Βίωσε στην παιδική του ηλικία την ιταλογερμανική κατοχή, ενώ η καταστροφή του Εγκέλαδου τον ανάγκασε να διακόψει τις γυμνασιακές του σπουδές, παρόλο που ήταν παιδί της μάθησης και από τα 10 του χρόνια είχε δοκιμάσει την πένα του στο στίχο. Αφού κατόρθωσε τελικά να ολοκληρώσει το Γυμνάσιο, ξεκίνησε τις σπουδές του στην τότε Πάντειο Ανώτατη Σχολή Πολιτικών Επιστημών στην Αθήνα, εργαζόμενος παράλληλα στην ταχυδρομική υπηρεσία, αλλά η δικτατορία της 21ης Απριλίου 1967 τον απέλυσε από τη εργασία του, οπότε αναγκάστηκε και πάλι να διακόψει τη φοίτησή του.
Διέφυγε στο εξωτερικό με τελική κατάληξη τη Σουηδία. Εκεί θα εργαστεί, θα σπουδάσει, θα γράφει αλλά και ως ενεργό μέλος της ελληνικής παροικίας στη Στοκχόλμη θα πάρει μέρος στον αντιδικτατορικό αγώνα, ενώ θα αναδεικνύει με διάφορους τρόπους τα προβλήματα των μεταναστών και θα προβάλλει τον ελληνικό πολιτισμό.
Επαναπατριζόμενος μαζί με την οικογένειά του το 1983, έρχεται και στήνει από την αρχή το σπιτικό του στο γενέθλιο χωριό του, όπου δίνει μικρές και μεγάλες μάχες για την προκοπή των Βλαχάτων, για την πολιτισμική ανάπτυξη του νησιού του και για την προοδευτική αναγέννηση της πατρίδας του μέσα από ποικίλες δημόσιες παρεμβάσεις του.
Ωστόσο, δε σταματά να γράφει, να συνθέτει κυρίως ποιητικές συλλογές. Η ποίησή του τρυφερή και ευαίσθητη, με φιλοσοφική διάθεση και με στοχεύσεις πάντοτε κοινωνικές και πανανθρώπινες. Καταπιάστηκε, βέβαια, και με το διήγημα και με το χρονογράφημα και με το δοκίμιο και με το θεατρικό έργο. Άξιος δουλευτής του λόγου.
Υπήρξε φίλος και συναγωνιστής του Αλέκου Παναγούλη. Θυμάμαι πόσο γοήτευσε με τη αφήγησή του τους μαθητές μας στο Πολυκλαδικό Λύκειο του Αργοστολιού, όταν τον καλέσαμε να συμμετάσχει στην αφιερωματική μας εκδήλωση στη μνήμη εκείνου του σύγχρονου σπουδαίου Έλληνα αγωνιστή.
Ο Διονύσης Μαρκαντωνάτος πίστευε στη δύναμη του Ορθού Λόγου και της Πράξης, στη διαλεκτική σκέψη και στον αέναο αγώνα του Ανθρώπου.
Τον αποχαιρετώ με τους παρακάτω στίχους του:
Δε θα χτιστεί ποτέ ο τέλειος ναός‧
Σαν ερευνάς θα βρίσκεις ότι κάτι λείπει.
Και θα ’ναι μέσα στη χαρά και μες στη λύπη
Δρομάρης πάντα ένας Όμηρος Λαός.
Αγαπητέ Διονύση, αγωνιστή της ζωής και ζηλωτή του λόγου, καλό σου ταξίδι.
Αργοστόλι, 2-11-2026
Πέτρος Πετράτος
Εστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 2/11/2026 #ODUSSEIA #ODYSSEIA