Οι συμπατριώτες κάτοχοι Δικαιωμάτων μπορούν να μεταβιβάζουν τα Δικαιώματά τους εν όλω ή εν μέρει. Τα Δικαιώματα μεταβιβάζονται σε αποδέκτη παραγωγό, ο οποίος κρίνεται ενεργός γεωργός για το 2026 και είναι μόνιμα και νόμιμα εγκατεστημένος στην επικράτεια, εκτός των περιπτώσεων κληρονομιάς.

     Υποστηρίζονται οι παρακάτω διαφορετικές κατηγορίες Μεταβίβασης :

1. Οριστική Μεταβίβαση Δικαιωμάτων με γη.

2. Οριστική Μεταβίβαση Δικαιωμάτων χωρίς γη.

3. Οριστική Μεταβίβαση Δικαιωμάτων λόγω κληρονομιάς.

4. Μίσθωση Δικαιωμάτων με μίσθωση γης.

5. Αλλαγή προσωπικών στοιχείων.

6. Λύση μίσθωσης Δικαιωμάτων με/χωρίς γη.

7. Μίσθωση Δικαιωμάτων χωρίς γη.

8. Μεταβίβαση Δικαιωμάτων λόγω κληρονομιάς και ταυτόχρονη μεταβίβαση σε άλλον γεωργό.

9. Λύση μίσθωσης Δικαιωμάτων με/χωρίς γη και ταυτόχρονη μεταβίβαση σε άλλον γεωργό.

     Δεν επιτρέπεται η Μεταβίβαση Δικαιωμάτων που κατανεμήθηκαν από τα περιφερειακά αποθέματα της περιόδου 2023 – 2025, παρά μόνο σε περιπτώσεις κληρονομιάς, ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων.

     Όσοι συμπατριώτες επιθυμούν να μεταβιβάσουν ή να αποδεχθούν Δικαιώματα, έχουν προθεσμία έως την Τρίτη 15η Σεπτεμβρίου 2026.

     Διευκρινήσεις και διευκόλυνση των ενδιαφερομένων  ΘιακοΚεφαλονιτών παρέχονται στα κεντρικά γραφεία της ΕΝΩΣΗΣ επί της παραλιακής λεωφόρου Αντώνη Τρίτση 1 στο Αργοστόλι, καθημερινά από 8 πρωί έως 4 απόγευμα,(τηλ. 26710-22927 εσωτ. 4). 

            Από Ε.Α.Σ. (Αγροτική Ενωση) Κεφαλληνίας & Ιθάκης

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 21/8/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Ξεκίνησαν οι αιτήσεις μεταβιβάσεων δικαιωμάτων βασικής αγροτικής ενίσχυσης appeared first on Odusseia.

Συγκεκριμένα, αναδείχθηκε:

-Αγαπημένη Χώρα (Favorite Country) για έβδομο συνεχόμενο έτος στα 12α βραβεία The Trazees 2026, που αφορoύν τις προτιμήσεις των millennial ταξιδιωτών, και

-Καλύτερος Διαγεννεακός Οικογενειακός Προορισμός της χρονιάς (Best Family-Friendly Multigenerational Destination of the Year) για τέταρτη συνεχή χρονιά στα 9α βραβεία Wherever Awards 2026, τα οποία σχετίζονται με τις επιλογές των σύγχρονων οικογενειών που ταξιδεύουν.

Και οι δύο διαγωνισμοί επιβραβεύουν κάθε χρόνο τους κορυφαίους σε πληθώρα κατηγοριών που συνδέονται με τα ταξίδια, όπως: αστικοί, γαστρονομικοί ή οικογενειακοί προορισμοί, αεροδρόμια, αεροπορικές εταιρείες, ξενοδοχειακές αλυσίδες, εταιρείες κρουαζιέρας, εταιρείες ενοικίασης αυτοκινήτων, πιστωτικές κάρτες, θεματικά πάρκα και πάρκα ψυχαγωγίας, κ.ά.

Σημειώνεται ότι τα αποτελέσματα σε κάθε κατηγορία προκύπτουν μετά από πολύμηνη διαδικτυακή ψηφοφορία ανοιχτού τύπου, που διεξάγεται μεταξύ των χιλιάδων αναγνωστών των site trazeetravel.com και whereverfamily.com, αντίστοιχα, της αμερικανικής εκδοτικής εταιρείας FXExpress Publications.

Η τελετή απονομής των φετινών The Trazees και Wherever Awards πραγματοποιήθηκε την προηγούμενη Δευτέρα 3 Αυγούστου 2026 στο Σικάγο.

Τα ελληνικά βραβεία παρέλαβε ο προϊστάμενος της Υπηρεσίας ΕΟΤ Βόρειας Αμερικής, Κωνσταντίνος Χαροκόπος.

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 19/8/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post ΕΟΤ: Πρωτιές της Ελλάδας σε κορυφαία τουριστικά βραβεία των ΗΠΑ appeared first on Odusseia.

Σκοπός του Προγράμματος είναι η ενίσχυση της ζήτησης του εγχώριου  τουρισμού, μέσω της επιδότησης σε δικαιούχους υπηρεσιών διαμονής για την πραγματοποίηση διακοπών, εντός της Επικράτειας.

Οι δικαιούχοι μετά από κλήρωση,  μπορούν να εκδώσουν άυλη ψηφιακή χρεωστική κάρτα, η χρήση της οποίας πραγματοποιείται αποκλειστικά με ηλεκτρονικές συναλλαγές ή μέσω συσκευής, η οποία υποστηρίζει την τεχνολογία ανέπαφων συναλλαγών.

Προϋποθέσεις: Να έχει υποβληθεί οριστική δήλωση φορολογίας εισοδήματος για το φορ. έτος  2024 (ενήλικα φυσικά πρόσωπα που είναι  φορολογικοί κάτοικοι Ελλάδας) και το ετήσιο  οικογενειακό εισόδημα να εμπίπτει στα οριζόμενα εισοδηματικά κριτήρια.

ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ:

            ΑΤΟΜΙΚΟ

(ΦΥΣΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΑΓΑΜΑ Ή ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΧΗΡΕΙΑΣ)         ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ

(ΕΓΓΑΜΟΙ, ΜΕΡΗ ΣΥΜΦΩΝΟΥ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ)

ΧΩΡΙΣ ΤΕΚΝΑ   21.000 33.000

ΜΕ 1 ΤΕΚΝΟ    22.500 34.500

ΜΕ 2 ΤΕΚΝΑ     24.000 36.000

ΜΕ 3 ΤΕΚΝΑ     26.000 38.000

ΜΕ 4 ΤΕΚΝΑ     31.000  43.000

ΜΕ 5 ΤΕΚΝΑ     36.000 48.000

ΜΕ 6 ΤΕΚΝΑ     41.000 53.000

ΜΕ 7 ΤΕΚΝΑ     46.000 58.000

Δεν μπορούν να λάβουν μέρος: Οι επιλεγέντες ως δικαιούχοι του Προγράμματος Κοινωνικού Τουρισμού περιόδου  2026-2027 της Δ.Υ.Π.Α, οι κληρωθέντες του γ΄ κύκλου του Προγράμματος “Τουρισμός για Όλους για τα έτη 2022-2025” ανεξαρτήτως εάν έκαναν χρήση της παροχής ή όχι.

Εξαιρούνται του αποκλεισμού αυτού  όσοι συμμετείχαν στο Πρόγραμμα με την ιδιότητα του ατόμου με αναπηρία ή γονείς με τέκνο με αναπηρία με ποσοστό  67% και άνω κατά την υποβολή της αίτησης.

            Δικαιολογητικά   που  προσκομίζονται στα ΚΕΠ (ενδεικτικά) :

1.         Ταυτοποιητικό έγγραφο  και αρ. Α.Φ.Μ

2.         Ηλεκτρονική διεύθυνση (email), αριθμός κινητού τηλεφώνου

3.         Στη περίπτωση δικαιούχου ΑμεΑ, ο αρ. ΑΜΚΑ ή Π.Α.Μ.Κ.Α ή ΠΑ.Α.Υ.Π.Α και πιστοποίηση του ποσοστού αναπηρίας 67% και άνω.

Απευθείας αιτήσεις από τους πολίτες,  μέσω της εφαρμογής  http://vouchers.gov.gr/

Tηλέφωνα  ΚΕΠ Δήμου Αργοστολίου:

ΚΕΠ 0428 Αργοστολίου: 26713-61000 

ΚΕΠ 0429 Λειβαθούς: 26713-61800 

ΚΕΠ 0550 Ελειού-Πρόννων: 26713-61630 

ΚΕΠ 0935 Ομαλών: 26710-86078 

Ο ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ      

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΣΙΛΙΜΙΔΟΣ                                                       

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 13/8/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ “ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ 2026-2027”                           appeared first on Odusseia.

Η υπόθεση της Παλιοσταφίδας δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζεται ως μια ακόμη καταγγελία κατοίκων που μπορεί να χαθεί μέσα στη γραφειοκρατία.

Υπάρχουν πλέον επίσημα δημόσια έγγραφα.

Υπάρχουν αεροφωτογραφίες.

Υπάρχει Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων.

Υπάρχουν πολεοδομικές διαδικασίες.

Υπάρχουν αποφάσεις.

Υπάρχουν έργα και προβλέψεις για δρόμους.

Και υπάρχουν ερωτήματα που κανείς αρμόδιος δεν δικαιούται πλέον να αφήνει αναπάντητα.

Δεν ισχυριζόμαστε ότι τα παραπάνω αποδεικνύουν από μόνα τους παρανομία.

Ισχυριζόμαστε όμως κάτι πολύ απλούστερο:

Υπάρχουν αρκετά σοβαρά στοιχεία ώστε η Πολιτεία να οφείλει να ελέγξει, να απαντήσει και να δημοσιοποιήσει ολόκληρο τον διοικητικό φάκελο.

Και αυτό πρέπει να γίνει τώρα.

Όχι όταν το έργο θα έχει ολοκληρωθεί.

⸻

1. ΜΑΪΟΣ 2020 – ΙΟΥΝΙΟΣ 2021: ΜΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗ ΑΛΛΑΖΕΙ ΔΡΑΜΑΤΙΚΑ

Οι ιστορικές δορυφορικές εικόνες που έχουν συγκεντρωθεί από το Google Earth παρουσιάζουν μια εντυπωσιακή μεταβολή του τοπίου.

Τον Μάιο του 2020 η επίμαχη περιοχή εμφανίζεται με εκτεταμένη και πυκνή βλάστηση.

Σε μεταγενέστερη εικόνα, τον Ιούνιο του 2021, μεγάλο τμήμα της εμφανίζεται απογυμνωμένο.

Οι εικόνες δεν μπορούν από μόνες τους να αποφανθούν για τη νομική φύση της έκτασης ούτε για τη νομιμότητα των εργασιών.

Μπορούν όμως να αποδείξουν κάτι που δεν επιδέχεται πολιτικές ερμηνείες:

το τοπίο μεταβλήθηκε δραματικά.

Γι’ αυτό ζητούμε από τη Δασική Υπηρεσία να απαντήσει επισήμως:

Τι χαρακτήρα είχε η έκταση πριν από τις επεμβάσεις;

Ποιες πράξεις χαρακτηρισμού υπάρχουν;

Ποιες εγκρίσεις εκδόθηκαν;

Πότε;

Από ποια υπηρεσία;

Για ποια ακριβώς έκταση;

Και ποιες εργασίες επιτράπηκαν;

⸻

2. Η ΙΔΙΑ Η ΜΠΕ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΕΚΤΟΣ ΣΧΕΔΙΟΥ

Εδώ αρχίζουν τα πραγματικά ενδιαφέροντα ερωτήματα.

Σύμφωνα με τη δημοσιευμένη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, το γήπεδο της ξενοδοχειακής επένδυσης βρίσκεται:

εκτός εγκεκριμένου σχεδίου πόλεως Αργοστολίου και εκτός των ορίων της περιοχής δεύτερης κατοικίας «Λάσση».

Το ίδιο έγγραφο το τοποθετεί εντός Ζώνης Οικιστικού Ελέγχου, στην υποπεριοχή 8Β.

Αυτό είναι κρίσιμο.

Γιατί τώρα πρέπει να γνωρίζουμε με απόλυτη ακρίβεια τι συμβαίνει με την πρόσβαση προς αυτή την εκτός σχεδίου επένδυση.

⸻

3. Η ΜΠΕ ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΙ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΜΕΣΩ ΑΓΡΟΤΙΚΟΥ ΔΡΟΜΟΥ

Σύμφωνα επίσης με τη ΜΠΕ, το γήπεδο έχει πρόσωπο σε αγροτικό δρόμο, ο οποίος συνδέεται με τον επαρχιακό δρόμο Αργοστολίου–Αεροδρομίου.

Αυτό δημιουργεί ένα απολύτως συγκεκριμένο ερώτημα:

Ποιο είναι σήμερα το θεσμικό και πραγματικό καθεστώς αυτού του δρόμου;

Είναι ο ίδιος δρόμος που υπήρχε όταν αδειοδοτήθηκε η επένδυση;

Έχει μεταβληθεί;

Διαπλατύνεται;

Αναβαθμίζεται;

Πρόκειται να χαρακτηριστεί διαφορετικά;

Περιλαμβάνεται σε οποιαδήποτε σημερινή πολεοδομική διαδικασία;

Και κυρίως:

μπορεί σήμερα ή πρόκειται στο μέλλον να χρησιμοποιείται από μεγάλα τουριστικά λεωφορεία για την εξυπηρέτηση μιας μονάδας 292 κλινών;

Δεν θέλουμε φήμες.

Θέλουμε τον χάρτη.

Θέλουμε τις αποφάσεις.

Θέλουμε τα τεχνικά χαρακτηριστικά του δρόμου πριν και μετά.

⸻

4. ΚΑΙ Η ΙΔΙΑ Η ΜΠΕ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΔΡΟΜΟ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ

Υπάρχει και κάτι ακόμη.

Στη χωροθέτηση του έργου περιγράφεται η δημιουργία δρόμου κατά μήκος του ανατολικού άκρου του οικοπέδου, με θέσεις στάθμευσης, ο οποίος οδηγεί προς την παραλία.

Άρα ο δρόμος δεν αποτελεί μια περιφερειακή λεπτομέρεια της υπόθεσης.

Η οδική πρόσβαση αποτελεί οργανικό στοιχείο της λειτουργίας της συγκεκριμένης τουριστικής ανάπτυξης.

Και γι’ αυτό ακριβώς πρέπει να γνωρίζουμε πού τελειώνει ο ιδιωτικός σχεδιασμός και πού αρχίζει οποιαδήποτε δημόσια πολεοδομική ή οδική παρέμβαση.

⸻

5. ΚΑΙ ΤΩΡΑ Ο ΔΗΜΟΣ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΥ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΕΙ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΗΣ ΛΑΣΣΗΣ

Την ίδια περίοδο βρίσκεται σε εξέλιξη μία ιδιαίτερα σημαντική πολεοδομική διαδικασία.

Ο Δήμος Αργοστολίου έχει καλέσει τους ιδιοκτήτες να υποβάλουν δηλώσεις ιδιοκτησίας στο πλαίσιο της:

«Πράξης Εφαρμογής της Πολεοδομικής Μελέτης Περιοχής Λάσσης Αργοστολίου».

Εδώ χρειάζεται ακρίβεια.

Η πολεοδομική μελέτη της Λάσσης δεν δημιουργήθηκε σήμερα. Έχει εγκριθεί από το 2002.

Σήμερα όμως βρίσκεται σε εξέλιξη η Πράξη Εφαρμογής — το κρίσιμο στάδιο κατά το οποίο η πολεοδομική μελέτη αποτυπώνεται σε ιδιοκτησίες, οικοδομικά τετράγωνα, κοινόχρηστους χώρους, δρόμους, εισφορές σε γη και λοιπές συγκεκριμένες ρυθμίσεις.

Και εδώ προκύπτει το μεγάλο ερώτημα:

ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΑΛΙΟΣΤΑΦΙΔΑ ΣΤΟΝ ΧΑΡΤΗ ΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ;

Αυτός ο χάρτης πρέπει να δημοσιοποιηθεί.

Τώρα.

⸻

6. ΔΕΝ ΛΕΜΕ ΟΤΙ «ΒΑΖΟΥΝ ΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ» – ΡΩΤΑΜΕ ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΣΟΒΑΡΟ

Η ίδια η ΜΠΕ τοποθετεί το γήπεδο της επένδυσης εκτός της πολεοδομημένης περιοχής της Λάσσης.

Επομένως δεν θα παραποιήσουμε τα στοιχεία ισχυριζόμενοι ότι αποδείχθηκε πως «βάζουν το ξενοδοχείο στο σχέδιο».

Δεν έχει αποδειχθεί κάτι τέτοιο.

Ρωτάμε όμως:

Επηρεάζει η Πράξη Εφαρμογής το οδικό δίκτυο που καταλήγει ή συνδέεται με την πρόσβαση της συγκεκριμένης επένδυσης;

Δημιουργείται, αναγνωρίζεται, διαπλατύνεται ή θεσμοθετείται δρόμος που βελτιώνει ουσιωδώς την πρόσβαση προς αυτή;

Θα μπορεί η δημόσια αυτή υποδομή να χρησιμοποιείται για την κίνηση τουριστικών λεωφορείων προς τη μονάδα;

Προϋπήρχε ο δρόμος με τα ίδια γεωμετρικά και λειτουργικά χαρακτηριστικά πριν από την επένδυση;

Ποιος πληρώνει οποιαδήποτε παρέμβαση;

Ποιος την αποφάσισε;

Και ποιο δημόσιο συμφέρον εξυπηρετεί;

Αυτές είναι ερωτήσεις.

Αλλά είναι ερωτήσεις που απαιτούν απαντήσεις.

⸻

7. ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ «ΟΔΟ ΠΡΟΣ ΠΑΛΙΟΣΤΑΦΙΔΑ»

Στα στοιχεία που έχουν εντοπιστεί υπάρχει και δημοτική αναφορά σε:

«ΠΟΛΗ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΥ – Οδός στην περιοχή Λάσσης (προς Παλιοσταφίδα)».

Παράλληλα, σε παλαιότερη δημοτική απόφαση του 2020 εμφανίζεται έργο με τίτλο:

«ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΠΡΟΣΒΑΣΗΣ ΠΑΡΑΛΙΑΣ ΠΑΛΙΟΣΤΑΦΙΔΑ Δ.Ε. ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΥ»

το οποίο τότε εμφανίζεται να μην προχωρά λόγω ζητημάτων αιγιαλού.

Δεν υποστηρίζουμε χωρίς τον πλήρη τεχνικό φάκελο ότι όλες αυτές οι αναφορές αφορούν τον ίδιο δρόμο.

Απαιτούμε όμως να μας πουν οι αρμόδιοι:

Αφορούν ή δεν αφορούν τον ίδιο οδικό άξονα;

Μια απάντηση χρειάζεται.

⸻

8. Ο ΔΗΜΟΣ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΥ ΚΑΙ Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΜΙΧΑΛΑΤΟΣ ΕΧΟΥΝ ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΤΑ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΟΥΝ ΟΛΑ

Δεν χρειάζονται αντιπαραθέσεις.

Χρειάζεται διαφάνεια.

Ο Δήμος Αργοστολίου και ο Δήμαρχος Θεόφιλος Μιχαλάτος μπορούν να κλείσουν άμεσα οποιαδήποτε συζήτηση δημοσιοποιώντας:

τον χάρτη της Πράξης Εφαρμογής,

το εγκεκριμένο οδικό δίκτυο,

κάθε σχετική απόφαση Δημοτικού Συμβουλίου,

κάθε τεχνική μελέτη για την οδό προς Παλιοσταφίδα,

τυχόν πράξεις αναγνώρισης ή διαπλάτυνσης,

τις πηγές χρηματοδότησης,

και οποιαδήποτε αλληλογραφία αφορά την πρόσβαση προς τη συγκεκριμένη περιοχή.

Αν όλα είναι απολύτως νόμιμα και άσχετα μεταξύ τους, τόσο το καλύτερο.

Η δημοσιοποίηση των εγγράφων θα το αποδείξει.

⸻

9. ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ;

Εδώ όμως βρίσκεται το μεγαλύτερο πρόβλημα.

Για την Παλιοσταφίδα έχουν ήδη τεθεί σοβαρότατα ερωτήματα.

Υπάρχουν εικόνες.

Υπάρχουν διοικητικά έγγραφα.

Υπάρχει ΜΠΕ.

Υπάρχει μεγάλη τουριστική επένδυση.

Υπάρχει πολεοδομική διαδικασία σε εξέλιξη.

Και υπάρχουν καταγγελίες πολιτών.

Πόσα ακόμη χρειάζεται η ελληνική Πολιτεία για να πραγματοποιήσει έναν ολοκληρωμένο, ανεξάρτητο έλεγχο;

Πρέπει πρώτα να ολοκληρωθούν τα πάντα;

Πρέπει να πέσει και το τελευταίο κυβικό τσιμέντου;

Πρέπει να δημιουργηθούν μη αναστρέψιμα τετελεσμένα;

Και μετά να εμφανιστούν οι υπηρεσίες για να ελέγξουν τι συνέβη;

Αυτό δεν είναι περιβαλλοντική προστασία.

Είναι διαχείριση της καταστροφής εκ των υστέρων.

⸻

10. Η ΠΑΛΙΟΣΤΑΦΙΔΑ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΑΛΛΗ ΣΙΩΠΗ

Δεν ζητάμε να καταδικαστεί κανείς από ένα δημοσίευμα.

Ζητάμε κάτι πολύ πιο θεσμικό και πολύ πιο απλό:

ΕΛΕΓΞΤΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ.

Τον δασικό χαρακτήρα.

Τις εκχερσώσεις.

Τις οικοδομικές άδειες.

Την περιβαλλοντική αδειοδότηση.

Τον αιγιαλό.

Τον αγροτικό δρόμο.

Τον δρόμο προς την παραλία.

Την Πράξη Εφαρμογής.

Τις αποφάσεις του Δήμου.

Τη χρονική αλληλουχία όλων των διοικητικών πράξεων.

Και κυρίως ελέγξτε αν δημόσιες αποφάσεις ή δημόσιες υποδομές συνδέονται λειτουργικά με την εξυπηρέτηση της συγκεκριμένης ιδιωτικής επένδυσης και, εφόσον συνδέονται, με ποια ακριβώς νομική και τεχνική αιτιολογία.

⸻

ΔΗΜΟΣΙΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟΝ ΧΑΡΤΗ

Αυτό είναι σήμερα ίσως το απλούστερο αίτημα από όλα.

Δώστε στη δημοσιότητα τον πλήρη χάρτη της Πράξης Εφαρμογής της Λάσσης.

Δείξτε πού βρίσκεται το ξενοδοχειακό ακίνητο.

Δείξτε πού βρίσκεται ο αγροτικός δρόμος.

Δείξτε το προβλεπόμενο οδικό δίκτυο.

Δείξτε ποιες ιδιοκτησίες επηρεάζονται.

Δείξτε εάν και πού τα δύο συστήματα συναντώνται.

Και τότε θα μπορούν όλοι να κρίνουν με πραγματικά δεδομένα.

⸻

Η ΠΑΛΙΟΣΤΑΦΙΔΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ «ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ»

Η Κεφαλλονιά χρειάζεται τουρισμό.

Χρειάζεται επενδύσεις.

Χρειάζεται θέσεις εργασίας.

Αλλά χρειάζεται και κάτι ακόμη περισσότερο:

κανόνες που ισχύουν για όλους.

Μια μεγάλη επένδυση δεν είναι ένοχη επειδή είναι μεγάλη.

Ούτε όμως αποκτά μικρότερη υποχρέωση λογοδοσίας επειδή είναι μεγάλη.

Το ακριβώς αντίθετο.

Όσο μεγαλύτερη είναι η επέμβαση σε έναν τόπο, τόσο μεγαλύτερη πρέπει να είναι η διαφάνεια.

⸻

ΠΡΙΝ ΑΛΛΑΞΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ Ο ΧΑΡΤΗΣ, ΑΠΑΝΤΗΣΤΕ

Δεν ζητάμε θεωρίες.

Δεν ζητάμε πολιτικές δηλώσεις.

Δεν ζητάμε δελτία Τύπου.

Ζητάμε φακέλους, χάρτες, άδειες, ημερομηνίες, αποφάσεις και υπογραφές.

Και ζητάμε από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, τη Δασική Υπηρεσία, τους Επιθεωρητές Περιβάλλοντος, την Αποκεντρωμένη Διοίκηση, την Περιφέρεια Ιονίων Νήσων και τον Δήμο Αργοστολίου να τοποθετηθούν δημόσια.

Εάν όλα έχουν γίνει όπως προβλέπει ο νόμος, η δημοσιοποίηση των στοιχείων θα προστατεύσει και τους ίδιους τους εμπλεκόμενους από οποιαδήποτε αβάσιμη κατηγορία.

Εάν όμως κάτι δεν έχει γίνει όπως προβλέπει ο νόμος, τώρα είναι η στιγμή να σταματήσει.

Όχι αύριο.

Όχι μετά τα εγκαίνια.

Όχι όταν η αποκατάσταση θα είναι πρακτικά αδύνατη.

Τώρα.

Γιατί υπάρχει μία ερώτηση που καμία υπηρεσία και κανένας αιρετός δεν πρέπει να φοβάται να απαντήσει:

ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΠΑΛΙΟΣΤΑΦΙΔΑ;

Και αυτή τη φορά, η απάντηση δεν μπορεί να είναι η σιωπή.

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 11/8/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post ΠΑΛΙΟΣΤΑΦΙΔΑ ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΑΣ: ΤΩΡΑ ΠΙΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΕΣ – ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΓΓΡΑΦΑ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ appeared first on Odusseia.

Μια διαφορετική πραγματικότητα της ελληνικής οικονομίας, από αυτή που παρουσιάζουν οι επίσημοι δείκτες ανάπτυξης, καταγράφουν τα στοιχεία του ΟΟΣΑ που φέρνουν την Ελλάδα στην δυσμενέστερη θέση μεταξύ των χωρών-μελών του.

Η έκθεση αποτυπώνει στην ουσία αυτό που βιώνει καθημερινά η πλειονότητα των Ελλήνων, ότι το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών είναιο πολύ μικρότερο από αυτό που δείχνουν οι μακροοικονομικοί δείκτες.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ, το πραγματικό κατά κεφαλήν εισόδημα των ελληνικών νοικοκυριών σημείωσε τριμηνιαία υποχώρηση 3,6%, καταγράφοντας τη χειρότερη επίδοση ανάμεσα σε 21 χώρες με διαθέσιμα δεδομένα. Στη δεύτερη θέση της σχετικής λίστας υποχώρησης ακολούθησε η Αυστρία με πτώση 2,8%.

Η εξέλιξη αυτή έρχεται σε αντίθεση με τη συνολική εικόνα στον ΟΟΣΑ, όπου το πραγματικό κατά κεφαλήν εισόδημα των νοικοκυριών σημείωσε οριακή αύξηση 0,2%, ενώ το πραγματικό ΑΕΠ ενισχύθηκε κατά 0,3%. Σε μία περίοδο δηλαδή, που οι χώρες μέλη του Οργανισμού ανακάμπτουν οικονομικά, και αυξάνουν τα διαθέσιμα εισοδήματα για τους πολίτες τους.

Οι βασικές αιτίες της υποχώρησης

Σύμφωνα με την ανάλυση του ΟΟΣΑ, η κάμψη του διαθέσιμου εισοδήματος στην Ελλάδα αποδίδεται κυρίως στους εξής παράγοντες:

-Μείωση εισοδημάτων από περιουσία: Σημαντική υποχώρηση στα καθαρά έσοδα των νοικοκυριών από περιουσιακά στοιχεία, δηλαδή οι ελληνικές οικογένειες αναγκάζονται να ρευστοποιήσουν τα περιουσιακά τους στοιχεία.

–Περιορισμός κοινωνικών μέτρων: Συρρίκνωση των κοινωνικών παροχών και ενισχύσεων, που θα μπορούσαν να ενισχύσουν τα εισοδήματα των νοικοκυριών.

-Πληθωριστικές πιέσεις: Η διατήρηση του κόστους διαβίωσης σε υψηλά επίπεδα συνεχίζει να διαβρώνει την πραγματική αγοραστική δύναμη των πολιτών, καθώς ο πληθωρισμός και η ακρίβεια σε τρόφιμα και καύσιμα μειώνουν τα εισοδήματα.

Στον αντίποδα της ελληνικής επίδοσης, αρκετές οικονομίες κατέγραψαν θετικούς ρυθμούς μεταβολής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Ουγγαρία με αύξηση 6% στο πραγματικό εισόδημα (κυρίως λόγω της ενίσχυσης των αμοιβών εργασίας κατά 6,3%), καθώς και η Χιλή, με αύξηση 4,8%.

Την ίδια ώρα στις χώρες της ομάδας G7, το πραγματικό κατά κεφαλήν εισόδημα αυξήθηκε συνολικά κατά 0,2%. Η Ιταλία ξεχώρισε με άνοδο 0,8%, ανατρέποντας την πτώση 0,9% του προηγούμενου τριμήνου.

Αντίθετα, στη Βρετανία μειώθηκε κατά 0,8%, παρά την αύξηση του κατά κεφαλήν ΑΕΠ κατά 0,6%. Στη Γαλλία σημειώθηκε οριακή μείωση 0,1%, ενώ σε Γερμανία, ΗΠΑ και Καναδά, το εισόδημα αυξήθηκε κατά 0,2%.

ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 7/8/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Έκθεση του ΟΟΣΑ για την πραγματική εικόνα της ελληνικής οικονομίας: Στην τελευταία θέση το εισόδημα των νοικοκυριών appeared first on Odusseia.

Ιδιαίτερη συμβολική αξία αποκτά το εξώφυλλο της έκδοσης, το οποίο κοσμεί η παραλία Φτέρη, μία από τις σπουδαιότερες φυσικές ομορφιές του Δήμου Αργοστολίου, η οποία διακρίθηκε πρόσφατα ως η δεύτερη καλύτερη παραλία στον κόσμο, επιβεβαιώνοντας τη διεθνή αναγνώριση που απολαμβάνει πλέον ο τόπος μας για το μοναδικό φυσικό του περιβάλλον.

Η συγκεκριμένη έκδοση αποτελεί μία ακόμη πολύτιμη προσθήκη στις δράσεις προβολής της Κεφαλονιάς, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην ενίσχυση της εξωστρέφειας του προορισμού και στην προβολή του σε ένα ευρύτερο ελληνικό και διεθνές κοινό. Παρότι κανένα έντυπο ή ψηφιακό αφιέρωμα δεν μπορεί να αποτυπώσει το σύνολο των μοναδικών εικόνων, των εμπειριών και των ανεξερεύνητων γωνιών που διαθέτει η Κεφαλονιά, κάθε ποιοτική προσπάθεια ανάδειξης του τόπου μας αποτελεί σημαντικό βήμα προς την ενίσχυση της τουριστικής του ταυτότητας και της αναγνωρισιμότητάς του.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι στην έκδοση συμμετέχουν με τους χαιρετισμούς τους εκπρόσωποι των βασικών θεσμών της τοπικής αυτοδιοίκησης, υπογραμμίζοντας τον κοινό στόχο της συνεργασίας για την προβολή και την ανάπτυξη του νησιού. Ο Περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων αναδεικνύει τη στρατηγική σημασία της τουριστικής ανάπτυξης και της εξωστρέφειας της Περιφέρειας, η Αντιπεριφερειάρχης Κεφαλονιάς και Ιθάκης επισημαίνει την αξία της αυθεντικής ταυτότητας και της βιώσιμης τουριστικής προβολής των νησιών μας, ο Δήμαρχος Αργοστολίου αναφέρεται στη δυναμική του τόπου και στις δυνατότητες που προσφέρει στους επισκέπτες καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου, ενώ ο Αντιδήμαρχος Τουρισμού τονίζει τη σημασία των σύγχρονων εργαλείων επικοινωνίας και των συνεργειών που ενισχύουν τη θέση της Κεφαλονιάς στον διεθνή τουριστικό χάρτη.

Η έκδοση αποτελεί μία πρόσκληση προς κάθε αναγνώστη να γνωρίσει την Κεφαλονιά, να εξερευνήσει τις ομορφιές της και να βιώσει την αυθεντικότητα, τη φιλοξενία και τις μοναδικές εμπειρίες που προσφέρει ο τόπος μας. Παράλληλα, υπενθυμίζει σε όλους εμάς ότι η Κεφαλονιά διαθέτει αμέτρητες ακόμη φυσικές, πολιτιστικές και γαστρονομικές διαδρομές, μικρούς και μεγάλους θησαυρούς, που περιμένουν να ανακαλυφθούν και να προβληθούν μέσα από αντίστοιχες πρωτοβουλίες.

Η Κεφαλονιά συνεχίζει να εμπνέει, να ξεχωρίζει και να επιβεβαιώνει ότι αποτελεί έναν προορισμό μοναδικής φυσικής ομορφιάς, αυθεντικών εμπειριών και διαχρονικής φιλοξενίας.

Από το Γραφείο Δημάρχου Αργοστολίου

Το link του περιοδικού:

https://iciao.gr/digital/?d=travel-49-kefalonia&a

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 6/8/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Η Κεφαλλονιά πρωταγωνιστεί σε νέα δωρεάν ψηφιακή τουριστική έκδοση με εξώφυλλο τη βραβευμένη παραλία Φτέρη appeared first on Odusseia.

Όπως αναφέρεται στη μελέτη «οι πολίτες, όταν αποκτούν πρόσβαση στην πληροφορία, ανταποκρίνονται και γίνονται καθοριστικός παράγοντας για την προστασία της ελληνικής ακτογραμμής, στους κόλπους, τα ακρωτήρια και τις χερσονήσους στο ηπειρωτικό τμήμα και σε περίπου 6.000 νησιά και νησίδες. Μία ακτογραμμή που ξεχωρίζει διεθνώς για το μήκος της, αλλά και για την ποιότητά της, και ταυτοχρόνως είναι κινητήριος δύναμη του τουρισμού, που αποτελεί βασικό πυλώνα της οικονομίας, με άμεση και έμμεση συμβολή, περίπου στο 1/3 του ΑΕΠ της χώρας.

Δεν υπάρχουν “ιδιωτικές παραλίες” στην Ελλάδα, απαγορεύονται σχεδόν όλες οι δραστηριότητες και η δόμηση, όπως επίσης απαγορεύονται στις ακτές όλα τα οχήματα και ισχύουν αυστηρά όρια φωτορύπανσης και ηχορύπανσης. Αυτά είναι κάποια βασικά ζητήματα ανάμεσα στα δέκα κρισιμότερα που πρέπει να γνωρίζουν οι πολίτες, μέσα από ένα περίπλοκο και εκτεταμένο νομοθετικό αυτό πλαίσιο για τις ελληνικές ακτές, που έχει δημιουργηθεί με τα χρόνια, σε ένα πεδίο διλημμάτων και συγκρουόμενων συμφερόντων, με κεντρικά σημεία αναφοράς:

   – την ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών στην παραλία και την ταυτότητα της ως δημόσιου αγαθού,

   -τη διαχείριση των παραχωρήσεων της ακτής σε ιδιώτες και τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της ιδιωτικής δραστηριότητας πάνω στην ακτή, και

   -το κατά πόσο η εμπορική αξιοποίησή της ακτής είναι συμβατή με την προστασία του οικοσυστήματος».

   Η μελέτη, επισημαίνει ακόμα ότι το ρόλο ευθύνης και συμμετοχής των πολιτών, όταν γνωρίζουν και μπορούν να ενεργήσουν για την προστασία των ακτών απέδειξε και το MyCoast, που από τον πρώτο χρόνο λειτουργία του, μέσα στο 2024, δέχθηκε 41.737 καταγγελίες -αν και ο κρατικός μηχανισμός κατάφερε να ολοκληρώσει τον έλεγχο περίπου στο ένα τρίτο αυτών. H συστηματική εφαρμογή του νόμου έχει και απτά οικονομικά οφέλη: από τις καταγγελίες που ελέγχθηκαν, επιβλήθηκαν πρόστιμα που ξεπέρασαν τα 1.150.000 ευρώ.

   Στην Ελλάδα λοιπόν, όπως επισημαίνει η μελέτη, που έχει τη 12η μεγαλύτερη ακτογραμμή στον κόσμο, μήκους 13.676 χιλιομέτρων, μια ακτογραμμή σχεδόν διπλάσια της Ιταλίας, της Βραζιλίας, της Τουρκίας ή της Ινδίας, με περισσότερα χιλιόμετρα από την ευθεία απόσταση Αθήνας-Μπουένος Άιρες και ταυτοχρόνως κατέχει το 15% των βραβευμένων ακτών διεθνώς ανάμεσα σε 52 χώρες που συμμετέχουν στο πρόγραμμα της «Γαλάζιας Σημαίας», τα δέκα απλά πράγματα για τη διαχείριση των ακτών που (ίσως δεν) και πρέπει να γνωρίζουν οι πολίτες, σύμφωνα με τη μελέτη των ειδικών νομικών της DTK είναι:

   1. Αιγιαλός και παραλία (ορισμοί)

   Έχουμε πολλές λέξεις για να περιγράψουμε το κομμάτι της ξηράς όπου τελειώνει η θάλασσα. Αιγιαλός, παραλία, ακτή, ακρογιαλιά -στην καθομιλουμένη τις χρησιμοποιούμε χωρίς να κάνουμε ιδιαίτερη διάκριση. Για τον νόμο όμως, οι δύο βασικές από αυτές τις έννοιες -αιγιαλός και παραλία- σημαίνουν εντελώς διαφορετικά πράγματα.

   ● Αιγιαλός είναι η ζώνη που βρέχεται από τη θάλασσα, η λωρίδα που καλύπτουν οι μεγαλύτερες και συνήθεις αναβάσεις των κυμάτων.

   ● Παραλία είναι η ζώνη που αρχίζει αμέσως μετά, εκεί που κατά κανόνα στρώνουμε την πετσέτα μας ή που βρίσκονται ξαπλώστρες και ομπρέλες. Εκτείνεται έως 50 μέτρα από το όριο του αιγιαλού.

   2. Δεν υπάρχουν «ιδιωτικές παραλίες» στην Ελλάδα

   Ο αιγιαλός και η παραλία δεν πωλούνται ποτέ. Δεν αγοράζονται, δεν μεταβιβάζονται, δεν περνούν σε ιδιωτική κυριότητα και δεν μπορούν να γίνουν «κτήμα» κανενός. Το κράτος διατηρεί μόνιμα την κυριότητα του αιγιαλού και της παραλίας και απλώς μπορεί να δώσει προσωρινό δικαίωμα χρήσης με αυστηρή διάρκεια, όρια και όρους σε ιδιώτες, για συγκεκριμένους λόγους (εθνικούς, βιομηχανικούς, τουριστικούς). Ο νόμος αντιμετωπίζει την ακτή όχι σαν συνηθισμένο ακίνητο αλλά σαν κοινόχρηστο αγαθό, σαν κάτι που ανήκει σε όλους και πρέπει να παραμένει διαθέσιμο για όλους.

   3. Τουλάχιστον το 50% της παραλίας πρέπει να είναι ελεύθερο

   Η συνήθης εικόνα μιας παραλίας, όπου κάθε τετραγωνικό μέτρο άμμου καταλαμβάνεται από ομπρέλες και ξαπλώστρες, δεν προβλέπεται από τον νόμο. Τουλάχιστον το 50% κάθε παραλίας πρέπει να παραμένει ελεύθερο και προσβάσιμο για όλους. Ακόμη και όταν το κράτος δίνει άδεια σε επιχειρήσεις για ξαπλώστρες, ομπρέλες ή άλλες δραστηριότητες, δεν μπορεί να επιτρέψει περισσότερο από το μισό της ακτής. Η λογική είναι ότι αφού η παραλία είναι κοινόχρηστο αγαθό, πρέπει να εξακολουθεί να υπάρχει ουσιαστική δυνατότητα χρήσης και από όσους δεν θέλουν -ή δεν μπορούν- να πληρώσουν.

   Γι’ αυτό και η περίφραξη του αιγιαλού ή της παραλίας δεν επιτρέπεται κατά κανόνα. Δεν μπορεί δηλαδή κάποιος να τοποθετήσει φράχτες, μόνιμα εμπόδια, κάγκελα ή άλλες κατασκευές που εμποδίζουν ή αποθαρρύνουν την ελεύθερη διέλευση του κοινού. Αν και υπάρχουν εξαιρέσεις, όπου βλέπουμε πύλη, security ή ελεγχόμενη είσοδο που παρεμποδίζει την πρόσβαση σε μια παραλία -και όχι μόνο προς ένα ξενοδοχείο ή ένα εστιατόριο-, υπάρχει σοβαρός λόγος να εξεταστεί αν η κατάσταση είναι σύννομη.

   4. Οι παραλίες πρέπει να έχουν ελεύθερη πρόσβαση στη θάλασσα για όλους

   Ακόμη κι όταν σε μια παραλία έχουν δοθεί άδειες σε επιχειρήσεις, η πρόσβαση του κοινού στη θάλασσα πρέπει να παραμένει ανεμπόδιστη.

   ● Η κάθετη πρόσβαση, από τον δρόμο προς τη θάλασσα, διασφαλίζεται με τον γενικό κανόνα που προβλέπει ότι ανάμεσα σε δύο διαφορετικές επιχειρήσεις, πρέπει να υπάρχει ελεύθερος διάδρομος πλάτους τουλάχιστον 6 μέτρων (που μειώνεται στα 3 μέτρα όταν οι προσόψεις των όμορων ακινήτων προς τη θάλασσα είναι μικρότερες των 20 μέτρων). Αυτό σημαίνει ότι δύο συνεχόμενα beachbars δεν μπορούν να κολλάνε το ένα πάνω στο άλλο, αφήνοντας την αίσθηση ότι ολόκληρη η ακτή λειτουργεί σαν ενιαίος ιδιωτικός χώρος. Πρέπει να υπάρχουν εμφανή, ανοιχτά περάσματα.

   ● Η οριζόντια πρόσβαση, κατά μήκος της θάλασσας, διασφαλίζεται με την πρόβλεψη ελεύθερης ζώνης πλάτους τεσσάρων μέτρων από το φυσικό σημείο όπου η θάλασσα συναντά συνήθως τη στεριά. Δηλαδή, οι ξαπλώστρες, οι ομπρέλες, τα τραπεζοκαθίσματα δεν μπορούν να φτάνουν μέχρι εκεί που σκάει το κύμα.

   5. Στις παραλίες απαγορεύονται σχεδόν όλες οι δραστηριότητες (και η δόμηση)

   Άπαξ και μια επιχείρηση παίρνει άδεια δραστηριοποίησης σε μια ακτή, αυτή αφορά «απλή χρήση» της παραλίας, και δεν αφορά οικοδομική εκμετάλλευση.

   Τυπικά, αυτό περιλαμβάνει πράγματα που μπορούν να τοποθετηθούν και να απομακρυνθούν χωρίς να αλλάζουν μόνιμα τη μορφή της ακτής, όπως:

   ● ομπρέλες και ξαπλώστρες,

   ● κινητά τραπεζοκαθίσματα,

   ● ξύλινα ή προσωρινά δάπεδα περιορισμένης έκτασης,

   ● αποδυτήρια, ντους ή βοηθητικές εγκαταστάσεις ελαφριάς μορφής,

   ● ναυαγοσωστικό εξοπλισμό,

   ● και σε ορισμένες περιπτώσεις κινητές καντίνες ή προσωρινές υποστηρικτικές κατασκευές, εφόσον διαθέτουν τις απαιτούμενες άδειες και δεν θεωρούνται μόνιμη δόμηση.

   Αυτό που δεν επιτρέπεται είναι η δημιουργία μόνιμων κατασκευών πάνω στον αιγιαλό: τσιμεντένιες βάσεις, μόνιμα κτίσματα, κλειστές αίθουσες, περιτοιχίσεις, βαριές εγκαταστάσεις ή έργα που αλλοιώνουν μόνιμα το τοπίο και δυσκολεύουν την κοινή χρήση της παραλίας.

   Όσο πιο μόνιμη μοιάζει, λοιπόν, μια εγκατάσταση πάνω στον αιγιαλό, τόσο περισσότερο αξίζει να αναρωτηθεί κανείς αν επιτρέπεται να είναι πράγματι εκεί.

   6. Οι πολύ μικρές παραλίες εμπίπτουν σε αυστηρότερες ρυθμίσεις

   Κατά κανόνα, όταν το πλάτος ή το μήκος ενός τμήματος παραλίας είναι μικρότερο από 4 μέτρα ή όταν το συνολικό εμβαδόν της παραλίας είναι μικρότερο από 150 τετραγωνικά μέτρα, δεν επιτρέπεται η παραχώρησή. Δηλαδή, αν μια ακτή είναι τόσο μικρή ώστε λίγες σειρές από ομπρέλες να αρκούν για να την καταλάβουν σχεδόν ολόκληρη, ο νόμος προτιμά να μη δοθεί καθόλου για εκμετάλλευση.

   Βέβαια, υπάρχουν εξαιρέσεις. Σε ορισμένες περιπτώσεις, κυρίως για όμορα ξενοδοχεία, μπορεί να επιτραπεί παραχώρηση και σε μικρότερες εκτάσεις. Αυτό σημαίνει ότι η παρουσία ξαπλωστρών σε μια μικρή παραλία δεν είναι αυτόματα παράνομη -αλλά είναι σίγουρα μια περίπτωση στην οποία ο πολίτης έχει κάθε λόγο να ελέγξει αν πληρούνται όλες οι πρόσθετες προϋποθέσεις.

   7. Κάποιες παραλίες, με μεγάλη περιβαλλοντική σημασία, προστατεύονται ακόμα περισσότερο από άλλες

   Ο νόμος του 2024 για τις παραλίες δημιουργεί δύο ειδικές κατηγορίες: πρώτον, τους προστατευόμενους αιγιαλούς και τις προστατευόμενες παραλίες και δεύτερον, τους αιγιαλούς και παραλίες υψηλής προστασίας, γνωστές και ως «απάτητες παραλίες».

   Ως προστατευόμενοι χαρακτηρίζονται αιγιαλοί και παραλίες που βρίσκονται εντός περιοχών του δικτύου Natura 2000 και παρουσιάζουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που χρειάζονται προστασία ή διατήρηση. Εδώ επιτρέπεται παραχώρηση σε ιδιώτες, αλλά με αυστηρότερους όρους: η κάλυψη με ομπρέλες, ξαπλώστρες και τραπεζοκαθίσματα δεν μπορεί να υπερβαίνει το 30% της παραχωρούμενης έκτασης, δηλαδή λιγότερο από ό,τι επιτρέπεται στις συμβατικές παραλίες.

   Ως υψηλής προστασίας χαρακτηρίζονται αιγιαλοί και παραλίες ακόμη πιο ιδιαίτερης αισθητικής, γεωμορφολογικής ή οικολογικής αξίας που έχουν οριστεί με υπουργική απόφαση και καταγράφονται συγκεκριμένα σε ειδικό παράρτημα. Εδώ ο νόμος είναι πολύ πιο αυστηρός. Απαγορεύονται ομπρέλες, ξαπλώστρες, τραπεζοκαθίσματα, καντίνες, θαλάσσια σπορ, αναπαραγωγή μουσικής (ακόμη και απλό ηχείο bluetooth), φωτισμός μετά τη δύση του ηλίου, μηχανοκίνητα οχήματα αλλά και εκδηλώσεις με περισσότερους από δέκα ανθρώπους. Εξαιρούνται από όλα τα παραπάνω μόνο τρεις περιπτώσεις: έργα εθνικής άμυνας, μέτρα αντιμετώπισης κάποια έκτακτης ανάγκης και έργα αποκατάστασης του φυσικού περιβάλλοντος. Τίποτε άλλο δεν μπαίνει στη λίστα εξαιρέσεων. Ο αριθμός των «απάτητων παραλιών» είναι ενδιαφέρον ότι αυξάνεται -ξεκίνησε από 198 όταν θεσπίστηκε για πρώτη φορά το 2024, ενώ σήμερα είμαστε στις 251.

   8. Στις παραλίες υπάρχουν αυστηρά όρια φωτορύπανσης και ηχορύπανσης

   Για τη μουσική και τον ήχο, ο νόμος θέτει συγκεκριμένα αριθμητικά όρια που ισχύουν για κάθε επιχείρηση, ανεξαρτήτως αν πρόκειται για μεγάλο beachbar ή για μια μικρή επιχείρηση με λίγες ξαπλώστρες. Αν η επιχείρηση συνορεύει με οικιστική περιοχή, η παραγόμενη στάθμη θορύβου δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 50 decibel σε οποιοδήποτε σημείο της παραχωρούμενης επιφάνειας. Για τις υπόλοιπες περιπτώσεις, δηλαδή παραλίες που δεν γειτνιάζουν άμεσα με κατοικημένες περιοχές, το όριο ανεβαίνει στα 80 decibel. Για τις απάτητες παραλίες, απαγορεύεται κάθε αναπαραγωγή μουσικής.

   Για τον φωτισμό, το πλαίσιο είναι ποιοτικό και όχι ποσοτικό: επιτρέπεται μόνο χαμηλός και περιορισμένος φωτισμός στο απολύτως αναγκαίο μέτρο για λόγους ασφάλειας και μόνο στον βαθμό που δεν αλλοιώνεται η σχέση με τη φύση. Στις απάτητες παραλίες, και πάλι, η απαγόρευση είναι απόλυτη: φωτισμός μετά τη δύση του ηλίου απαγορεύεται εντελώς, χωρίς εξαίρεση.

   9. Στις παραλίες απαγορεύονται όλα τα οχήματα

   Η μόνη κατηγορία κινητού οχήματος που ο νόμος ρητά επιτρέπει στον χώρο μιας παραλίας είναι το αυτοκινούμενο ή ρυμουλκούμενο τροχήλατο αναψυκτήριο -αυτό που στην καθομιλουμένη αποκαλούμε καντίνα. Και εδώ η επιτρεπόμενη παρουσία συνοδεύεται από πολύ συγκεκριμένους όρους: ο μέγιστος χώρος που μπορεί να καταλαμβάνει το τροχήλατο αναψυκτήριο είναι 15 τετραγωνικά μέτρα. Πρέπει να τηρείται ελάχιστη απόσταση 100 μέτρων από τυχόν εγκατεστημένες επιχειρήσεις -ξενοδοχεία, κέντρα αναψυχής- αλλά και μεταξύ των ίδιων των αναψυκτηρίων. Και απαιτείται κατάλληλη άδεια λειτουργίας η φυσική παρουσία ενός οχήματος στην παραλία δεν αρκεί από μόνη της για να νομιμοποιήσει τη λειτουργία του. Για τις απάτητες παραλίες, η παρουσία μηχανοκίνητων οχημάτων απαγορεύεται ρητά.

   Αξίζει να σημειωθεί ότι κάθε επιχείρηση που δραστηριοποιείται στην παραλία δεν επιτρέπεται να επιφέρει καμία μεταβολή στη μορφολογία της ακτής, πέρα από το κοσκίνισμα για τον καθαρισμό της άμμου. Η χρήση μεγάλων οχημάτων για ισοπέδωση, διαμόρφωση ή μεταφορά εξοπλισμού εμπίπτει άμεσα σε αυτή την απαγόρευση -και αν προκαλεί σημαντική γεωμορφολογική βλάβη, η ποινική ευθύνη φτάνει σε φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών. Πρόκειται για έναν κανόνα που, αν εφαρμοζόταν με συνέπεια, θα άλλαζε σημαντικά την εικόνα σε πολλές ελληνικές παραλίες κάθε Μάιο, όταν οι επιχειρήσεις ετοιμάζονται για τη σεζόν.

   10. Επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται σε παραλίες οφείλουν να έχουν εμφανές το QR code του app καταγγελιών MyCoast

   Κάθε νόμιμη παραχώρηση αιγιαλού ή παραλίας πρέπει να καταχωρείται στην ηλεκτρονική πλατφόρμα MyCoast. Και κάθε επιχείρηση υποχρεούται να αναρτά σε εμφανές σημείο στον χώρο πινακίδα με QR code, ώστε οποιοσδήποτε πολίτης να μπορεί άμεσα, με ένα σκανάρισμα από το κινητό, να ελέγξει τι ακριβώς ισχύει για εκείνο το κομμάτι ακτής. Και αν κάτι από αυτά που δει δεν ταιριάζει με ό,τι βλέπει μπροστά του, μπορεί να υποβάλει καταγγελία επί τόπου, μέσω της ίδιας εφαρμογής. Αν η πινακίδα με το QR code λείπει ή δεν πληροί τις προδιαγραφές, προβλέπεται πρόστιμο 1.000 ευρώ.

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 2/8/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Παραλίες στην Ελλάδα: Οι 10 κανόνες που λίγοι γνωρίζουν για αιγιαλό, ξαπλώστρες και ελεύθερη πρόσβαση – MyCoast appeared first on Odusseia.

Ως νέα καταληκτική ημερομηνία για την υποβολή των αιτήσεων χρηματοδότησης και για τις τέσσερις (4) κατηγορίες νησιών ορίζεται η Δευτέρα 31 Αυγούστου 2026 και ώρα 23:59.

Υπενθυμίζεται ότι, προκειμένου μία αίτηση χρηματοδότησης να ληφθεί υπόψη, θα πρέπει, εντός δύο μηνών από την ημερομηνία υποβολής της, να έχουν αναρτηθεί ηλεκτρονικά στο πληροφοριακό σύστημα:

•           το σύνολο των παραστατικών τιμολόγησης που περιλαμβάνονται στην αίτηση χρηματοδότησης και

•           το σύνολο των αντίστοιχων παραστατικών εξόφλησης.

Με εκτίμηση,

Το Επιμελητήριο Κεφαλληνίας και Ιθάκης

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 29/7/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Παράταση προθεσμίας υποβολής αιτήσεων χρηματοδότησης ΜΙ Επιχειρήσεων 2023 appeared first on Odusseia.

Η συμμετοχή στο περίπτερο του Επιμελητηρίου είναι εντελώς δωρεάν για όλα τα μέλη, προσφέροντας μια εξαιρετική ευκαιρία προβολής των προϊόντων και των υπηρεσιών τους, ανάπτυξης νέων συνεργασιών και ενίσχυσης της παρουσίας τους σε ένα ευρύ επιχειρηματικό και καταναλωτικό κοινό.

Οι επιχειρήσεις που ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν καλούνται να εκδηλώσουν το ενδιαφέρον τους αποστέλλοντας σχετικό μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στη διεύθυνση info@eeki.gr.

Σας καλούμε να αξιοποιήσετε αυτή τη σημαντική ευκαιρία προβολής και εξωστρέφειας, εκπροσωπώντας δυναμικά την επιχειρηματική κοινότητα της Κεφαλονιάς και της Ιθάκης στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.

Με εκτίμηση,

Ο Πρόεδρος

Σταύρος Σπαθής

Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 28/7/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΕΚΘΕΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (ΔΕΘ) appeared first on Odusseia.

Στην τελετή αποδοχής της δωρεάς που έγινε πρόσφατα παρέστη ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Αν. Τασούλας, ο οποίος σημείωσε:

«Ο Σπύρος Βοβολίνης, τον οποίον είχα τη χαρά και την τιμή να έχω Προϊστάμενο καθώς υπήρξα ως φοιτητής συνεργάτης της “Βιομηχανικής Επιθεωρήσεως” όταν ήταν πλέον στην οδό Ζαλοκώστα 4, ήταν ένας άνθρωπος τακτικός, οργανωτικός, τυπικός. Δεν άφηνε τίποτε ανεξέταστο και τίποτε που να μην το τακτοποιήσει. Ήταν πολύ οργανωτικός με τη ζωή του, αλλά είχε οργανώσει και το τέλος του. Μας άφησε λοιπόν μία σύσταση· να μην γίνουν μνημόσυνα για αυτόν, αλλά να φροντίσουμε, μετά τον ενταφιασμό του να τον λησμονήσουμε.  Δεν μπορούμε να πειθαρχήσουμε σε αυτήν τη σύσταση.

Δεν μπορούμε να λησμονήσουμε έναν ευπατρίδη της δημοσιογραφίας, έναν άνθρωπο ο οποίος στα 24 του μόλις χρόνια διεπίστωσε την ανάγκη να εκπροσωπηθεί δημοσιογραφικά και εκδοτικά η ελληνική βιομηχανία, η οποία τότε εκκινούσε τον δρόμο της προς τα μπροστά. Ήταν τότε που ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας Γεώργιος Πεσμαζόγλου, στο πρώτο τεύχος της ΒΙΟΜΕΠ, έγραψε ένα άρθρο όπου έλεγε ότι δύο είναι οι πυλώνες της οικονομίας: το εμπόριο και η γεωργία. Δεν μίλησε για την βιομηχανία. Φανταστείτε λοιπόν πόσο πρωτοπόρος και πόσο καλά ιχνηλατούσε το μέλλον ο Βοβολίνης στα 24 του, τότε που εξέδωσε τη Βιομηχανική Επιθεώρηση, όταν κανένα άλλο έντυπο τότε στην Ελλάδα δεν ασχολείτο με τη βιομηχανία.

Η Βιομηχανική Επιθεώρηση, την οποία διηύθυνε ο Βοβολίνης μέχρι το ‘90, υπήρξε ένα σπουδαίο περιοδικό, ένα περιοδικό το οποίο τίμησε την ελληνική γλώσσα· τα ελληνικά στα οποία εγράφετο η ΒΙΟΜΕΠ ήταν πολύ σωστά. Πίστευαν οι συντάκτες της Βιομηχανικής Επιθεωρήσεως, υπό τις οδηγίες του Σπύρου Βοβολίνη, ότι η ελληνική γλώσσα συμπυκνώνει έναν αφάνταστο πλούτο, τον οποίο πρέπει να υπηρετούμε. Τα πολιτικά και οικονομικά σχόλια ήταν ανυπέρβλητα. Παρουσίαζε σε κάθε τεύχος την οικονομική επικαιρότητα, αλλά είχε και σχόλια πάνω στην πολιτική επικαιρότητα, και είχε μεγάλη έγνοια, να διατυπώνει σωστά τις εκφράσεις. […]

Ο Βοβολίνης ήταν πιο “βιομηχανόφιλος” ακόμα και από τους βιομήχανους. Πίστευε στη βιομηχανία περισσότερο απ’ όσο πίστευαν ακόμα και οι ίδιοι οι βιομήχανοι. Κι αυτό φαίνεται στην πολύ ωραία έκδοση της Τράπεζας της Ελλάδος, που εξιστορεί την ωραία περιπέτεια της Βιομηχανικής Επιθεώρησης. Βλέπουμε ότι ο Βοβολίνης μέσα στο διάβα των ετών προσπαθούσε να πείσει τους εκπροσώπους της βιομηχανίας να στηρίξουν συλλογικά τη Βιομηχανική Επιθεώρηση γιατί στην ουσία έτσι θα στήριζαν τον εαυτό τους, θα στήριζαν την ιδιότητά τους, θα στήριζαν το επάγγελμά τους.

Σε αυτή την προσπάθεια δεν έβρισκε πάντα ανταπόκριση. Ίσως γιατί η συλλογικότητα στην Ελλάδα είναι ένα ζητούμενο ακόμη και σήμερα. Οι περισσότεροι από εμάς θεωρούν ότι θα διευθετήσουν τις υποθέσεις τους ατομικά και όχι συλλογικά. Προφανώς δεν σκέφτονταν όλοι οι βιομήχανοι να υποστηρίξουν ένα περιοδικό το οποίο αντιμετώπιζε τη βιομηχανία ως στήριγμα της κοινωνίας, της οικονομίας, της εργασίας και της ανάπτυξης της Ελλάδος.

Ήταν υπερήφανος ο Βοβολίνης, όπως ήταν και ο αδερφός του. Ήταν κομψός, καλοντυμένος, ξεχωριστός άνθρωπος που είχε οργανώσει τη ζωή του και την είχε κυριολεκτικά υποτάξει στον σκοπό της Βιομηχανικής Επιθεώρησης. Οι άνθρωποι του περιοδικού αυτού ήταν η οικογένειά του. Η οικογένεια αυτή αργότερα συμπληρώθηκε από την αγαπημένη του ανιψιά, Αλεξάνδρα Βοβολίνη, η οποία προχωρά σήμερα σε αυτή τη χειρονομία, παραβιάζοντας σωστά την υπόδειξή του να τον ξεχάσουμε μετά από την αποχώρησή του από τη ζωή.

Είχα την τύχη ως φοιτητής της Νομικής, αρχές της δεκαετίας του ’80, μέσω του αείμνηστου Ευάγγελου Αβέρωφ, να γνωρίσω τον Σπύρο Βοβολίνη και να εργαστώ για λίγα χρόνια στη Βιομηχανική Επιθεώρηση, κρατώντας τη στήλη της κριτικής βιβλίου αλλά και πηγαίνοντας σε εκδηλώσεις στις οποίες ήταν καλεσμένος ο ίδιος και, λόγω ηλικίας ή λόγω κάποιας άλλης υποχρεώσεως, δεν μπορούσε να πάει. Και θυμάμαι πάντα, με τι σεβασμό με αντιμετώπιζαν όταν έλεγα ότι έρχομαι εκ μέρους της Βιομηχανικής Επιθεώρησης. […]

Αυτό λοιπόν το περιοδικό, αυτό το εκδοτικό επίτευγμα διέθετε ένα απόθεμα γνώσεων, τη Δημοσιογραφική Βιβλιοθήκη των αδερφών Βοβολίνη που ήταν μια πολύτιμη πηγή στην οποία οι συνεργάτες του εντύπου κατέφευγαν συχνά.

Και αυτή η Δημοσιογραφική Βιβλιοθήκη σήμερα παραδίδεται στην Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας και Ενημέρωσης. Ένας πλούτος γνώσεων, ένας πλούτος σπάνιων βιβλίων από τα οποία αντλούσαν γνώση και εμπειρία οι συνεργάτες της Βιομηχανικής Επιθεώρησης και του περίφημου Βιογραφικού Λεξικού, ο οποίος είναι σήμερα στα χέρια του Ελληνικού Δημοσίου και είμαι βέβαιος ότι θα αξιοποιηθεί κατάλληλα».

Σε χαιρετισμό του ο Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης τοποθετήθηκε ως εξής: «Σήμερα είναι μια ιστορική ημέρα για την Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας και Ενημέρωσης και τους ανθρώπους που έχουν περάσει από εδώ, για την ιστορία που έχει, η οποία συνεχίζεται για την ενημέρωση των πολιτών. Παραλαμβάνουμε εφημερίδες που “έζησαν” έναν αιώνα, περιοδικά που κατέγραψαν έξι δεκαετίες ελληνικής οικονομίας, βιβλία που εκδόθηκαν από το 1857 μέχρι και το 2025. Παραλαμβάνουμε τη μνήμη του ελληνικού Τύπου. Η δημοσιογραφική βιβλιοθήκη της οικογένειας Βοβολίνη είναι κάτι παραπάνω από μια συλλογή. Είναι ένα χρονικό: 768 τεύχη της Βιομηχανικής Επιθεωρήσεως, 1.600 φύλλα εφημερίδων από 166 τίτλους. Εκδόσεις σπάνιες, τόμοι δεμένοι, σελίδες που “μυρίζουν εποχή”. Και φυσικά 910 φύλλα από το Ελληνικόν Αίμα, την εφημερίδα που τυπωνόταν παράνομα στην Κατοχή. […] Αυτό το οποίο συμβαίνει εδώ πρέπει να το δουν τα παιδιά, να το δουν τα σχολεία και πρέπει να περάσει στις επόμενες γενιές άθικτο. Αυτό είναι το δικό μας χρέος, το δικό μας καθήκον».

Από την πλευρά της η εκδότρια και δωρήτρια της δημοσιογραφικής βιβλιοθήκης της οικογένειας Αλεξάνδρα Κ. Βοβολίνη εξέφρασε την συγκίνησή της, αναφέροντας ότι γεννήθηκε μέσα στα βιβλία που βρίσκονταν πάντα διάσπαρτα στο κοινό γραφείο των δυο αδελφών Βοβολίνη – πατέρα της και θείου της –  και παρατήρησε:

«Το γεγονός ότι το δημοσιογραφικό Αρχείο των αδελφών Σπύρου και Κωνσταντίνου Βοβολίνη βρίσκει την οριστική του στέγη στη Βιβλιοθήκη της Γενικής Γραμματείας Επικοινωνίας και Ενημέρωσης, έρχεται να δώσει απάντηση σε μία από τις μεγαλύτερες ανησυχίες που είχα όλα τα χρόνια που το πολύτιμο αυτό υλικό βρισκόταν στα χέρια μου. Όποιοι έχουν βρεθεί με το βάρος μιας πνευματικής κληρονομιάς καταλαβαίνουν καλά τι θέλω να πω.

Ο πατέρας μου, ο Κωνσταντίνος Βοβολίνης, και ο θείος μου, ο Σπύρος Βοβολίνης, υπήρξαν εξαρχής και πάνω απ’ όλα δημοσιογράφοι. Δημοσιογράφοι με την έννοια που εκείνα τα χρόνια είχε το επάγγελμα: στην πρώτη γραμμή, στην καρδιά των γεγονότων, σε συνήθως ταραγμένους καιρούς, χωρίς άλλη διαμεσολάβηση. Χωρίς, κυρίως, τα τεχνικά μέσα και τις δυνατότητες που δίνει η εποχή μας στην πληροφόρηση. Υπήρξαν δημοσιογράφοι του μαχόμενου έντυπου λόγου, σε πολύ δύσκολες εποχές, πολέμου και εχθρικής κατοχής στο ξεκίνημα, αλλά και κατόπιν, για πολλές δεκαετίες, τότε που μέσα από αλλεπάλληλες αντιξοότητες η χώρα πάλευε για την ανασυγκρότησή της. Το δημοσιογραφικό αρχείο των αδελφών Βοβολίνη, το οποίο φιλοξενείται πλέον εδώ, στον φυσικό του χώρο, στη Βιβλιοθήκη της Γενικής Γραμματείας Επικοινωνίας και Ενημέρωσης, αποστολή της οποίας είναι η διαφύλαξη και η αξιοποίηση των αρχείων της νεότερης και σύγχρονης ιστορίας της χώρας μας, αποτελεί μια πολύτιμη ιστορική πηγή. […] Παρακολουθεί βήμα-βήμα την πορεία της βιομηχανίας και της επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα, μέσα από τις προκλήσεις και τις αντιξοότητες όλων αυτών των χρόνων και παρέχει πολύ σημαντικές πληροφορίες στον κάθε ειδικώς ενδιαφερόμενο. […]

Τέτοιου είδους ιστορικά τεκμήρια μιλούν από μόνα τους. Χαίρομαι ιδιαίτερα που τα συγκεκριμένα Αρχεία σε τούτο το περιβάλλον, θα είναι πλέον ανοιχτά και προσβάσιμα στην επιστημονική κοινότητα, στους ερευνητές, στους φοιτητές και σε κάθε μελετητή της ιστορίας».

Κατέληξε λέγοντας ότι χαίρεται που «κατάφερε να συμβάλει με την δωρεά αυτή στην ανάδειξη της αρχειακής κουλτούρας που βρίσκεται ακόμη αρκετά πίσω στην Ελλάδα».

Σε δικό της χαιρετισμό η πρύτανις του Παντείου Πανεπιστημίου Χριστίνα Κουλούρη, ως ιστορικός αναφέρθηκε πρώτα στο Μέγα Ελληνικόν και Βιομηχανικόν Λεξικόν του Κωνσταντίνου Βοβολίνη χαρακτηρίζοντάς το “Βικιλεξικό της εποχής του”, καθώς επικέντρωνε την μελέτη στις προσωπικότητες της οικονομικής και πολιτικής ζωής. Παρατήρησε ότι «ζούμε σε μια χώρα η οποία υπερηφανεύεται για το ένδοξο παρελθόν της, πλην όμως μένουμε μόνο σε μια ρητορική επίκληση αυτών των ένδοξων στιγμών χωρίς να έχουμε συνείδηση προστασίας του. Είτε πρόκειται για τις αρχαιότητες είτε για τα αρχεία».

Χαρακτήρισε την δωρεά της Δημοσιογραφικής Βιβλιοθήκης ως την κορωνίδα σειράς δράσεων που συντείνουν στον στόχο της «διατήρησης της ιστορικής μας μνήμης. Ως ιστορικός θεωρώ εξαιρετικά σημαντική την καλλιέργεια της αρχειακής μας συνείδησης και τη διάσωση των πηγών μέσα από τις οποίες η ιστορία μας μελετάται, ερμηνεύεται και επανεκτιμάται».

Από την πλευρά της η Πρόεδρος του ΑΠΕ-ΜΠΕ Άρια Αγάτσα μίλησε για την δημοσιογραφική βιβλιοθήκη που περιέρχεται στην ΓΓΕΕ ως «κομμάτι από τη μνήμη του ελληνικού πολιτικού δημόσιου λόγου. Ίχνη ανθρώπων που πίστεψαν ότι η δημοσιογραφία δεν είναι η τέχνη του πρόσκαιρου λόγου αλλά η ευθύνη του διαρκούς». Για να συμπληρώσει με την παρατήρηση ότι «τα Μέσα αλλάζουν, οι τεχνολογίες αλλάζουν, οι πλατφόρμες αλλάζουν πλην η ευθύνη παραμένει η ίδια […] Με καίρια στοιχεία την κατανόηση των πηγών και την διασταύρωση/fact checking», στοιχεία που εξέφρασε ακριβώς η δωριζόμενη Δημοσιογραφική Βιβλιοθήκη.

Ο Γενικός Γραμματέας Επικοινωνίας και Ενημέρωσης Δημήτρης Κιρμικίρογλου ανέδειξε το πώς «δεν υπάρχει ελευθερία του Τύπου χωρίς μνήμη του Τύπου». Παρατήρησε ότι επί ενενήντα χρόνια η Βιομηχανική Επιθεώρηση (ο βασικός κορμός της δωρεάς) κατέγραψε την πορεία της ελληνικής οικονομίας, από τον Μεσοπόλεμο έως το «ελληνικό οικονομικό θαύμα» και ανέφερε ότι «ένας λαός που ξέρει από πού ήρθε η ευημερία του μπορεί να συζητήσει ώριμα για το πού πηγαίνει». Απευθυνόμενος στη δωρήτρια, σημείωσε ότι «η βιβλιοθήκη δεν φεύγει από μια οικογένεια, περνά από τη μία οικογένεια στην άλλη», από την οικογένεια Βοβολίνη στην «οικογένεια των δημοσιογράφων».

Την κεντρική ομιλία με τίτλο «Διαδρομές μιας δημοσιογραφικής βιβλιοθήκης του 20ού αιώνα» απηύθυνε ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννης Στουρνάρας. Στην συνέχεια τα βασικά τμήματα της τοποθέτησής του:

«Η δημοσιογραφική δραστηριότητα των αδελφών Βοβολίνη έχει τουλάχιστον δύο, πολύ ενδιαφέρουσες, διαστάσεις. Πρώτον την χρονική έκταση, από το 1934, οπότε ξεκινά η έκδοση της  Βιομηχανικής Επιθεώρησης, μέχρι και το 1990,  με παράπλευρη την διαδρομή του Μεγάλου Ελληνικού Βιογραφικού Λεξικού. Δεύτερον, το συγκεκριμένο αντικείμενο, που υπήρξε σε όλη αυτή την διάρκεια η επικέντρωση στην επιχειρηματικότητα με αιχμή την βιομηχανία, μια θεματική την οποία ο δημόσιος βίος στην Ελλάδα συχνά αντιμετώπισε με διστακτικό τρόπο. Σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, στην Ελλάδα ο επιχειρηματίας, “ο βιομήχανος”, δεν απετέλεσε ιδιαίτερο πρότυπο – ίσα-ίσα που ενίοτε αξιοποιήθηκε και ως αρνητικό στερεότυπο.

Η εκδοτική διαδρομή των αδελφών Βοβολίνη ξεκινά στην ύστερη φάση του Μεσοπολέμου, και ενώ η βιομηχανία είχε μόλις αρχίσει να κάνει αισθητή την παρουσία της στο μείγμα δραστηριοτήτων της ελληνικής οικονομίας. Μιας οικονομίας σε μετάβαση από ένα κατά βάσιν αγροτικό πρότυπο με εμπορικές απολήξεις, σε ένα πιο σύγχρονο “παραγωγικό μοντέλο”, επηρεασμένο δίχως άλλο από την υποχρεωτική στροφή στην αυτάρκεια, την οποία είχε επιβάλει η κατάρρευση του διεθνούς εμπορίου στον απόηχο της κρίσης του 1929. Η διαδρομή συνεχίστηκε μέχρι την επανεκκίνηση της οικονομίας, μετά την βαρύτατη δοκιμασία του Πολέμου, της Κατοχής και του Εμφυλίου, όταν η βιομηχανία αναδείχθηκε σταδιακά σε βασικό άξονα της οικονομικής δραστηριότητας και ατμομηχανή της μεταπολεμικής ανάπτυξης.

Σε όλη τη διάρκεια αυτής της διαδρομής, το περιοδικό Βιομηχανική Επιθεώρηση διαμόρφωσε και διατήρησε μια στάση επιθετικής συνηγορίας για την επιχειρηματική δραστηριότητα. Μπορεί η συνηγορία αυτή να εκφράσθηκε συνειδητά με αρθρογραφική ένταση, κι ακόμη περισσότερο με αιχμηρά εκδοτικά σχόλια, διατήρησε ωστόσο εξαρχής μία βασική αρχή: τη συστηματική τεκμηρίωση των απόψεών της μέσω της συλλογής και ανάδειξης στοιχείων και πηγών. Σε μία εποχή που η τεκμηρίωση βασιζόταν σχεδόν αποκλειστικά στα έντυπα μέσα, ο όγκος και το εύρος της βιβλιοθήκης Βοβολίνη αποτελεί έμμεση απόδειξη της εφαρμογής αυτής της αρχής σε όλη τη διάρκεια της εκδοτικής προσπάθειας, την οποία καλείτο να υποστηρίξει. Από τις σελίδες του περιοδικού παρελαύνει συχνά σωρεία τεχνικών εκθέσεων και αναλύσεων για καίρια ζητήματα της εποχής, όπως το ενεργειακό, ο εξηλεκτρισμός, οι εξελίξεις στον μηχανολογικό εξοπλισμό και η παρακολούθηση των κάθε λογής τεχνικών έργων.

Παράλληλα, η συντακτική ομάδα του περιοδικού φρόντισε εξαρχής να φιλοξενήσει στις σελίδες του ποικίλες και ενίοτε αποκλίνουσες απόψεις διαφόρων συντελεστών της οικονομίας. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα συναντάμε ήδη στα πρώτα τεύχη του περιοδικού, όπου φιλοξενείται άρθρο του τότε υπουργού Εθνικής Οικονομίας, Γεωργίου Πεσμαζόγλου, ο οποίος – παρότι συγχαίρει για την εκδοτική πρωτοβουλία – υπενθυμίζει ότι η Ελλάδα είναι μία πρωτίστως αγροτική οικονομία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται και για τον προσανατολισμό της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής – σχόλιο που προκάλεσε φυσικά την έντονη αντίδραση άλλων αρθρογράφων και σχολιαστών, ιδίως των προσκείμενων στον εκκολαπτόμενο βιομηχανικό τομέα.

Στο σημείο αυτό, θα ήθελα να επισημάνω την ευρύτητα – όχι μόνο θεματική, αλλά και πολιτική, και ιδεολογική – την οποία μαρτυρά το περιεχόμενο της δωριζόμενης βιβλιοθήκης των αδελφών Βοβολίνη. Το περιεχόμενό της φανερώνει την έκταση και την ποικιλία των προσεγγίσεων που οι αδελφοί Βοβολίνη ήθελαν να έχουν στην διάθεσή τους, τόσο οι ίδιοι, όσο και η ευρύτερη συντακτική τους ομάδα. Η βιβλιοθήκη τους καλύπτει μια μεγάλη περιοχή του δημοσίου βίου. Συνειδητά μεγάλη, θα προσέθετα. Διατρέχοντας τον κατάλογο των βιβλίων τους, συναντάμε θέματα πολιτικής και διακυβέρνησης, από τις αρχές του 20ού αιώνα και μέχρι την Μεταπολίτευση. […]

Μια ξεχωριστή ενότητα αποτελούν οι πολιτικές προσωπικότητες της εποχής, από τον Ελευθέριο Βενιζέλο και τον Ιωάννη Μεταξά μέχρι τον Νίκο Ζαχαριάδη, καθώς και εκτεταμένες αναφορές στην ελληνική ιστορία, με έμφαση στα ταραγμένα χρόνια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και τη μεταπολεμική περίοδο. Από δίπλα, ποικίλα έργα διεθνούς ιστορίας, που συναρθρώνονται με έργα για τις διεθνείς σχέσεις, την γεωπολιτική, αλλά και τις εξωτερικές σχέσεις της Ελλάδας, από τα Βαλκάνια και τη Σοβιετική Ένωση μέχρι τα συνεχώς παρόντα ελληνοτουρκικά θέματα και το Κυπριακό. Στη βιβλιοθήκη θα συναντήσει κανείς επίσης έργα κοινωνιολογικά, αναλυτικά/θεωρητικά αλλά και βιβλία για την παρουσία της νεολαίας στη δημόσια σφαίρα, την πολιτιστική κληρονομιά της χώρας, τη φιλοσοφία, τη θρησκεία, ακόμη και ολόκληρες ενότητες αφιερωμένες στην “τέχνη και ιδεολογία”, με εξειδίκευση σε θέματα όπως “Κομμουνισμός και τέχνη/Κομμουνισμός και πνευματική καλλιέργεια”. […]

Να επιστρέψω όμως στο περιοδικό Βιομηχανική Επιθεώρηση. Πέρα από το ρεπορτάζ, την ανάλυση και τη σχολιογραφική κάλυψη των γεγονότων, η Βιομηχανική Επιθεώρηση επένδυε – και αυτό είναι φανερό σε κάθε τεύχος – στην ανάδειξη των τεκμηρίων στα οποία στηρίζει κάθε φορά την προσέγγισή της. Παράλληλα με αυτήν την επιλογή, στα μεταπολεμικά χρόνια προχώρησε σε μια περισσότερο προσωποκεντρική ανάγνωση των πραγμάτων. Αυτό φάνηκε από τα πρώτα μεταπολεμικά τεύχη του περιοδικού, για να βρει την πιο ατόφια έκφρασή του στην άλλη σημαντική εκδοτική πρωτοβουλία, το Μεγάλο Ελληνικό Βιογραφικό Λεξικό. Πρόκειται για μία πλουσιότατη συλλογή στοιχείων για προσωπικότητες της οικονομικής, πολιτικής και κοινωνικής ζωής – ιδίως από την περίοδο που προηγήθηκε και θεμελίωσε το ελληνικό οικονομικό περιβάλλον. Έχει ενδιαφέρον να παρατηρήσει κανείς πώς αυτή, η πιο προσωποκεντρική προσέγγιση της επιχειρηματικής ζωής, που ως δημοσιογραφική πρακτική αναπτυσσόταν ήδη στον αγγλοσαξονικό χώρο εκείνη την εποχή, βρήκε ένα πρώιμο φυτώριο στον Ελληνικό Τύπο μέσω των αδελφών Βοβολίνη.

Πάντως και τα δυο εκδοτικά εγχειρήματα, περνώντας “από σαράντα κύματα”, στηρίχθηκαν συνειδητά στη συστηματική συγκέντρωση, διατήρηση, αποδελτίωση και αξιοποίηση τεκμηριωτικού υλικού. Αυτό ακριβώς το υλικό, που αποτελείται, μεταξύ άλλων, από βιβλία, περιοδικά, έντυπα, σημειώσεις κλπ., αποτελεί την βάση της δωρεάς που γίνεται στην Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας και Ενημέρωσης.

Η διαδρομή της Βιομηχανικής Επιθεώρησης, από το τέλος του Μεσοπολέμου μέχρι τα χρόνια της Ανασυγκρότησης, γνώρισε όλες τις εντάσεις και όλα τα τραύματα αυτής της ταραγμένης εποχής. Κατόρθωσε, ωστόσο, να συνεχίσει την κυκλοφορία της χωρίς διακοπή. Στα χρόνια της επανεκκίνησης της ελληνικής οικονομίας και της οικοδόμησης εκείνου που αναγνωρίσθηκε ως το “οικονομικό θαύμα” των δεκαετιών του 1950 και 1960, ο ρόλος της βιομηχανίας – όπως την παρακολουθούσε η Βιομηχανική Επιθεώρηση – υπήρξε κυρίαρχος. Ωστόσο, το περιοδικό δεν εγκατέλειψε ποτέ την κριτική και, αρκετές φορές, μαχητική στάση του. Αυτή διατηρήθηκε και στην συνέχεια, όταν η ελληνική οικονομία πέρασε τα διαδοχικά κύματα των κρίσεων της δεκαετίας του ’70, και των κρίσιμων επιλογών οικονομικής πολιτικής της δεκαετίας του ’80. Απέναντι στην ευρωπαϊκή προοπτική της ελληνικής οικονομίας, η Βιομηχανική Επιθεώρηση τηρεί προσεκτική στάση: αποδέχεται μεν την αναγκαιότητα και τη χρησιμότητα του ανοίγματος της οικονομίας μέσα από την σύνδεση και αργότερα την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, αλλά προειδοποιεί για τα σημεία όπου είτε προκύπτουν, είτε επιτείνονται αδυναμίες και προβλήματα.

Βέβαια, από την δεκαετία του ’80 η εκδοτική προσπάθεια της Βιομηχανικής Επιθεώρησης επιβραδύνεται. Μεταξύ 1983 και 1990, η μηνιαία έκδοση γίνεται διμηνιαία. Ταυτόχρονα, ο εμπνευστής και οδηγός του εγχειρήματος, Σπύρος Βοβολίνης, ετοιμάζεται να φύγει από το προσκήνιο. Εντούτοις, η βιβλιοθήκη του εξακολουθεί να εμπλουτίζεται, προσφέροντας έδαφος για δημοσιογραφική αξιοποίηση.

Μία πρόσθετη, καταληκτική θα έλεγα, παρατήρηση: Ξαναβλέποντας τη διαδρομή των αδελφών Βοβολίνη μέσα από έντονες και πολυκύμαντες περιόδους της ελληνικής ιστορίας, αλλά και της οικονομίας, δεν μπορεί παρά να αναγνωρίσει κανείς τη σημασία της συνέχειας. Της επίμονης και της αδιάκοπης καταγραφής, μελέτης και παρουσίασης των πραγμάτων και της αναζήτησης ερμηνειών – έστω και αν ορισμένες από αυτές χρειαστεί αργότερα να αναθεωρηθούν. Τα δύο αυτά αδέλφια, ο Κωσταντίνος και ο Σπύρος Βοβολίνης, πορεύονται μαζί επί πολλά χρόνια, χαράζοντας παράλληλες και συμπληρωματικές διαδρομές, διατηρώντας εντούτοις πάντα την ιδιαιτερότητά τους. Ο βαρύς βηματισμός της ιστορίας δεν διέρρηξε την προσπάθεια τους.

Τέλος, θα μου επιτρέψετε και μία πιο προσωπική αναφορά, στον άνθρωπο που φρόντισε, ήδη από τη δεκαετία του 1990 για τη διάσωση και αναζωογόνηση της εκδοτικής πρωτοβουλίας των αδελφών Βοβολίνη –– την Αλεξάνδρα Βοβολίνη, η οποία παρέμεινε στη διεύθυνση του περιοδικού Οικονομική Επιθεώρηση (όπως ονομάζεται από το 2004) έως το 2023. Κι όμως, η Αλεξάνδρα δεν διέσωσε και αναζωογόνησε μόνο το εκδοτικό εγχείρημα μίας προηγούμενης γενιάς. Διέσωσε και αναζωογόνησε τις μνήμες, τα τεκμήρια και τη βιβλιοθήκη αυτής της γενιάς. Με τη σημερινή δωρεά της – όπως και με τις προηγούμενες δωρεές στη Γεννάδειο και το Ιστορικό Αρχείο της Τράπεζας της Ελλάδος – έρχεται πλέον να εξασφαλίσει το μέλλον αυτής της παρακαταθήκης, και να την καταστήσει προσβάσιμη στο ευρύ κοινό. Όσοι την ξέρουμε, βέβαια, γνωρίζουμε ότι εκτός από τις εκδόσεις, τα τεκμήρια και τα βιβλία, κληρονόμησε επίσης τη φιλομάθεια και μια πηγαία περιέργεια για τον κόσμο, τόσο για το σήμερα όσο και για το χθες, το οποίο εξακολουθεί να μελετά και να συγκεντρώνει υλικό και πληροφορίες. Αυτά δεν θα χρειαστεί να τα δωρίσει ποτέ!»

Η εκδήλωση έκλεισε με συζήτηση τριών παρατηρητών του εκδοτικού φαινομένου της Βιομηχανικής Επιθεώρησης και του Μεγάλου Ελληνικού Βιομηχανικού Λεξικού, Γεωργία Μ. Πανσεληνά, ιστορικό/συγγραφέα, διευθύντρια του Αρχείου Βοβολίνη, Ευάνθη Χατζηβασιλείου καθηγητή Ιστορίας του Μεταπολεμικού Κόσμου, στο τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του ΕΚΠΑ και Γεώργιο Τσάτσο, πρώην Πρόεδρο της ΑΓΕΤ Ηρακλής και πρώην μέλος του ΔΣ του ΣΕΒ.

ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 26/7/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA

The post Μια πολύτιμη δημοσιογραφική βιβλιοθήκη του 20ου αιώνα βρίσκει στέγη appeared first on Odusseia.