Από τον Μάιο έως και τον Ιούνιο, προσεισμικά στο Ληξούρι , πουλιόταν ένας είδος μικρής αρωματικής φράουλας, που ήταν παραγωγή μοναδική της Κολομπίας!
Ήταν τόσο περιζήτητη η ληξουριώτικη φράουλα, για όλες τις κοινωνικές τάξεις, που ακόμη και οι προύχοντες του Αργοστολίου, είχαν την έγνοια τους, για να προμηθευτούν «μια χεριά».
Βασικός παραγωγός και πουλητής ήταν ένας σπιρτόζος Ληξουριώτης, που έμεινε ονομαστός για τις φράουλές του, ο Δημήτριος Μηνιάτης (Κατσάνης). Για χρόνια διατηρούσε αυτό το εμπόριο εκεί στο περιστύλιο του Μαρκάτου, και , κατά το 1934 άνοιξε μανάβικο και στο Αργοστόλι, που το κράτησε για πολλά χρόνια, για να εξυπηρετήσει τους εκεί φίλους και πελάτες του.
Ήταν ένας τύπος ταλαίπωρος και πολύπαθης, αλλά τον διακατείχε ένα εργατικό και εμπορικό ταπεραμέντο, το οποίο αξιοποίησε δυναμικά, όχι μόνο για βιοπορισμό, αλλά και για εξαιρετική κοινωνικότητα, που ίσως την είχε ανάγκη.
Αυτές οι φράουλες του Ληξουρίου, ήταν μικρούλες, πολύ αρωματικές, σφικτές, κραταιές, βαστούσαν στο χρόνο. Μέρος της παραγωγής τους ήταν τόσο τα Χαυδάτα, όσο και μέρη κοντινά του Ληξουρίου. Σήμερα, όλα αυτά τα προϊόντα και τα συναφή τους, είναι σε πληθώρα στην αγορά, τυποποιούμενα, με φάρμακα ποτισμένα και ραντισμένα, μα η νοστιμιά και το άρωμα λείπει…
Τελικά χάθηκαν αυτές οι μικρές του Ληξουρίου φράουλες. Ε… κάποια φορά τσι δοκίμασα κι εγώ και τσι φχαριστήθηκα. Τώρα.. τίποτσι!
Γεράσιμος Σωτ. Γαλανός
Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 9/6/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA