Η πολιτεία και η συμπεριφορά του απερχόμενου Δ.Σ. και ιδιαίτερα του προέδρου του, σε κάποια βασικά ζητήματα που αφορούνε την Ιστορία, τη δημοκρατική παράδοση και γενικά την υπόσταση και το κύρος της Εταιρίας, είναι απαράδεκτη.
….
2ο. Θέμα Γεωργίου Σπηλιώτη
Ο κ. Γ.Σπηλιώτης επαρουσίασε στις 30-07-2016 νέο βιβλίο του στην Κεφαλονιά, στο Θέατρο “Κέφαλος” τ’ Αργοστολιού, με συνδιοργανωτές την Εταιρία μας (δεν ξέρω αν είχε το ΟΚ του Δ.Σ.), τον Σύνδεσμο Φιλολόγων Κεφαλονιάς-Ιθάκης και την Κ.Ε.ΔΗ.ΚΕ. (Κοινωφελή Επιχείρηση Δήμου Κεφαλονιάς), φορείς που αναφερόταν ως συνδιοργανωτές στη σχετική αφίσα με πρώτη την ΕΕΛ, χωρίς κανείς απ’αυτούς τους φορείς να έχει λάβει γνώση του περιεχομένου του βιβλίου.
Ο κ. Γ.Σπηλιώτης έστειλε το βιβλίο του σε μένα και μου πρότεινε τηλεφωνικά και να μιλήσω. Όμως, στις σελίδες 108-112 της ποιητικής του συλλογής, υπάρχει πεζό κείμενο, που αναφέρεται στις μεγάλες ιστορικές προσωπικότητες του Ελληνισμού από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, που κακομεταχειρίστηκε η πατρίδα, η δε σύγχρονη Ελλάδα από τον περασμένον αιώνα και μέχρι σήμερα, είναι γι’αυτόν ο Χριστόδουλος, ο Μεταξάς και ο Παπαδόπουλος. Αφιερώνει δε δύο γραμμές και τρεις λέξεις στον Ελευθέριο Βενιζέλο, που κατ’ αυτόν δολοφονήθηκε το 1936 στο Παρίσι, ενώ είναι γνωστό ότι η απόπειρα εναντίον του έγινε στο Παρίσι το 1920 και το 1936 πέθανε εκεί από εγκεφαλικό. Επίσης αφιερώνει σχεδόν 4 γραμμές στο Γεώργιο Παπανικολάου.
Στο δε “ΙΘΙΚΟΝ ΔΙΔΑΓΜΑ” που ακολουθεί, το αρχικό η με γιώτα, γράφει: «Είναι δυνατόν να επιτύχει, προκόψει, διακριθεί, μία χώρα που ο λαός της διαχρονικά εξοντώνει, καταδικάζει, περιφρονεί κ.λπ. τα καλύτερα στοιχεία της, που την τίμησαν και της πρόσφεραν ανιδιοτελώς τα πάντα» κ.λπ.
Για τον Γ. Παπαδόπουλο γράφει: «Στο τέλος της δικτατορίας, παρά τον εμπορικό αποκλεισμό, η Ελλάδα είχε “μηδέν” δημόσιο έλλειμμα. Το τέλος του ήταν στη φυλακή και η πολυπόθητη δημοκρατία ήλθε πάλι στην Ελλάδα μας, που η “Γενιά του Πολυτεχνείου” πάλεψε και διακυβέρνησε την Ελλάδα μας σαράντα χρόνια. Σήμερα δρέπουμε τους καρπούς» κ.λπ. Σελίδα 112 του βιβλίου του “Θάλασσα. Ο μεγάλος Έρωτάς μου”.
Σχετικά με το παραμύθι του “μηδέν” δημόσιου ελλείμματος, «η Ελλάδα είχε “μηδέν” δημόσιο έλλειμμα», άλλοι λένε του δημοσίου χρέους (Στέλιος Ράμφος), που άφησε δήθεν η χούντα, ισχυρισμοί που αποτελούνε τις πιο χονδροειδείς μπαρούφες. Με βάση τα επίσημα στατιστικά στοιχεία, το δημόσιο χρέος την περίοδο 1960-1966 ήταν κάτω του 20% επί του ΑΕΠ. Αυτό έφτασε ως το 26,77% το 1972, και “έτρεχε” στην περίοδο 1967-1973 κατά ετήσιο μέσο όρο, με ποσοστό 24,54% επί του ΑΕΠ. Την περίοδο 1974-1977, ο μέσος όρος του ήταν 23,51%.
Το δημόσιο έλλειμμα ως ποσοστό επί του ΑΕΠ ήταν πάνω από 3% το 1960 ως το 1962 και μειώθηκε στο 2,10% ως το 1966. Επί χούντας έφτασε ως το 4,8% το 1972 και το 1974 “έκλεισε” στο 4,4% επί του ΑΕΠ. Αυτές οι αυξήσεις είναι τεράστια ποσά. Επί χούντας ο εξωτερικός δανεισμός “έκλεινε” το 30,5% της “τρύπας” των δημοσιονομικών ελλειμμάτων. Στην πενταετία 1975-1979 έπεσε στο 15,7%. Βλέπε και το σπουδαίο βιβλίο του Διονύση Ελευθεράτου “Λαμόγια στο χακί”, εκδόσεις “Τόπος” 2015, σελίδες 304-305.
Αλλά εκτός από την οικονομική καταβαράθρωση της χώρας, τα χουντικά οικονομικά σκάνδαλα δεν έχουν το προηγούμενό τους, κι ακόμα κανείς δεν θα πρέπει να ξεχνάει πως η χούντα με την πολιτική της προσέφερε και τη μισή σχεδόν Κύπρο στους Τούρκους, μέγα ιστορικό έγκλημα κατά του Ελληνισμού, που οι διάφοροι υμνητές της το έχουν τελείως ξεχάσει.
Όταν είδα αυτά τα απαράδεκτα κείμενα, όπως και τα δύο ποιήματά του περί Ελένης Γκατζογιάννη, που σε μία υποσημείωση που τα συνοδεύει, στη σελίδα 79, έχει κάμει όσα ιστορικά, χρονολογικά και γεωγραφικά λάθη ήταν δυνατόν να γίνουν (σελίδες 77-79), τον κάλεσα στο τηλέφωνο και τον επιτίμησα κατά τον αυστηρότερο τρόπο, δηλώνοντάς του πως αυτό είναι το μεγαλύτερο ατόπημα της ζωής του, να μη με θεωρεί ομιλητή, δεν θα προσέλθω στην παρουσίαση και ότι κόβω κάθε σχέση μαζί του.
Οι Φιλόλογοι, που τους πληροφόρησα για το περιεχόμενο του βιβλίου την παραμονή της εκδήλωσης, γιατί τότε έλαβα κι εγώ γνώση, διαχώρισαν τη θέση τους και απείχαν, ο δε τοπικός τύπος και οι διάφορες ηλεκτρονικές εφημερίδες και ιστοσελίδες ασχολήθηκαν με το θέμα επικρίνοντας τον κ. Σπηλιώτη για τα γραφόμενά του.
Το πρωί της Παρασκευής 29-07-2016 επικοινώνησα με τον κ. Καρούσο και μου είπε πως δεν του είχε πει ο κ. Σπηλιώτης πως έβγαλε νέο βιβλίο, ούτε ότι θα κάμει εκδήλωση και να κάμω ότι καταλαβαίνω. Σε συνεννόηση με υπεύθυνο ηλεκτρονικής εφημερίδας, προκειμένου ο κ. Καρούσος, ως πρόεδρος της Εταιρίας, να κάμει, όπως οι Φιλόλογοι, μια δήλωση για να διαχωρίσει η Εταιρία τη θέση της από αυτήν την κατάσταση που σήμαινε σοβαρή έκθεσή της, όλο το απόγευμα και το βράδυ της Παρασκευής και όλη μέρα το Σάββατο, δεν κατέστη δυνατή οιαδήποτε επικοινωνία.
Τα μεσάνυχτα της Παρασκευής χτύπησε το τηλέφωνό μου. Ήταν ο κ. Σπηλιώτης, που εξαπέλυσε εναντίον μου μια χυδαία ύβρη που του την επιστρέφω ως έχει και έκλεισε άνανδρα το τηλέφωνο.
Το βράδυ όμως του Σαββάτου, 30-07-2016, στις 8 η ώρα, έγινε η εκδήλωση του κ. Σπηλιώτη στη μεγάλη αίθουσα του “Κεφάλου” με ελάχιστους μετέχοντες. Και στο τέλος της διαβάστηκε εγκάρδιο μήνυμα του κ. Καρούσου ως προέδρου της ΕΕΛ, προς τον κ. Σπηλιώτη, που υμνεί θερμά τον υμνητή της Χούντας, κατατάσσοντάς τον “στην πρωτοπορία των Λογοτεχνών της Κεφαλονιάς”, όταν η Εταιρία μας ήταν κλειστή σ’ όλη τη διάρκεια της επταετούς χουντικής δικτατορίας.
Αυτή του η ενέργεια εξέθεσε σοβαρά την Εταιρία.
Καταθέτω ενώπιόν σας τα κείμενά του όπως και σχετικές μ’αυτά δημοσιεύσεις. Όταν συνάντησα αργότερα εδώ τον κ. Καρούσο, μου είπε ότι ο Σπηλιώτης του είπε πως «ότι λέει ο Σακκάτος είναι ψέματα και τι να έκανε;». Οι πάντες γνωρίζουν αν ο Σακκάτος μπορεί να πει ψέματα. Κι έπειτα τί ψέματα; Για κείμενά του πρόκειται, τα οποία μπορείτε να τα διαβάσετε και να βγάλετε τα συμπεράσματά σας. Έδωσα στον πρόεδρο φάκελο με τις φωτοτυπίες των επίμαχων κειμένων του κ. Σπηλιώτη. Με ρώτησε αν θέλω αριθμό πρωτοκόλλου. Του είπα πως δεν μπορεί να μου εκδόσει αριθμό πρωτοκόλλου, γιατί είναι απλώς φωτοτυπίες και δεν υπάρχει συνοδευτική επιστολή.
Και πήρα πίσω το φάκελο για να τη γράψω και να αναφέρω σ’αυτήν ως συνημμένα και τα κείμενα των φωτοτυπιών, για να μη χαθούν.
Έμαθα ότι στο τελευταίο Δ.Σ. είπε, πως του έδινα το φάκελο και δεν τον πήρε. Επί του προκειμένου επικαλούμαι και την μαρτυρία της συναδέλφου κ. Ρέας Γιαννοπούλου, που ήταν παρόν.
Ειδοποίησα του Φιλόλογους, καθ’ώ είχα υποχρέωση και προσπάθησα να κάμω το ίδιο και με την Εταιρία μας, πράγμα που εξ υπαιτιότητας του Προέδρου εμποδίστηκε, με αποτέλεσμα τη σοβαρή έκθεσή της. Γι’αυτό και ζητώ, η Γ.Σ. να πάρει θέση πάνω σ’αυτό το σοβαρό ζήτημα.
Αθήνα, 5 Οκτωβρίου 2016
Η Γενική Εκλογοαπολογιστική Συνέλευση της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
kefalonianews
Eστάλη στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, 910.2016