δ.Ε. (ΑΔΑ: 9ΩΛΒ46ΜΓΤΤ-ΖΥΖ), περί έγκρισης Α’ Σταδίου για την μελέτη: «ΠΡΑΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΗΣ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΛΑΣΣΗΣ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΥ».

11.        Την Απόφαση 193/2024 Δ.Ε. (ΑΔΑ: 6ΔΖ946ΜΓΤΤ-6ΞΗ), περί έγκρισης μελέτης Γεωλογικής καταλληλότητας για την «ΠΡΑΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΗΣ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΛΑΣΣΗΣ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΥ».

12.        Την με αριθμ. πρωτ. 19165/04-11-2025 υποβολή τεύχους Αξονοδιασταυρώσεων (Β.4) του Β’ Κεφαλαίου για την ΠΡΑΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΗΣ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΛΑΣΣΗΣ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΥ».

13.        Το έγγραφο με Α.Π. 13268/01-8-2025 έγγραφο της ΕΝΩΣΗΣ ΜΕΛΕΤΗΤΩΝ «ΤΟΠΟΔΟΜΙΚΗ Α.Ε. –ΤΟΠΟΔΟΜΗ ΟΕ.-ΞΕΝΟΦΩΝ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Ε.Ε.», περί «Πράξη Εφαρμογής της Πολεοδομικής Μελέτης Περιοχής Λάσσης Αργοστολίου» / Χορήγηση Στοιχείων

14.        Τις διατάξεις της παρ.5,6 του άρθρου 12 του ν.1337/1983, όπως τροποποιήθηκαν και αντικαταστάθηκαν και ισχύουν.

15.        Την με αριθμό 93027/7188/15-11-1994 Απόφαση Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ (ΦΕΚ 877/Τ-Β/25-11-1994)

16.        Το με Α.Π. ΥΠΕΝ/ΔΠΟΛΣ/54086/943/18-5-2026 έγγραφο του ΥΠΕΝ/Γενική Διεύθυνση Πολεοδομίας/Δνση Πολεοδομικού Σχεδιασμού/Τμήμα Β’.

17.        Το με αριθμ. πρωτ. 8492/26-5-2026 έγγραφο-πρόσκληση της διευθύνουσας υπηρεσίας της εν΄ θέματι μελέτης.

Δ Ι Δ Ε Τ Α Ι

                        Παράταση υποβολής δηλώσεων ιδιοκτησίας, μέχρι την 15/9/2026, για τους «κύριους» ή νομείς των ακινήτων της περιοχής της πολεοδομικής μελέτης: «ΠΡΑΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΗΣ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΛΑΣΣΗΣ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΥ» του Δήμου Αργοστολίου, οι οποίοι προσερχόμενοι στην Γραμματεία της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών πρέπει να υποβάλλουν:

                        Δήλωση ιδιοκτησίας σε ειδικό έντυπο, όπως προβλέπεται από το άρθρο 12-παρ.5,6 του ν.1337/1983 (ΦΕΚ 33Α’ ) όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 6-παρ.4 του ν.2242/14994 (ΦΕΚ 162Α’), τις εργάσιμες ημέρες και ώρες από 09.00 π.μ. έως 13.00.

Κατά τα λοιπά σύμφωνα με το αριθμ. πρωτ. 8492/26-5-2026 έγγραφο-πρόσκληση της διευθύνουσας υπηρεσίας της εν΄ θέματι μελέτης.

Τονίζεται ότι η υποβολή της δήλωσης ιδιοκτησίας (ιδιοκτήτη και τυχόν συνιδιοκτητών) είναι υποχρεωτική και πλήρως συμπληρωμένη. Η παράλειψη της υποβολής της συνεπάγεται όλες τις επιπτώσεις του άρθρου 12 παρ. 5 του ν.1337/1983 (ΦΕΚ 33Α’), όπως ισχύει. Η υποβολή ψευδούς δηλώσεως συνεπάγεται την επιβολή των κυρώσεων του ν.1599/86.

Ο ΑΝΑΠΛ. ΠΡΟΙΣΤΑΜΕΝΟΣ Δ.Τ.Υ.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΣΠΑΘΗΣ

Πολιτικός Μηχανικός Τ.Ε. με βαθμό Α’

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 21/7/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗΣ ΓΙΑ ΥΠΟΒΟΛΗ ΔΗΛΩΣΕΩΝ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ  ΤΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ: ΠΡΑΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΗΣ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΛΑΣΣΗΣ appeared first on Odusseia.

 Συγκεκριμένα, η υποβολή αιτήσεων γίνεται έως Παρασκευή 31η Ιουλίου 2026, υπό την προϋπόθεση ότι οι Παραγωγοί έχουν εγγραφεί στο Μητρώο Αγροτών και Αγροτικών Εκμεταλλεύσεων (Μ.Α.Α.Ε.) μέχρι τις 30 Ιουνίου 2026.

 Δικαιούχοι της οικονομικής ενίσχυσης, που αντιστοιχεί στο 15% της καθαρής αξίας των παραστατικών αγοράς λιπασμάτων, είναι φυσικά και νομικά πρόσωπα που δραστηριοποιούνται στην πρωτογενή γεωργική παραγωγή και πληρούν τις προϋποθέσεις της σχετικής Κοινής Υπουργικής Απόφασης.

 Η πρώτη καταβολή της οικονομικής ενίσχυσης προγραμματίζεται να πραγματοποιηθεί έως τις 10 Αυγούστου 2026.

 Το Υπουργείο έχει προβλέψει ακόμη δύο κύκλους υποβολής αιτήσεων και αντίστοιχων πληρωμών :

 Από 5 έως και 21 Αυγούστου 2026 για παραστατικά που εκδόθηκαν από 15 Μαρτίου έως 30 Ιουνίου 2026, εφόσον οι ενδιαφερόμενοι εγγράφηκαν στο Μ.Α.Α.Ε. από 1η έως 31η Ιουλίου 2026 με την πληρωμή αυτής της περιόδου να ολοκληρώνεται έως 31η Αυγούστου 2026 και για παραστατικά αγοράς λιπασμάτων που εκδόθηκαν από 1η Ιουλίου έως και 31η Αυγούστου 2026, οι αιτήσεις θα υποβληθούν από 7 έως και 17 Σεπτεμβρίου 2026, με προϋπόθεση οι ενδιαφερόμενοι να έχουν εγγραφεί στο Μ.Α.Α.Ε. έως τις 31η Αυγούστου 2026 με την πληρωμή αυτής της περιόδου να ολοκληρώνεται έως 25η Σεπτεμβρίου 2026.

 Από Ε.Α.Σ. (Αγροτική Ενωση) Κεφαλληνίας & Ιθάκης

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 20/7/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Παράταση αιτήσεων επιδότησης λιπασμάτων appeared first on Odusseia.

Η πρόσφατη κοινή πρωτοβουλία των τεσσάρων συστημικών τραπεζών της χώρας να προχωρήσουν σε μια σημαντική δωρεά ύψους 160 εκατομμυρίων ευρώ για την ενίσχυση και τον εκσυγχρονισμό των ελληνικών πανεπιστημίων αποτελεί, αναμφίβολα, μια θετική και καλοδεχούμενη κίνηση. Κάθε επένδυση στην παιδεία και τη νέα γενιά είναι επένδυση στο μέλλον της χώρας.

Ωστόσο, μια ολοκληρωμένη οικονομική και κοινωνική ανάλυση επιβάλλει να κοιτάξουμε πέρα από την επιφάνεια της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης και να εξετάσουμε την προέλευση αυτών των κεφαλαίων. Η γενναιοδωρία κρίνεται πάντα σε συνάρτηση με τις δυνατότητες του δωρητή, αλλά και με τον τρόπο με τον οποίο αντλούνται τα πλεονάσματά του από το κοινωνικό σύνολο.

Οι ελληνικές τράπεζες καταγράφουν τα τελευταία χρόνια ιστορικά ρεκόρ κερδοφορίας, με τα ετήσια καθαρά κέρδη τους να αποτιμώνται σε δισεκατομμύρια ευρώ. Η εντυπωσιακή αυτή κερδοφορία, όμως, δεν είναι προϊόν μιας γενικευμένης ανάπτυξης της παραγωγικής βάσης, αλλά σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα συγκεκριμένων δομικών στρεβλώσεων της εγχώριας τραπεζικής αγοράς, οι οποίες επιβαρύνουν δυσανάλογα τον Έλληνα πολίτη, τον επαγγελματία και τη μικρομεσαία επιχείρηση αναγκάζοντας ακόμα και τον Πρωθυπουργό να επεμβαίνει και να μειώνει η να καταργεί προμήθειες :

•           Η «Ψαλίδα» των Επιτοκίων (Spread): Η Ελλάδα παραμένει πρωταθλήτρια στην Ευρώπη όσον αφορά την απόκλιση μεταξύ επιτοκίων δανεισμού και επιτοκίων καταθέσεων. Ενώ οι τόκοι για τη λήψη δανείων (στεγαστικών, επιχειρηματικών, καταναλωτικών) διατηρούνται σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα, οι αποδόσεις των απλών καταθέσεων των πολιτών παραμένουν σχεδόν μηδενικές.

•           Υπερβολικές Προμήθειες Συναλλαγών: Οι ελληνικές επιχειρήσεις και οι καταναλωτές έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με ένα από τα πιο ακριβά συστήματα προμηθειών στην Ευρωζώνη. Από τις χρεώσεις για απλές μεταφορές εμβασμάτων και τη χρήση POS, μέχρι τα έξοδα τήρησης λογαριασμών και τις πάσης φύσεως διοικητικές επιβαρύνσεις, οι προμήθειες αποτελούν μια σταθερή και δυσβάσταχτη αφαίμαξη ρευστότητας από την αγορά.

•           Περιορισμένη Χρηματοδότηση (Κριτήρια Επιλεξιμότητας): Παρά την υψηλή κερδοφορία και τη ρευστότητα, η πρόσβαση στον δανεισμό για τη συντριπτική πλειονότητα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων παραμένει εξαιρετικά δύσκολη έως αδύνατη, αποκλείοντας το πιο ζωντανό κομμάτι της ελληνικής οικονομίας από τα αναπτυξιακά εργαλεία.

Υπό αυτό το πρίσμα, η δωρεά των 160 εκατομμυρίων ευρώ, αν και ορθή ως πράξη και αξιέπαινη, αποτελεί ένα ελάχιστο κλάσμα των υπερκερδών που έχουν σωρευτεί στις τράπεζες, προερχόμενα απευθείας από τις θυσίες και την επιβάρυνση της ελληνικής κοινωνίας και των επιχειρήσεων των νησιωτικών και ηπειρωτικών περιοχών της χώρας.

Η πραγματική κοινωνική ευθύνη του τραπεζικού συστήματος δεν εξαντλείται σε εφάπαξ χορηγίες, όσο μεγάλες κι αν φαίνονται. Η αληθινή προσφορά στην πατρίδα και την οικονομία θα αποδειχθεί στην πράξη όταν οι τράπεζες αποφασίσουν:

1.         Να μειώσουν το κόστος δανεισμού και να αυξήσουν τις αποδόσεις των αποταμιεύσεων, εκλογικεύοντας το spread.

2.         Να καταργήσουν τις καταχρηστικές και υπερβολικές προμήθειες στις καθημερινές συναλλαγές.

3.         Να στηρίξουν ουσιαστικά τη μικρή και μεσαία επιχειρηματικότητα, που αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας.

Η κοινωνική αλληλεγγύη είναι ευπρόσδεκτη, αλλά η οικονομική δικαιοσύνη και η υγιής λειτουργία της αγοράς είναι αυτές που δημιουργούν μόνιμη ευημερία.

Με εκτίμηση,

Ανδρέας Παντελιός

Α’ Αντιπρόεδρος Επιμελητηρίου Κεφαλλονιάς και Ιθάκης

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 20/7/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Παρέμβαση Ανδρέα Παντελιού για τις Συστημικές τράπεζες: Όταν η εταιρική χορηγία δεν αρκεί appeared first on Odusseia.