- Γεννήθηκε στην Άνω Συνοικία Τρικάλων (1509)
- Γιός του Δημητρίου και της Καλής Νοταρά / ανηψιός του Λουκά Νοταρά
- Δεν γνωρίζουμε το βαπτιστικό του όνομα/ εικάζεται Γεώργιος
- Πρώτος σταθμός η βενετοκρατούμενη Ζάκυνθος
Συνδέθηκε με τον Ζακύνθιο λόγιο μοναχό Παχώμιο Ρουσσάνο (1508–1553)
- Επόμενοι –κατά σειρά- σταθμοί:
- Θεσσαλία
- Κωνσταντινούπολη
- Άγιο Όρος
Εκάρη μοναχός στη Ι.Μ. Ιβήρων. Ασκήτευσε στην Σκήτη της Αγίας Άννης και στο Καλύβι (Κελί) του Αγίου Βασιλείου στην Καψάλα,
- Ιεροσόλυμα
- Συρία / Δαμασκός
- Σινά
- Αντιόχεια
- Αλεξάνδρεια και έρημος Θηβαΐδος που είχε καθαγιασθεί από μυριάδες αγίους ασκητές στα πρωτοχριστιανικά χρόνια.
- Επιστροφή στα Ιεροσόλυμα
Αξιώθηκε το διακόνημα του κανδηλανάπτη στον Πανάγιο Τάφο
Χειροτονήθηκε διάκονος και ιερέας από τον Πατριάρχη Γερμανό και απέκτησε το όνομα Γεράσιμος, προς χάρι του Αββά / Αγίου Γερασίμου του Ιορδανίτη
Σαραντάριο Μοναστήρι
- Αναχώρηση το 1548 για Κρήτη.
Παρέμεινε δυο χρόνια. Ασκήτευσε σε πέντε-μέχρι σήμερα γνωστά- ασκηταριά Του. Όλα σε δυσπρόσιτα μέρη εντός σπηλαίων. Πιθανολογείται αρωγή Του για ενημέρωση επικείμενων πειρατικών επιδρομών: ΚΙΣΣΑΜΟΥ (χωριό Φωτακάδο/Κοινότητα Βουκολιών). ΑΠΟΚΟΡΩΝΟΥ (Νιό Χωριό). ΚΥΔΩΝΙΑΣ: (χωριό Κάμποι), (χωριό Βρύσες -Νοτιοανατολικά από το Γεράνι, Περιφέρεια Μοδίου), (χωριό Περιβόλια περιοχή Μετόχι Χαροδιάς).
- Επιστροφή στη Ζάκυνθο
- 1554 εγκατάσταση στην Κεφαλλονιά – παραμονή στο Σπήλαιο 5 χρόνια και 11 μήνες – 1560
Μέσω Προκοπάτων και Κάστρου Αγίου Γεωργίου εγκατεστάθη στο παλαιότατο μοναστήρι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.
Από τον παπά Βάλσαμο Τού παραχωρήθηκε ναός και τα πέριξ αυτού κτήματα.
Ίδρυσε το μοναστήρι της Νέας Ιερουσαλήμ – στήριξε το κοινόβιο.
Πρότυπο αρετής, διακονίας, καλοσύνης, δοτικότητας, αγάπης.
Συνδύαζε ασκητική ζωή με καθοδήγηση ψυχών.
Κοινωνικός εργάτης. Δημιουργούσε, φύτευε, άνοιγε πηγάδια, βοηθούσε με κάθε τρόπο, εργαζόταν αδιάκοπα, έκανε θαύματα και παράλληλα δίδασκε κι ιερουργούσε.
6-7 Οκτωβρίου 1571. Ευλόγησε τους ναυμάχους (ναυμαχία Ναυπάκτου)
- 15 Αυγούστου 1579. Κοίμησή Του.
- 20 Οκτωβρίου 1581. Ανακομιδή Ιερού Σκηνώματος. Βρέθηκε εντελώς άφθορο και ευωδίαζε.
Επανενταφιασμός – με εντολή των Βενετών- και επανακομιδή. Το Ιερό Σκήνωμά Του ευωδίαζε.
Μυριάδες θαύματα πείθουν κι αυτούς ακόμη τους ρωμαιοκαθολικούς Βενετούς να υποκλιθούν στη Χάρη Του/ με δογική απόφαση στηρίχθηκε οικονομικά το -ορθόδοξο- μοναστήρι Του (κατ’ έτος 60 δουκάτα, ποσό υπέρογκο για την εποχή).
- 1622 c. «Επιστολή του Θεοφιλεστάτου πρώην Μαΐνης κυρίου Ιερεμίου» όπου προτείνεται η αγιοποίηση- συνυπογράφουν ανάμεσα σε άλλους και οι τέσσαρις μαθητές Του: Ιωάννης Τζιμάρας, Πέτρος Κώμης, Θεόδωρος Χαλκιόπουλος κι Αντώνιος Βάλσαμος.
- Ιούλιος του 1622: Πατριαρχική Πράξη Αγιοποίησης με την υπογραφή του «Κυρίλλου ελέω Θεού αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως νέας Ρώμης και Οικουμενικού Πατριάρχη»
Έχουμε τη ύψιστη τιμή τής προστασίας Του.